MorOnMe

QUALITY BA ANG QUALITY? (Markdowns at Coaching Opportunities ng isang QA)

2010-03-25T19:00:00.003+08:00

Namumugto.
Pero tuloy pa rin.
Kahit parang may kalyo na
Ang ilalim ng yung mga mata.
Gabi-Gabi.
Naliligo ka ng kape.
Pero mukhang hindi smooth
Ang epekto ng P70.00 KK coffee mo.

Nabibingi.
Pero sige lang.
Kahit tila bus terminal ang yung pakiramdam.
Samo't saring boses ang pinapakinggan.
Araw-araw.
Kumakain ka ng yosi.
Pero parang hindi kayang sindihan.
Ang lights ng iyong utak at kalamnan.

Namamanhid.
Pero ok lang.
Kahit na para kang usok sa EDSA
Lumulutang ang pagod na katawan.
Taon-Taon.
Pinapapak mo ang leave credits nyo.
Pero parang hindi kayang busugin.
Ang gutom mong mga adhikain.

*******************

5 taon ka ng Kolboy. 60 buwan na nakikipagharutan sa kliyenteng dayuhan. 1825 na araw na gabi-gabing naglalako ng pambihirang kakayahan. At yung naisip:

Ang buhay ay parang QA AUDIT. Mayroon tayong mga MARKDOWNS at COACHING OPPORTUNITIES. Meron ding RESOLVED at UNRESOLVED conflicts. Minsan ay HAPPY o BEST CALL. Minsan naman ay bumabaha ng IR o RED ALERTS. Pero lagi mong tinatanong, sa buhay ba kapag bumagsak, pede magfile ng DISPUTE?

Kahapon

2010-03-20T06:00:00.000+08:00

Ang hirap kalimutan ....
Ang sarap balikan ....

Sana, Muling maging makulay ang samahan ...

Salamat sa alaala ng masayang kahapon!

Utak Moron

2010-03-18T10:00:00.001+08:00

Matagal kang nawala. Ganyan siguro talaga kapag mataba at masaya masyado puso mo. Pero hinay-hinay ka lang. Traidor ang sakit sa puso. Buti na lang maalaga ang cardiologist mo. Ano na bang balita sa iyo? Asan na ang katas ng utak moron mo?

Pasilip nga?

* 7 taon na akong taxpayer: 2 taon sa Academe, 2 taong alipin ni Uncle Sam (Sprint) at 3 taong pagala-gala sa Eastwood. Natutunan ko na hindi lahat ng Matatalino ay Magagaling. Hindi lahat ng Magagaling ay Napapansin at hindi lahat ng Napapansin ay Deserving! (Nabasa ko yan sa FB account mo)

* Pambihira ang bago kong account. Kailangan kong mag-alay sa diyos at diyosa ng mga servers para mapadali ang pag-aaudit. Ayan tuloy, palagi akong Last Man Standing kapag last day of the week. Kakastress!

* Sinubukan kong mag-apply sa Land Down Under. Me nakita lang akong Ad sa MB. Education Specialist daw. Hmmm, Iniisip ko baka ito na ang tinatawag nilang pagkakataon. Pero sabi sa reply ng application ko, Maybe Next Time. Siguro, dapat ko nang seryosuhin ang plano kong Graduate Studies. Ang hirap tumakas sa Comfort Zone. Waah kailangan ko pala i-renew ang PRC license ko.

* Patay na si peyups.com. Hindi ko alam kung bakit ayaw gumana ng site. Hay, kakamiss ang pambihira at samo't saring opinyon. Di ko tuloy alam ang pulso ni Isko't Iska sa mga nangyayari sa mundo.

* Nagkita uli kami ni bunsong Yas at Kuya Jin pagkatapos ng napakatagal nang AkoMismo event. Tumambay lang sa Dampa at pinag-isipan ang summer trip sa Sagada. Sana makasama talaga ako. Sana!

* 3 buwan na kami ni Pig. Ako nga pala si Piglet. Naging ugali na namin ang mag midnight snack sa Mcdo. Pig Pen ko ang bahay niya kapag RD. Sabay din naming pinanood ang IMYLC. Naging paborito ko na rin ang gusto niyang ARASHI group (Love so sweet). Paborito naming puntahan ang Kenny Rogers kapag gutom. Ayan o.

Top 3 Romantic Movies

2010-02-25T18:00:00.001+08:00

3. The Notebook (2004)

"Read this to me, and I'll come back to you"

Plot: A poor and passionate young man falls in love with a rich young woman and gives her a sense of freedom. They soon are separated by their social differences.

Sabi ng Bampira: Ito na siguro ang pinakagusto ko sa lahat ng libro ni Nicholas Sparks na ginawang pelikula. At kahit "signature ending" na niya ang death, ito ang may magaan sa loob na "signature ending". Bagay talaga kina Rachel McAdams at Ryan Gosling ang characters nina Noah at Allie. Cute nila tingnan. Galing ng editing at story telling ng pelikula. Sulit ang haba ng movie. Pinakagusto kong scene yung inexplain ni old Noah sa mga anak niya kung bakit di siya umuuwi. Gusto ko din yung "It wasn't over. It still isn't over!" scene nila sa lake pati na rin yung nagsayaw sila tapos biglang naalala/natandaan ni Allie si Noah at sinabi niya na "Do you think I can be her tonight?"

Noah: I am nothing special; just a common man with common thoughts, and I've led a common life. There are no monuments dedicated to me and my name will soon be forgotten. But in one respect I have succeeded as gloriously as anyone who's ever lived: I've loved another with all my heart and soul; and to me, this has always been enough.

2.Got 2 Believe (2002)

"You never say sorry for loving someone, you never say sorry for loving me..."

Sabi ng Bampira: Itoang pinakagusto kong pelikula ni Rico Yan at Claudine Barreto. Kakalungkot nga lang at last movie na to ni Rico Yan. Naisip ko lang hollywood version nga ba nito ang 27 Dresses (2008)? o nagkataon lang na pareho sila ng concept. Gandang ganda ako sa bahay nila Claudine dito sa Tagaytay. Super cute ng movie. No wonder #1 movie siya of 2002

Toni (Claudine): "Alam mo, hindi ko alam kung ano ang mas mahirap, ang pag-aralang mahalin ang taong nagmamahal sa'yo o ang umasang mamahalin ka ng taong mahal mo."
Karen (Nikk Valdez): "Friend, Mr. Perfect can not necessarily be Mr. Right."

1. Love Actually (2003)
It's All About Love... Actually.

Plot: Follows the lives of eight very different couples in dealing with their love lives in various loosely and interrelated tales all set during a frantic month before Christmas in London, England.

Sabi ng Bampira: Gaya nga ng sabi nila: Love Actually is not a love story, it is a story about love. Love that reinvents itself, multiplies itself, opens itself up, and even devastates. Para sa akin astig kung paano naconnect ang 8 different kinds of love. Galing ni Emma Thompson dito. Gusto ko yung proposal scene ni Colin Firth sa Portugese Girl. Saka yung kay Keira Knightley. Astig din ng sound track. Perfect romantic movie.

I Crave

2010-02-20T20:00:00.000+08:00

BigaTEN: Favorite ROMANTIC Movies

2010-02-13T11:20:00.002+08:00

10. Wicker Park (2004)

"Love makes you do crazy things, insane things. Things in a million years you'd never see yourself do. But there you are doing them... can't help it."

Plot: A young Chicago advertising executive believes a woman he sees in a café is his long-lost love. His conviction leads to obsession, as he puts his life on hold to trail her.

Sabi ng Bampira: Napanood ko rin ang original french version nito na L'appartement (Andun si Monica Belluci. Ganda niya dito). Sobrang nagalingan ako sa original version kaya lang sobrang nagulat at nalungkot sa ending. Sobrang bigat sa pakiramdam. Kahit na hindi ganun na ka-ok ang treatment sa hollywood version, nagustuhan ko siya kasi happy ang ending. Hopeless romantic lang talaga siguro ako.

9. The Cutting Edge (1992)

"Man and woman together make flower. Douglas, you are stem. Katya, you are petal. Together, we make flower."

Plot: Kate is talented and spoiled. She and her coach have eliminated her most recent figure skating partner with little time to find a replacement. None of the candidates will do, and her coach finds a college hockey player with no figure skating experience as a last possibility. The two are from totally different worlds and argue constantly, but his strong work ethic brings both her father and her coach around. The two enter international competition trying out a new routine that is dangerous for each of them as their respect for each other finally begins to grow.

Sabi ng Bampira: VHS ko pa to unang napanood. Dito ko unang nagustuhan si Moira Kelly (Kaya pinanood ko din yung With Honors) Sobrang daming chessy lines din. Gusto ko yung love-hate relationship nila.

Kate Mosley: I love you.
Doug Dorsey: Just remember who said it first

Kate: What do you do, shower once a week?
Doug: Is that an invitation?

8. Pretty Woman (1990)

"I appreciate this whole seduction thing you've got going on here, but let me give you a tip: I'm a sure thing. "

Plot: A man in a legal but hurtful business needs an escort for some social events, and hires a beautiful prostitute he meets... only to fall in love

Sabi ng Bampira: Napanood ko din to sa VHS collection namin. At sino ang hindi makakalimot sa long legs ni Vivian Ward? Para sa akin, isa yun sa pinakasweet na movie character. Gusto ko yung eksena na binalikan at tinarayan niya ang snobbish shop. The best din yung eksena sa Hotel lobby. Napaka gorgeous ni Julia sa Red gown niya. Gusto ko maging room mate si Richard Gere.

Shop assistant: Hello, can I help you?
Vivian: I was in here yesterday, you wouldn't wait on me.
Shop assistant: Oh.
Vivian: You people work on commission, right?
Shop assistant: Yeah.
Vivian: Big mistake. Big. Huge. I have to go shopping now.

7. Keulraesik (The Classic) 2003

Plot: It tells the story of Ji-hye, a university student who discovers a secret box filled with old letters while her mother is traveling overseas. As she explores its contents, she comes to learn of her mother's first love affair, a story which closely parallels her own situation at the university.

Sabi ng Bampira: Pinanood ko ang movie na to dahil kay Jo In Sung (Paolo, Memories of Bali) Pero sobrang nagustuhan ko siya. Effective yung flashback sa pagbuo ng story. Ang cute ng lovestory ng parents nila. Trivia: sa Pinas daw shinoot yung war scenes.

6. Dahil Mahal na Mahal Kita (1998)

Sabi ng Bampira: Gusto ko dito ang maldita image ni Claudine. Ang galing niya dito. Bumili pa talaga ako ng kopya nito. Para itong Mula sa Puso-Reunion. Naawa naman ako sa character ni Diet sa ending.

Ryan: Mela alam mo bang ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko …
Mela: Thank you …
Ryan: Wala na siguro akong mamahaling iba gaya ng pagmamahal ko sa iyo … And all my life I will regret the day that I lost you …
Mela: Ryan …
Ryan: Shhh … I will not force you naman eh … maghihintay ako para sa iyo … Baka dumating yung isang araw, pag-gising mo, baka sakaling muli pang tumibok yan para sakin …

-----------------

Miguel: Ok lang kaya kung ligawan kita? … Can you please give me one more chance to love you? … Please?
Mela: Maybe …
Miguel: Mukha ba kong tanga?
Mela: Hindi, mukha kang chewing gum na masarap nguyain …

5. Il Mare (2000)

Plot: Eun-joo moves out of her house "Il Mare", leaving behind a Christmas card for the eventual new owner of the house in 1999. In it she asks him/her to forward any mail of hers to her new address in the city. It is 1997 and Sung-hyun, the first owner of "Il Mare" is moving in and finds in his mailbox the Christmas card from Eun-joo. Thinking it was a joke, Sung-hyun leaves her a letter telling her so and reminds her that its 1997 not 1999. Eventually the two realize that they are separated by two years of time but can somehow communicate through the mailbox and begin to form a friendship through their letters

Sabi ng Bampira: Ganda ng Cinematography nito. D best ang korea seaside. Dahil sobrang love ko yung movie na to, di ko na pinanood ang Hollywood version nito na Lake House.

4. One More Chance (2007)

"Sometimes, it's better that people break up - so they can grow up. It takes grown-ups to make relationships work"

Sabi ng Bampira: Ang galing ng movie at ng cast. D best si JLC. Galing din ni Maja sa breakup lines niya. D best si Vanessa Valdez sa swabe ng kwento. Dami kong natutunan. Gusto ko yung eksena sa stop light nang biglang tumugtog yung "Nanghihinayang". Ganda din ng eksena sa hospital. Ang galing ng sinabi ni Popoy sa kaibigan niya.

"kung nakaya ko, kaya mo rin... naaaalala mo nung akong nandyan.... o e dibat ikaw pa nagsabi sa akin na baka kaya tayo iniiwan ng mga taong mahal natin, kasi baka meron bagong darating na mas ok....na mas mamahalin tayo... yung taong di tayo sasaktan at paaasahin....ung nag-iisang tao na magtatama ng mali sa buhay natin... nang lahat ng mali sa buhay mo.... "

Ayoko lang ng Biogesic dialogue. Masyadong pinilit. Ang cute ng barkadahan nila. Dahil dito, me monthsary na rin ang tropang adik namin. Para sa akin, magandang ending na rin sana yung nasa UST grounds sila. Pero malamang, maraming mga hopeless romantic ang maiinis.

Popoy: Eh ano nga kasi ang problema??
Basha: Gusto mo ba talagang malaman? Ako! ako yung problema! Kasi nasasaktan ako kahit di naman ako dapat nasasaktan … Sana kaya ko nang tiisin yung sa akin na nararamdaman ko, kasi ako namili nito diba? Ako yung may gusto … Sana kaya ko nang sabihin sa iyo na masaya ako para sa iyo, para sa inyo … Sana kaya ko … Sana kaya ko, pero hindi eh … Sama sama kong tao kasi ang totoo, umaasa pa rin ako sa piling mo … Sana ako pa rin …Ako na lang … Ako na lang ulit
Popoy: Mahal ko si Trisha …
Basha: Alam ko, alam ko …
Popoy: Basha: Popoy yun ba talaga ang tingin mo? I just made a choice.
Popoy: And you chose to break my heart.

Sa susunod na entry na lang ang aking Top 3. Hmmm......... Pareho kaya tayo ng paborito?

*** salamat sa IMDb para sa plot summary.

sa Google.com para sa mga pictures.

3some!

2010-02-09T19:00:00.000+08:00

1. Halalan 2010

Simula na ang kampanya. Nakapag-isip ka na ba?

Sabi nga ng isa sa mga makulit na Peyups.com member:

Sino ang iboboto mo?

Villar: poorboy
Gibo: richboy
Gordon: amboy
Erap: chickboy
Noynoy: mama's boy
Jamby: tomboy

2. OSCARS 2010

Inilabas na ang listahan. Nakapili ka na ba?

Sino ba ang dapat manalo?

Avatar o The Hurt Locker?

Meryl Streep o Sandra Bullock?

3. HIV/AIDS

Dumadami na ang biktima. Nagpacheck ka na ba?

Positibo ka ba?

Sabi sa komersiyal:

Tink positib, wag kang aayaw

Ngayon na ang simula ng kampanya. Kung ikaw man ay aktibo sa pulitika, busy sa showbiz o maalaga sa kalusugan. Kumilos ka!

UP FAIR 2010

2010-02-01T02:33:00.003+08:00

Salamat Peyups.com
Tara na! P90.00 lang ang bayad sa astig at kakaibang saya!

Tuesday February 9 - SISFIRE - Juan, Vote!

UP Sigma Beta Sorority and UP Economics Society bring you Sisfire7: Juan, Vote! on February 9, the first day of the UP Fair 2010... Kamikazee, 6cyclemind, Kjwan, Sandwich, Sugarfree, Itchyworms, Moonstar88, Silent Sanctuary, Typecast, Paraluman, Pedicab, DeLara, Soapdish, Markus Hiway, Protein Shake, Franco, Paramita, Giniling Festival. This event will surely take entertainment and social awareness to a new level. Wednesday,

February 10 - WARFAIR - Alert The Armory

UP Alpha Sigma Fraternity presents Alert The Armory on February 10... Urbandub, Greyhoundz, Chicosci, Slapshock, Stonefree, Salamin, Hilera, Giniling Festival, Blue Boy Bites Back, December Avenue, Valley of Chrome, April Morning Skies, Cog, Imbue No Kudos, Even, Subscapular, The Ambassadors, Inday Bote.

Thursday, February 11 YESTHURSDAY

UP Circle of Entrepreneurs presents a concert advocating peace and paying tribute to the 90's music... Parokya nI Edgar, Kamikazee, Typecast, Sandwich, Itchyworms, Sugarfree, Silent Sanctuary, Moonstar88, Chicosci, Spongecola, Hilera, Stonefree, 6cyclemind, Mayonnaise.

Friday, February 12 - RAKESTRA - Harmony Amidst Chaos

UP Beta Epsilon presents Harmony Amidst Chaos on February 12... Sugarfree and Silent Sanctuary accompanied by Manila Symphony Orchestra... Kamikazee, Slapshock, Sponge Cola, Typecast, Chicosci, Valley of Chrome, 6cyclemind, Queso, Sandwich, Zelle, Mayonnaise, Moonstar 88, Itchyworms, Soapdish, Rocksteddy, Up Dharma Down, Boy Elroy, Franco, Pitik, April Morning Skies, Danita, Imbue No Kudos, Imago, Syato, Bloodsheed, Cog, Pink Painted Sky, Sin.

Saturday, February 13 - YOUTHSTOCK - Rock, Role, Rights!

Sunday, February 14 - LOVERAGE - Illumine Nation

Adelfe Enu Crea Sorority, Pan Xenia Fraternity, UP Circuit, and UP 49ers presents Illumine Nation on February 14... Rico Blanco, Sugarfree, Sandwich, 6cyclemind, Imago, Itchyworms, Callalily, Silent Sanctuary, DeLara, Paraluman, Pedicab, Blue Ketchup, Soapdish, Markus Highway, Ciudad, Aurora, Tanya, Ernville, Up Dharma Down, Chicosci, Kjwan, Giniling Festival, Moonstar88, Zelle, Stonefree, Top Junk, Brownman Revival, Rocksteddy.

S-T-A-T-U-S

2010-01-22T12:20:00.001+08:00

D** E**** went from being "single" to "in a relationship".

Rein F*******, Ecko Q****** and Jinjiruks Ikari like this.
wow...this is really is it...you care to name drop...hmmm
super like et...
hmm blind item
sino ang mahiwagang nilalang?
hahaha. mahiwaga talaga siya
si VIRGO ba ito?
Sino naman karelasyon mo pare?
wushu?
He is really in a relationship! take it from me..hehe

Ganito ang nangyari nang maisipan kong palitan ang isa sa mga detalye sa aking Facebook Account. Para akong nasa front page ng isang pahayagan. Hindi ko alam at maintindihan kung bakit isang malaking isyu ang pagpapalit ng status.

Para sa mahiwagang nilalang:

Salamat sa binigay mong damit. Sana nagustuhan mo rin ang unan ng paborito mong si Marvin The Martian.

Salamat sa pagiging sobrang mapagmahal. Kahit na ang kulit ko at ibang klase ang mood swings, lagi mo akong naiintindihan. Sana hindi ka mapagod. Natuwa akong makita na tinago mo yung box ng large french fries sa una nating midnight snack sa Mcdo na naging tambayan natin kapag gutom sa madaling araw.

Salamat sa pagiging alarm clock ko kapag kailangan ko nang pumasok.

Salamat sa pagpapahiram ng damit kapag tinatamad na akong umuwi sa bahay at kailangan kong pumasok. Susundin ko na ang palagi mong bilin na magdadala ng damit tuwing pupunta sa inyo.

Salamat sa hinanda mong paborito kong monggo. Excited na ako sa cooking bonding natin sa linggo.

Salamat....

Relationship is partnership. We should be working together to overcome the challenges. Relationship is not all about love. There are several concerns that we need to consider.

Adik

2010-01-15T06:00:00.001+08:00

Main Entry: ad·dic·tion
Pronunciation: \ə-ˈdik-shən, a-\
Function: noun
Date: 1599
1 : the quality or state of being addicted

...Yan ang paliwanag ni Pareng Webster. Yan ang iyong nararamdaman kapag kasama sila. Yan ang tawag ninyo sa samahan at kayo ang mga adik. Gaano na ba kayo katagal? Matagal tagal na din. Akalain mo naging Adik ka sa loob ng 2 taon at sampung buwan. At ipinapanalangin mo na sana magtagal pa.

03122007- Ito ang simula ng lahat. Dito mo sila unang nakita, nakilala at nakasama. Iba't ibang pagkilala sa kanilang pag-uugali pero nagtiwala ka sa sinasabi nilang "small voices".

* Ang kalbong yun. Galing siya sa dati mong kumpanya. Tingin mo mukhang mabait.

* Isa pang kalbo. Akala mo nung una, anak siya ni Inang Kalikasan. (Berde ang dugo)Pero akala mo lang yun. Isa siyang malupit na adik.

* Ang HUGGABLE na babaeng yun. Masaydong siyang masaya kaya siguro malakas ang boses.

* Ang dyosa. Inakalang mataray. Magaling ang communication skills. First day pa lang trip mo na siyang maging ka-tropa.

Kayo ang bumubuo sa kakaibang samahan. Sa pambihirang barkadahan. Saksi ang bawat isa kung paano ang cramming session ni kalbo #2 nung kumuha siya ng NCLEX sa HK. (Salamat pala sa regalong Gorilla. Nakalambitin pa din siya sa backpack ). Sinuportahan ng tropa ang pagiging ganap na asawa ni kalbo#1. Sinugod ang Antipolo para maging saksi sa kanilang sumpaan matapos ang isang masalimuot na relasyon. Andun pa rin ang tropa nang siya ay maging tatay. Inalalayan at binigyan ng matitinding payo ang babaeng HUGGABLE dahil sa pagkakasangkot nito sa mga isyung sumubok sa kanyang pagkatao at samahan. Naging tagapagmatyag sa dyosa. Inabangan kung ano ang mangyayari sa kanyang lovelife. At ikaw.... ano ba ang alam nila sa'yo? Alam nila na frustrated filmmaker ka. Paborito ang pelikulang "Tuhog" ni Jeffrey Jeturian. Marami silang hindi alam.. Dahil ikaw ang pinakatahimik sa grupo. Dahil ikaw ay nagtatago.Pero malamang, alam nila ang iyong sekreto. Pero para sa mga ADIK, walang magbabago. (Alam na ng dyosa ang aklat ng buhay mo. At nagkaroon na ng ideya si kalbo# 2 dahil sa mga nakakalat sa basurahan mo)

Siguro... Namimiss mo ang tambay sa Eastwood.. Ang inuman gabi-gabi.. Ang fudtrip.. Movie trip.. Tambay... Kwento.. Paglalasing..

Masaya ang maging ADIK.. Dahil ang mga kabigan na kagaya nila... kakaibang ligaya ang dala.

Ginto

2010-01-06T18:00:00.001+08:00

Ito ang ika-50 kong blog entry.

Gusto kong magkwento.

Ito ang mga biglang pumasok sa pagod na utak ko:

1. Gusto ko na ipagpatuloy ang MA ko sa Educ. Pinag-iisipan ko kong UP or PNU.
2. Masaya ako ngayon. Ngayong araw din na to ang 1st monthsary namin. Sana magtagal. Magkikita kami mamaya.
3. " I am ready to receive my DEATH CARD, unprepared to leave the quality memories but excited to confront the challenges of 2010" - yan ang naisip kong isulat sa facebook ko kanina.
4. Na-stranded ako sa Mindoro ng dalawang araw noong Jan 3, 2010. Badtrip. Worst roro experience.
5. Nagkasakit ako noong VL ko sa probinsiya. Di ko tuloy na-enjoy ang pagbabalik probinsiya ko. buti na lang magaling na ako. Miss ko na ang makulit kong kapatid at ang Nanay ko.
6. Ipapaayos ko ang lap top ko ngayon. Sana talaga. maayos na.
7. Madami akong kaibigan na may resignation anxiety. Hay!
8. Ang gastos ng holiday season. Di ko lam kung paano magkakasya ang pera/allowance ko hanngang next pay day.
9. Me bago akong cell phone, sapatos at damit. Parang bata haha. Regalo sa sarili.
10. Gusto ko na talaga magturo. Hindi ko alam kung paano magsisimula.
11. Marami akong plano sa 2010. Hindi ko rin alam kung paano sisimulan.
12. Hindi na ako iinom ng softdrink.
13. Iiwasan ko na ang alak.
14. Magtitipid na ako.
15. Di na ako gagamit ng Credit card. waaah. stressful.
16. Kailangan ko na mag-exercise. Mabilis akong mapagod.
17. Aayusin ko ang mga pictures ko. Gagawin ko ang scrapbook.
18. Aayusin ko na din ang resume ko. Kailangan kong i-update ang mga details ko online.
19. Kailangan ko i-renew ang PRC license ko.
20. Ipapamigay ko na ang mga damit na hindi ko na isusuot.
21. Gusto kong mag-aral ng bagong language. hmmm.
22. Gusto ko mag-aral magluto.
23. Bibigyan ko na ng time si bro. Bihira ko na lang siya dalawin.
24. Gusto kong maging Graduation speaker sa HS Alma Mater ko. Madami akong gustong sabihin sa mga parents at teachers.
25. Sana makapag-out of town ako this year. Gusto ko bumalik sa Sagada o kaya pumunta sa Ilocos.
26. Magbabasa na uli ako ng Bible.
27. Kakamustahin ko lahat ng mga kamag-anak at kaibigan ko. Bibisitahin ko sila.
28. Iiwasan ko na ang ice cream at chocolate.
29. Manood ako ng Cinemanila, Cinemalaya at Cine Europa. Matagal na akong hindi nakakapanood at nakakaatend ng ganitong mga events
30. Babasahin ko ang "The Secret" para mainspire uli ako.
31. Dadalawin ko uli ang UP Campus. kakain uli ako sa Rodics at tatambay sa sunken garden.
32. Update ko na din ang emails ko.
33. Papanoorin ko ang Avatar.
34. Magtitipid na ako sa load. Tatawag at tetext lang ako kung kinakailangan.
35. Lagi na ako bibili ng prutas.
36. I papabook bind ko yung mga notes ko ng college na hindi ko maitapon tapon.
37. Kakamustahin ko yung mga estudyante ko dati. Aalamin ko kung ano na nangyari sa kanila
38. Gusto kong umatend ng seminar/training.
39. Gusto kong manood ng UP Fair
40. Papadalhan ko ng Valentines/birthday/christmas card ang mga mahal ko sa buhay ngayong taon. Gusto ko maexperience uli ang pumunta sa post office.
41. Dadalawin ko yung mga teachers ko noong elementary at highschool.
42. Makikibalita ako sa mga dati kong dormmates sa Yakal.
43. Manonood ako ng PBA Game, Concert sa Araneta at Live UAAP Cheerdance
44. Gusto ko mag donate ng dugo.
45. Hindi na ako masyadong mag-kakape
46. Try kong magpahaba ng buhok.
47. Lagi ko na i-uupdate ang blogspot ko.
48. Lagi ko na isusuot ang eyeglasses ko para hindi na ako sabihang suplado.
49. Masaya ako ngayon.
50. Kakapagod magsulat.

“Stories are like fairy gold, the more you give away, the more you have.”

NAGBABALIK

2009-12-23T11:15:00.001+08:00

Pagkatapos ng tatlong linggong pananahimik. Nang hindi pagpaparamdam o pagdalaw sa paboritong mundo ng blogosperya. Naging madamot ang trabaho sa pagpapahiram ng oras. Naging masyado akong masaya nitong nakaraang mga linggo para maisipang magsulat ng angas. (Na kadalasan kong gingagawa)..... Nagsusulat na naman ako

Pagkatapos ng ilang buwang paghahanda. Matapos kabahan at matakot. Narito na naman ang di inaasahang banta. Akala namin "We're out of the woods". Pero dahil sa patuloy na pagbaba ng numero-ang batayan ng aming kagalingan, muling nabasa ang sulat ng paghahanda.... Mababawasan na naman kami.

Pagkatapos ng isang taon. Matapos mapagod sa kalalakad sa paghahanap ng mga pedeng ibigay. Matapos maubos ang 13th month pay mapasaya lang ang mga mahal sa buhay. Matapos masira ang healthy diet dahil sa mga masasarap na holiday food......Pasko na naman

Pagkatapos ng mahigit na isang taon.......

Uuwi ako sa probinsiya.
Makikita ko na naman si Nanay at ang makulit kong kapatid.
Makakahiga na naman ako sa aking sariling kama.
Mayayakap ko ang mga naiwan kong unan.
Makikita ko ang mga barkada at kaklase sa hayskul.
Masasabi ko: Masarap ang Buhay!

Political Colors (UAAP SEASON)

2009-11-27T12:00:00.000+08:00

Anong kulay ang gusto mo?

BLUE EAGLES

GREEN ARCHERS

FIGHTING MAROONS

Sana hindi tayong maging color blind sa darating na halalan.

Quality Memories

2009-11-23T09:00:00.003+08:00

Nawawala ako...

Nasaan ka?

Andito ako...Hanapin mo!

----- Alaala

ANGAS

2009-11-17T20:00:00.001+08:00

"No one can judge. Each person knows the extent of their own suffering or the total absence of meaning in their lives." ---- Paulo Coelho, Veronika Decides to Die

Akala ko hindi na kami magkikita. Akala ko matagal ko na siya nakalimutan. Pero, akala ko lang yun. Nandito na naman siya. Ginugulo ang aking isipan. Ang pagdating niya ay hindi ko inaasahan. Para siyang lason na unti-unting pumapatay sa aking kakarampot na pag-asa at binubuong pangarap.

Kahapon, habang pilit kong tinatapos ang libro n Gladwell na Blink. Bigla niya akong kinausap.

SIYA: Masaya ka ba?
AKO: Oo naman. May trabaho naman ako. Nabibili ko naman ang gusto ko. Madami naman akong kaibigan.
SIYA: Sigurado ka?

Bigla akong napahinto at napaisip. Masaya nga ba ako o pilit ko lang tinatakpan ang kalunkutan na bumabalot sa aking pagkatao dahil takot akong matuklasan ang totoo kong mararamdam. Dahil hanggang ngayon, hindi ko pa rin alam kung anong gusto ko sa buhay. Na para akong papel na tinatangay ng hangin, walang direksiyon. Dati ang sabi ko: "I want to make a difference in the lives and minds of young bloods and challenge their preconceptions and misconceptions". Pero dalawang taon na ang nakalipas, andito pa rin ako. Patuloy na nakikipaglandian sa mga bituin at buwan at nagtatago kay haring araw.

Kanina, habang inuulit ko ang New Moon ni Meyer, Tinanong niya uli ako.

Successful ka ba?

Hindi ako nakasagot. Muli akong napaisip. Masasabi ko bang successful ako? At bigla, parang ulan na bumuhos ang mga tanong sa aking napapagod nang utak.

Paano nga ba nasusukat ang tagumpay?
Ano ba ang batayan nito?
Sino ang nagdidikta? ang naghuhusga kung sino ang matagumpay at hindi?
Successful nga ba ako? o isang maangas na hindi alam ang gusto sa buhay?

Siguro si tama si Manong magtataho, Ate sa Isaw at Boy Barker na ang Konsepto ng Success na yan ay makulay pero puno ng pagkukunwari. Isa lang siyang social construct .

Hay! Sana bukas, wala na akong Angas.
Sana bukas, wala na tong nararamdaman ko.
Akala ko pa naman, tapos na ako sa maangas na Quarterlife Crisis na to.

“Every time I find the meaning of life, they change it”

Quality Series

2009-10-27T22:20:00.002+08:00

For the past few weeks, we were gripped with fear, paranoia, hope and optimism. These ambivalent feelings were our constant stalkers that deprived us peace of mind but inspired us to continue believing that the BEST is yet to come.

Last night was the hardest and the most agonizing part of the day. While we were trying to locate some courage, trying to inhale and exhale deeply (with our hearts racing in our chest and blood pulsing fast through our veins), the official announcement was made. Suddenly, it was the darkest room where shattered hopes and unfulfilled dreams disabled our spirits. It rendered us defeated and tears unexpectedly fell from our sad faces.

Now, everybody seems to re-evaluate his options. Reflecting on a lot of profound thoughts. Unfortunately, reflection brings more enigmatic questions rather than straight to the point answers.

How are we going to cope from the loss, from heartache?
How are we going to say bye?

Sometime in the future, we will see each other again with more gifts of experiences and gifts of life. And perhaps we can truly understand what it means to be a true gallant warrior as highlighted in Sun Tzu's Art of War, It is said that if you know your enemies and know yourself, you will not be imperiled in a hundred battles; if you do not know your enemies but do know yourself, you will win one and lose one; if you do not know your enemies nor yourself, you will be imperiled in every single battle.

KAAWAY

2009-10-20T16:00:00.001+08:00

Matagal na rin siyang hindi bumibisita. At hindi ko naman ipinagdarasal, inaasahan o pinapangarap na ako ay kanyang dalawin. Lahat ata ng kakilala ko ay galit sa kanya. Ibang klase kasi siya. Isa siyang Traidor.

Kaya nang kumatok siya noong Miyerkules, kaagad akong naghanda. Ginawa ko ang lahat ng paraan huwag lang siya makapasok. Pero nabigo ako. Kasabay ng kanyang pagdating ang mala-impyerno kong pakiramdam. Apektado ang trabaho ko pati ang personal na buhay. At dahil hindi pa rin siya umaalis sa loob ng tatlong araw, sinimulan na akong kabahan. Kaagad kong naisip na baka isa siya sa mga kaaway ko noong nakaraang pagbaha dahil kay Ondoy. Isa siyang salot.

Kaya, noong nakaraang Sabado, kaagad kong dinalaw ang isang matalik na kaibigan. Sinabi ang lahat ng impormasyon. Inilarawan ko ang kanyang katangian. Kaya lang, para makasigurado, pinayuhan akong bumalik sa araw ng Martes. Pero binigyan naman ako ng pang-depensa para hindi siya tuluyang makapanakit. Isa siyang malaking abala.

Matapos sundin ang payo ng isang mabuting kaibigan, unti-unting bumuti ang aking pakiramdam. Subalit kung paano nawala nag mala-impyernong damdamin, ay ang pagpasok naman ng kanyang alagang aso. Ang asong hindi nagpapatulog dahil sa kanyang walang sawang pagkahol. Marahil ay sa sobrang kating nararamdam. Isa siyang pasakit.

Ngayon, inaantay ko na naman ang resulta ng labtest. 6 na oras na akong tambay. anim na oras na inip na inip. VI na oras nang asar dahil kumakahol habang pinupunasan ang tumutulong sipon at kinukwento ang isang pambihirang kaaway--- Isa siyang TRANGKASO. (hindi naman siguro leptospirosis dahil wala na akong lagnat)

Sana ok ang labtest result...
Sana gumaling na ako....

aLALA ni Ondoy

2009-10-07T11:00:00.000+08:00

(salamat sa images2d.snapfish.com)

Sabado, Oktubre 3, 2009 (Madaling Araw)- Walang patid ang buhos ng ulan. Tila nakipaghiwalay si Inang Kalikasan kay Amang Araw sa tindi ng iyak nito. Walang bakas ng takot, kaba o alinlangan ang mukha ng karamihan. Marahil ang bawat isa'y iniisip na katulad ng ibang mga araw, titila din ang ulan. At kung magkaroon man ng baha, ito'y isang pangyayaring lubos na inaasahan. Way of Life - ika nga ng mga taga CAMANAVA. Ang tanging emosyon na nangingibabaw sa oras na yon ay galit-(galit ng tiyan sa pagkain) Nagugutom at naaantok ang makukulit kong kasama sa trabaho. Kaya, napagkasunduan ng lahat na mag-ambag para bumili ng Pandesal at pansit. Subalit naubos na ang pansit, tuluyan nang naghingalo ang malalambot na pandesal at unti-unti nang nagsiuwian ang mga makukulit, hindi pa rin tumitila at napapagod umiyak si Inang Kalikasan. Patagal nang patagal...Palakas nang palakas... At isang text message na tila espresso coffee ang nagpagising sa aking inaantok na kamalayan. "Baha na d2 haus. Lks ulan. Wt tym ka uwi?" Ang isang text ay naging sunud-sunod. Tila nakikisabayan sa buhos ng ulan. Iisa ang sinasabi. "Wag ka na muna umuwi, taas na baha d2" Makalipas ang isang oras, habang dumadami ang text messages na natatanggap ko , tumataas din ang baha sa bawat sulok ng Metro Manila. Pero dahil determinadong umuwi, kasama ang isa sa mga wonder women at 2 pang mga kaibigan, nakipagsabayan kami sa mga basang sisiw na nakikipagkulitan kay Ondoy dahil sa pag-aalala sa mga mahal sa buhay. Pagkatapos mangawit ang aming mga binti, nakasakay kami sa siksikang dyip ng dyosa kong kaibigan (ang 2 ay sinubukan ang pagiging walkathon athlete. Matapang na nilakad mula Eastwood hanggang Cubao)

5:00 P.M (Ika-3 ng Oktubre)- Doon ko napansin na 24 oras na akong gising. Pagdating sa Cubao, doon ako lubusang naniwala na hindi na ako makakauwi. Kung hangang kelan, natatakot akong alamin. Nagsimula na ring magkaproblema si pareng Globe. Kung gaano katrapik sa Cubao, ganun din sa mundo ng mga text messages.

7:00 P.M. .................................. Sumusuko na ang talukap ko. Sinubukan ko ang LRT. Ang pila? umabot hanggang escalator malapit sa Max, Gateway. at umiikot pa sa loob bago makapunta sa kuhaan ng ticket. Binalak ko makitulo sa kaibigan sa Maynila, pagdating ng Recto station, nanlumo ako. Balik na naman sa Cubao Kung paano ako nahirapan pumasok ng LRT, ganun din sa paglabas

9:00 P.M ................................... Nasa Cubao pa din ako.

10:30 P.M. ............................... Sunod -sunod ang mga text messages ng kaibigang dyosa. Tinatanong kung saan ako. Inisip kong mamalagi sa motel, hotel, apartelle. Buti na lang, to the rescue ang wonder women. Dahil sa pagod, puyat at stress, pinilit kong kumain sa KFC. Walang gana ang lumalaki kong tummy.

11:00 P.M. ......................................... Narating ko ang palasyo ng dyosa. Nakipagkwentuhan sandali, Nagbahaginan ng mga pangamba at pagkabahala sa mga pangyayari. Hanggang sa tuluyang sumuko ang bampira.

Linggo, Oktubre 4, 2009. (Umaga)-- Muli kong binalikan ang Cubao. Walang nabago. Lalong mahirap ang pagsakay. Ang pasya? sumakay ng LRT. Bumaba ng Katipunan station at naglakad papuntang Bayan ng Marikina. At sa aking Alay Lakad, naging saksi ang aking pagod na mata sa hagupit ni Ondoy. Nakita ko kung paano pinagsamantalahan ng baha ang River Banks. Nasaksihan ko ang pagkawasak ng Provident Village. Nakakalat pa rin sa daan ang mga bakas ng krimen ni Ondoy: Rape sa mga walang kamuwang muwang na kabahayan, Serious Physical Injury sa iba't-ibang kasangkapan at Murder sa mga kaawa-awang mga kababayan. At bigla kong naisip, Paano kung umuwi ako habang walang pusong sinasalakay ni Ondoy ang Marikina?

Hindi naging madali ang mga sumunod na oras at araw: Kalahating araw ang pila sa grocery, pikit mata akong pumayag na maging biktima ng mga buwayang negosyante ng walis tingting. Nakipagyakapan kina pareng putik. Pinagsawaan ang nakakasukang amoy ng hindi nahakot na basura at kung anu-ano pang ikakasakit at isusumpa ng iyong Pisikal, emosyonal, pinansiyal at sosyal na pagkatao. Buti na lang patuloy akong nagtitiwala sa kakaibang lakas ni ispiritwal at mental na pagkatao.

1 week later............. Pinipilit umahon. Pinipilit bumangon. Ginagawa ang lahat para ibalik ang normal na takbo ng buhay. Pero parang itong basong basag, pilit mang buuin, andun pa rin ang bakas ng karahasan.

Sana talaga, manatili na lang isang mapait na aLALA ang isang kagaya ni Ondoy.

Open Letter

2009-09-26T08:30:00.009+08:00

To the Best Team:

We spent a lot of time together: Auditing, Eating, Calibrating calls, Doing the floor walk and best of all discussing hearsay updates. Every moment we spent together was fun and before we part ways, before the countdown of the tough ** officially kicks in and some of the piglets will be transferred to a new pig pen, I just want to say thank you for accepting me and allowing me enough room to grow professionally. Thank you for the silly and serious moments, understanding my unexplained period of silence. Hehe. I am glad to have known the QUALITY team even for just a short time. I had a QUALITY time. However, I've finally accepted this is the way things would have to be. Maybe they were right, some good things never last. But I am confident that this is an opportunity for everyone to seek or chase that star (salamat bunso sa blog entry mo) that will make us truly happy.This is the best time to hit the ground running and re-evaluate our priorities.

Wherever PROFESSIONAL LIFE may lead us from here ...... GOOD LUCK! Let's just always be the BEST and as highlighted in HeWhoMustnotBeNamed text message,"Never retreat and just move forward. Your work now is your biggest incentive so let's put purpose in what we do."

Chill lang tayo! Be Happy! Sabi nga sa commercial: TINK POSITIB, WAG KANG AAYAW. At tama si Santino. Dapat magtiwala tayo kay BRO kasi nga: MAY BUKAS PA!

Cheers!

BampiraAko

Bomba

2009-09-22T04:32:00.001+08:00

The word "now" is like a bomb thrown through the window, and it ticks...... Arthur Miller

Matagal din akong nawala. Biglang naglaho sa magulo subalit makulay na mundo ng blogosperya. Habang patuloy na naglalakbay sa panibagong hamon ng pagiging bampira, ibat' ibang digmaan ang aking nasaksihan. Dahil ito'y isang digmaan, samo't saring armas ang aking nasilayan. Ibat'ibang bomba ang sumabog sa aking katauhan at positibong kamalayan. May malakas, may mahina at may ibang sumugat at nag-iwan ng pilat-tanda at alaala ng pakikidigma.

1. Natalo Ang UP Pep Squad sa 2009 CDC. Nabigo ang aking pinakamamahal na unibersidad na iuwi ang inaasam na 3-peat. Gayunpaman, ang kanilang ipinakitang galing ay lalong nag-paalala kung bakit astig ang kulturang UP. Iba talaga ang State U.

2. Sira ang mga gadgets ko. hindi ko magamit ang inaasahan kong Laptop. Mukhang magpapaalam na din ang matagal kong naging karamay na digicam- ang saksi sa makulit at madrama kong paglalakbay. At si kaibigang Samsung D900i mukhang ayaw nang gumising sa coma. Pati headset sa Globe prepaid phone ko, nilayasan ako. Iba talaga ang hagupit ng malupit na krisis. Hindi ko kayang ipagamot ang mga naghihingalo kong gadgets.

3. Unti-unting lumalaki ang numero sa Bill statement ko. Hindi ko alam kung paano nangyari. Pero kapag hindi ko pa to naagapan, baka sumabog na lang ang utak ko sa kakaisip kung paano ito babayaran. Hay! Dapat in the next 2 years, burado na si CC at mataba na uli si BDO. Ngayon kasi, kakatakot ang pagiging malnourished niya.

4. Pinanood ko ang In My Life. Sana mapanood din ito ng Nanay ko. Kasi pinakita ng pelikula ang lahat ng bomba na gusto kong pasabugin. Gusto ko palang hiramin ang sinabi ni Mark kay Aling Shirley: I can't apologize for who I am. I can only say sorry for hurting you. At para naman sa tatay ko: Ang hirap maging anak, lalo na if you turn out to be a big disappointment.

5. Ilang buwan mula nang makilala ko ang aking naging bagong pamilya. Isang makulit subalit masasabing kong DE-KALIDAD, DE- KALIBRE. Pero ngayon, parang akong kriminal na naghihintay ng hatol. Ilang araw na lang, tatanghalin na ang BIG FOUR! Hayaan niyo, paglabas ko ng Confession room, babalitaan ko kayo!

Ilan lang yan sa mga bombang tumatak sa aking isipan. Sa totoo lang may mas malakas na pagsabog pero siguro, pinili ko yun na kalimutan dahil sa lalim ng sugat na naiwan. Pero ganun talaga siguro. Ang mga bombang ito ay mga paalala at nagpapatunay na ang buhay ay isang Digmaan.

BRAIN TEASERS

2009-08-21T07:02:00.009+08:00

I would like to share mental exercises taken from my yahoo inbox. Check this out and feed your mind:

YYY MEN ---------> Three Wise Men

YOU JUST ME

XXXXXXXXXXXXX

0
-----------
PH.D
M.S
B.A

XXXXXXXXXXXXXXXXX

R/E/A/D/I/N/G

XXXXXXXXXXXXXXXX

HER ROPE SHE

XXXXXXXXXXXXXXXXX

AID <----
AID
AID

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

MOMANON

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

HISTORY
HISTORY
HISTORY

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

STAND
-----
DONT

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

GROUND
------
FEET
FEET
FEET
FEET
FEET
FEET

XXXXXXXXXXXXXXXXX

WEAR
----
LONG

C-O-U-R-A-G-E

2009-08-13T06:30:00.001+08:00

It was a crazy week. You started with a high spirit but ended with a very low self esteem but you were not discouraged because someone reminded you that life is never just high, low can be very well just around the corner. You will never forget this line: Sometimes, it gets dark but morning comes always. Keep your faith because in the end, faith will not disappoint.

Today, you are more passionate about winning. You desire to be the best and you always believe that you can.

Tomorrow, with your gallant spirit and brilliant mind, you will confront your fears!

Laro

2009-08-09T04:30:00.004+08:00

Hindi ka makapagsalita

Wala kang masabi

Hindi mo kayang sumigaw

Wala kang boses

.....

Hindi mo ako marinig

Wala kang maintindihan

Hindi mo inunawa

Wala kang pakialam

.....

Nawala na ang iyong boses

Napagod na ang kanyang mga tainga

.....................

Sinubukan ko. Akala ko handa ako makipaglaro sa nakakatukso mong hamon. Pero masyado akong nalibang. Hinahanap ko ang tinig, ang imahen na binuo ng aking imahinasyon. Pero hindi ko namalayan tapos na pala ang laro. At ito ako, hinahanap ang sarili dahil sa pagkakataong ito, NATALO AKO!

COLORS of LOVE

2009-08-03T09:31:00.006+08:00

We are feeling BLUE

Our eyes are turning RED

It feels like a BLACK saturday

Because......................

We lost a great lady in

Rest in Peace, Our Dear Mother of Democracy!

QUALITY Voice

2009-07-22T05:45:00.001+08:00

"I am not a fault-finder. I am here to help you find the best answers and strategies in order to stretch your capabilities, sharpen your abilities and maximize your potentials" .......................

Ilang araw na ang nakaraan mula nang tanggapin mo ang bagong hamon at subukang umakyat sa hagdan. Mahigit na ata 3 linggo. Naalala mo pa ba ang una mong naramdaman? Ang sabi mo nalungkot ka. Marahil dahil maiiwan mo na ang mga bagay na nagbibigay sa'yo ng kakaibang kalinga at pag-aalaga. Matagal mo na din naging kaibigan si comfort zone di ba? Pero nang huli tayong mag-usap, unti-unti mo nang nakikilala at nakakapalagayang loob ang bago mong kaibigan, si courage. Matagal mo na siyang nakikita kaya lang masyado kang mahiyain. Di ba maraming pangyayari at pagkakataon na nagkrus ang inyong landas?

Kaya ng banggitin mo ang mga katagang ito. (tingin sa itaas) Napangiti na lang ako. Unti-unti ko nang nakikita ang pag-usbong ng isang matatag na manlalakbay. Marahil kasabay ng patuloy na pagbiyahe ng iyong utak, ay ang pagiging malakas at matapang ng iyong kalooban.

....................... " We will work as a team. We will not tolerate mediocrity. We will challenge and excite those who are lagging behind. We can!"

HAGDAN

2009-07-16T05:30:00.004+08:00

Naranasan mo na ba umakyat sa puno?
Nasubukan mo na bang bumiyahe sa RORO?
e ang bumaba sa fire exit galing 27th floor?

............

Dati kapag umaakyat ako ng puno ng duhat, aliw na aliw ako sa taas. Mahangin kasi, presko ang pakiramdam. Kapag umuuwi naman ako sa probinsiya, laging RORO ang sinasakyan ko. Mahaba ang biyahe, nakaupo lang sa bus pero sigurado ka na pagbaba mo, nasa bahay ka na. Pero nang subukan kong bumaba mula 27th floor, malutong na mura ang sinisigaw ng isip ko. Panay ang reklamo ng aking mga biniti.

Nang marating ko ang ground floor, muli kong tiningnan ang fire exit; ang hagdan na naging saksi ng tahimik na paghihimagsik ng aking damdamin at panghihina ng aking mga tuhod. At mula doon sa kinatatayuan ko, aking naisip, ang buhay din pala ay parang hagdan. Kailangan mong umakyat at bumaba para magkaroon ng pagbabago. Dahil kong nakaupo ka lang sa mga baitang nito at susuko dahil sa pagod, walang mangyayari. Naisip ko din na ang hagdan ay parang career/ambisyon/pangarap. Marami ang gustong umakyat sa pinakamataas, dahil sa taas, tanaw mo ang lahat. Malawak ang sakop ng iyong mata. Kaya siguro iba ang dating kapag sinabing sa penthouse siya nakatira. Ang pag-akyat ay pedeng gawin sa ibat'ibang paraan. Merong sumasakay sa service elevator kaya walang abala. Meron namang pumipila sa elevator na kailangang dumaan sa bawat palapag. Tinitiis ang init at siksikan maabot lamang ang pinakamataas. At meron din na ang tanging paraan ay dumaan sa hagdan at tiisin ang pagod. Pero paano ang pagbaba? Paano kung nasira ang service elevator? Kakayanin kaya nila ang bumaba ng hagdan sa fire exit?

Lumabas na ako ng building na nakangiti. Napagod ako pero naaliw sa pagbaba. Dahil kasama ko ang makulit na officemate. Nakasalubong ko ang dating teammate. At lubusan kong naunawaan, madali lumaban sa hamon ng buhay kapag me kasama. Sa ngayon, natutuwa ako sa nakikita kong tanawin sa 27th floor. Masarap sa pakiramdam ang paminsan-minsan ay sumasakay ng service elevator at natutuwa ako sa iba't ibang mukha at damdamin sa loob ng nagsisiksikang elevator. At alam ko, patuloy akong aakyat ng puno, sasakay ng roro at siguro, minsan, sa hindi inaasahang pagkakataon, muli akong bababa ng hagdan sa fire exit.... pero HANDA AKO.

Weak Heart

2009-07-13T11:00:00.002+08:00

I have the biggest ear but smallest tonque

I listen hard but speak so soft

Effective listening is my bestfriend

and

Public speaking is my worst enemy

....................

Kung makakabili lang ng lakas ng loob, sisigawan kita!
kaya lang, bingi ka na.
May nagmamay-ari na ng yung mga tainga.
sayang! ang tagal kong naging pipi.

Parekoy

2009-07-03T18:00:00.010+08:00

Pareng Blogspot,

Hoy! Musta ka na? Namiss kita. Tagal nating hindi nagkita. Mahigit ata isang linggo. Pasensiya na parekoy, naging masyadong busy ako. 18 araw na ang dumaan mula nang malipat ako sa bagong department. Ayun, ok naman. Masaya sila kasama. Makukulit. Medyo madaming trabaho pero nakakatuwa kasi para na rin akong nagtuturo. Sabi nga nila, ang tipid ko daw magsalita. Di nila alam, madaldal ako lalo na pag kausap kita. Ang sarap mo kasi kausap. Lagi mo ako pinapakinggan. Di ka nagsasawa sa mga angas , kakulitan at kakornihan ko. Namiss ko na din ang mga kaibigan natin. Matagal ko na din hindi sila nadalaw. Di na tuloy ako updated sa samo't saring kwento ng buhay, pag-ibig, career at kalibugan. haha. Yaan mo pag naka-adjust na ako sa bagong schedule, babawi ako sa'yo. Dami kasi akong gusto ikwento sa'yo. Alam ko, dami ka din gusto ibalita sa akin.

Mahigit 3 buwan na din pala tayong magkaibigan. Masaya ka ba na nagkakilala tayo? Ako kasi sobrang masaya. Paano nagkaroon ako ng pagkakataong maging totoo sa sarili ko at saka ang dami kong natutunan sa'yo. Nagkaroon din ako ng mga kakulitan dahil sa'yo. Pero lam mo, minsan nahihiya pa rin ako. Ganun talaga siguro, hindi ko masasabi lahat at alam ko na naiintindihan mo yun. Basta once a week, dadalawin kita. Ang bilis ng panahon ano? July na, kalahating taon. Tuloy napapaisip ako: Naging maayos ba ang unang anim na buwan ko? Pagbalik ko, pag-uusapan natin yan. Napanood ko na pala ang Tansformers. Ok naman. Balak ko din panoorin ang Ice Age 3. At hindi ko palalagpasin ang Harry Potter. Sinisimulan ko na din basahin ang regalo ng mga Wonder Women. Naalala mo noong birthday ko, binigyan nila ako ng libro: Blink (Power of thinking without thinking) ni Gladwell at Eleven Minutes ni Paolo Coelho. Binigyan din ako ni insan ng scrapbook, pag me oras, aayusin ko na ang mga masasarap na alaala. Nakakalungkot din yung balita kay MJ. Excited na din pala ako sa UAAP Season 72.

Ayan medyo napasarap usapan natin. haha. Sa susunod na yung ibang balita. Love? haha Hindi pa ata ako ready. Mas ok yung ganito. Takot pa din ata ako sa commitment. Pero medyo masaya naman ako ngayon. O sige, ingat lagi. Kitakits na lang. Be the best!

Makulit na kaibigan,

Bampiraako

PUNO ng Alaala

2009-06-24T06:30:00.002+08:00

... Alam mo ba kung ano ang Faces? Kilala mo ba si Ate Gieleen? Nabulabog ka na ba ng VolleyBagan? Napanood mo ba ang Ligwakan ng mga kandidato ng Student Council? Sumali ka ba sa Jologs quiz Show? Alam mo ba ang Sagulapi? Nakita mo si Bruce Quebral? Nakigulo ka ba kapag may General Assembly? Inabangan mo ba si Manong Potpot na may mainit na monay? Nandun ka ba noong Open House? Naalala mo ba si Den Reyes? Yellow ba ang kulay ng sofa sa piano area?...

Kung OO ang karamihan sa mga sagot mo, malamang.... taga YAKAL ka! At kapag alam mo to lahat, sigurado ako, batchmate tayo.

YAKAL - Isa lang ito sa mga co-ed dorms na makikita sa loob ng UP Campus. (Ang mga dorms ay may pangalan na hango sa puno o bulaklak). Nasa likod ito ng College of Eng'g na kapitbahay ng Kalay at Ipil. Ito ang itinuturing na tahanan ng mga kagaya kong promdi. Pagpasok sa yakal, tatambad na kaagad ang information counter. Dun nakatambay ang student assistant na pinagpapantasyahan kapag cute at pinagtitripan at tagatanggap ng mura, singhal at reklamo ng mapagmahal na mga residente kapag etuc. Andun din nakalagay ang logbook na puno ng kasinungalingan at kalaswaan. Nasa bandang gitna ang waiting area na tambayan ng mga nagpapacute, naghahanap ng cute at kabaliktaran ng mga cute. Nasa harapan nito ang isang TV na tila kampana sa simbahan- tagahudyat kung kelan magsisimula ang kakaibang misa. Ang misa na puno ng kakaibang eksena- me nangungulangot habang pinapanood ang kontrabidang si Selena, nag-aagawan ng remote control para sa puso o pamilya?, nakikipaglandian o nakikipag tsismisan kung sino ang paminta, sino ang hot dormer at sino ang bagong member ng bi now, gay later policy. Katabi ng counter information ay ang nag-iisang ref kung saan nakapaskil ang malaking babala: BEWARE OF POISON. Dito din nakapuwesto ang pay phone na parang blockbuster movie sa haba ng pila at sa bandang likod ang silid ng Reyna. Dito nagmamakaawa ang mga pusong napariwara. Dorm Manager ang pangalan niya.

Ang Yakal ay nahahati sa walong wings. East wing 1&2 Boys/Girls at West Wing 1&2 Boys/Girls. Sa bawat wing ay may isang communal cr kung saan ang mga pintuan ay tadtad ng reklamo at sikreto. At ang bawat kwarto ay binubuo ng 2 double deck bed, isang mahabang mesa, apat na locker at may nagmamay-ari na apat na magkaibang katauhan. Ako ay kabilang sa east wing 1. Ang kwarto namin ang sentro ng wing. Dito makakabili ng pancit canton, de-lata, blue book at kung anu-ano pa. Dito rin madalas makita ang log Book ng wing- ang tanging saksi sa makulit na kasaysayan ng iba't ibang mukha, ugali at paniniwala.

Ibang klase ang buhay dorm. dito nahubog ang konsepto ng pakikisama, nabigyan ng tunay na kahulugan ang palasak na salitang bonding, nabuo ang mainit na relasyon, nawasak ang nanlalamig na puso, lumaya ang saradong isipan, lumawak ang makitid na kamalayan at tumatag ang mahinang kalooban. Ang bawat umaga ay tila isang star-studded concert. Nag-uunahan sa pagbirit ang maiingay na alarm clock. Nagmamadali ang bawat gripo at nag-uunahan ang mga paa. Ang bawat gabi naman ay tila party. Pagkatapos ng tradisyunal na room check, sisimulan na sa kabilang room ang toma, movie marathon naman sa katapat, food trip sa unahan, sound trip sa bandang dulo at may iilang mga mata na kayang makipagsabayan sa 7-11 bukas ito 24 hrs habang pinapadugo ang malaking utak. Minsan iyong maririnig ang garalgal na boses ng intercom na pilit nakikipaglaban sa malakas na boses ng fratman at hiyaw ng kasapi ng babaylan habang sinasabing: Paging Mr. Juan De la Cruz, You have a visitor. Gayunpaman, pagsapit ng sabado, makakapagpahinga ang mga gripo at magkakaroon ng katarungan ang OBSERVE SILENCE na nakapaskil sa pintuan. Ang araw kung kelan, naging BAMPIRA ang aking pangalan.

Kasing tatag nga ata ng punong ito ang alaala ng aking nakaraan..ang aking katauhan.. ang imahen ko sa kasalukuyan.

Alay sa HARI

2009-06-19T05:45:00.009+08:00

Nagtatampo ako sa'yo. Dahil hindi mo ako tinuruang maglaro ng basketball, sumakay sa bisikleta at lumangoy sa dagat. Hindi mo nakita kung paano ako nahirapan noong ako'y tinuli at umiyak nang matalo sa suntukan dahil sa dayaan sa gagamba o larong tatsing at goma. Wala ka sa panahong gusto kong magkwento tungkol sa aking puppy love, hindi mo ako nabigyan ng advise tungkol sa Ka-MU ko noong first year at paano magpakatatag sa unang pagkabasted noong hayskul. Wala ka sa maraming mahahalagang pangyayari sa buhay ko.

Nagtatampo ako sa'yo NOON dahil hindi ko maintindihan kung bakit kailangan wala ka. Kung bakit tuwing 2 taon lang nabubuo ang family picture natin.

NGAYON, dama ko ang pangungulila sa bawat araw, buwan at taon na hindi mo kami kasama. Nauunawaan ko ang sakit at kirot ng iyong kalooban dahil hindi mo nakita ang paglaki ng iyong panganay, ang unang hakbang ni bunso, ang pagkailang ng dalawang mahalagang tao sa buhay mo tuwing ika'y dumarating. Nakikita ko ang lungkot sa iyong mga mata dahil sa maraming pagkakataong hindi mo nasilayan. Sa pag-aarugang gusto mong ibigay at pilit pinupunan ng pinapadalang dolyar at balikbayan box.

Huwag kang mag-alala. Sa darating na BUKAS, kapag ok na si bunso, ituturing ka naming Hari. Ang iyong hiling ay aming susundin. Hindi na luluha ang iyong mga mata sa pangungulila, hindi na mapapagod ang iyong puso sa pananabik sa muling pagkikita. Hindi na kailangang hintayin ang 2 taon para mabuo ang family picture. Araw-araw mo nang makakasama ang iyong iniirog na Reyna. Hindi na magiging mapanglaw ang iyong kaharian.

Tandaan mo na NOON, NGAYON at BUKAS .... IKAW ang BEST TATAY!

TRENTA

2009-06-17T05:30:00.002+08:00

..... 5 am natapos ang shift mo. hindi pa rin gumagana ang utak mo. hindi pa rin nag-aadjust ang bio clock mo dahil noong nakaraang linggo yan ang simula ng iyong shift.

..... 4 na oras pa ang hihintayin mo. Inaabangan mo ang pagbukas ng bangko. Pasukan na naman. Si bunso nag-aabang ng allowance. Hay, ang hirap din maging kuya.

..... 3 libo na lang natitira sa'yo. pagkakasyahin mo yan hanggang sa susunod na sweldo. gastos mo kasi. yan madami beses kang mag-isip bago gumastos. ilang araw pa ba bago ang sweldo?

..... 2 araw ka na sa bago mong trabaho. bagong assignment, bagong mukha, bagong pakikisama, bagong mundo. bagong plano. kelan kaya magbabago ang sweldo mo?

..... 1 lang ang napatunayan mo. dahil sa mga pagbabago sa linggong ito, LUMULUTANG ang isip mo. kaya hindi mo alam kung ano ang sinusulat mo. bakit ba 30?

dahil yan ang product pag na-multiply sa 2 ang total ng lahat ng mga numbers na naisip mo sa entry na to. Times 2 dahil dalawang araw ng LUMULUTANG ang isip mo.

Ayan.... Lumulutang ang 30th entry mo.

Biyaheng Utak (Part 3)

2009-06-13T19:00:00.003+08:00

COLLEGE YEARS: SWIM OR SINK?

".. Ang buhay ay parang IKOT jeep. Ang iyong patutunguhan ay siya ring iyong pinanggalingan. UP lang ang may TOKI, sa buhay wala nito. Pero nasasaiyo na yon kung nais mong pabaligtad ang takbo ng buhay mo.." excerpts of commencement speech given by Ryan Cayabyab to the graduating class of 2005

U.P.-- Ito ang pinangarap mong pamantasan. Ang pinapaniwalaan mong magbibigay ng sagot sa napakadami mong katanungan noong sinimulan mo ang byaheng utak. Iniyakan mo pa ito dahil sa mga balakid sa iyong planong paglalakbay sa mapanghamon na pamayanan ni Oble."Wag na dun, magiging fratman ka lang... puro rally lang ang alam ng mga tao doon.. UP is an overrated university..UP will make or break you..magulo doon...Magiging aktibista ka lang" Ikaw ang nasunod. Wala silang magawa. Buong tapang mong binitbit ang gintong medalya na inaasahan mong maging sandata upang simulan ang madugo, makulay at kakaibang ikatlong yugto ng paglalakbay. Handa kang palayain ang iyong kamalayan. Handa ka na sa panibagong biyaheng utak!

1998-44859. Ito ang plate number ng buhay mo sa biyaheng UP. Ito ang tatak ng iyong pagkatao. Laman ng form 5 kung saan nakalista ang mga dapat pag-aralan o gabay sa pagtupad ng pangarap. Makikita din ang numerong ito sa iba mo pang mahahalagang dokumento at isa na dito ay ang Bluebook-- Ang pinakamurang notebook sa balat ng lupa sa halagang P2.00. Ito ang saksi ng iyong madugong pakikibaka sa ibat-ibang uri ng utak ng mga demonyo sa Math Bldng, alien sa College of Science, showbiz personalities sa Arts and Letters at ibang pang mga taong naging bida at kontrabida sa mundo ng GE subjects. Sa mundong ito hinasa ang iyong utak upang magkaroon ng tinatawag na tatak isko/iska-ang common denominator ng mga apo ni Oble. Ito ang mundo kung saan kakulitan mo ang lahi nina plato/marx at iba pa sa soc sci 2, kumapal ang mukha mo sa art of public speaking sa comm 3, nakitsismis ka sa eskandalo ng buhay ni Rizal sa PI 100. Teka, umatend ka ba talaga ng STS class sa CS Aud? Ito rin ang pinag-aawayan at iniiyakan tuwing Registration dahil pahirapan sa slot. Ang Reg Period ang pinakamadugong panahon sa iyong buhay. Dito mo nasaksihan ang iba't ibang mukha ng pinoy sa panahon ng kagipitan. Nandiyan ang siksikan, tulakan, dayaan sa pila at kadalasan ay luhaan dahil walang slot. Sa panahong ginawa mo na ang lahat at hindi ka pa rin nakapag-enlist,
Prerog (Teacher's Prerogative) ang iyong huling pag-asa. Naranasan mo na ito sa iyong soc sci 2 kung saan pumunta ka sa unang araw ng klase nakipila, nagmakaawa at nagpabibo na parang papasok sa bahay ni kuya. Isa ka sa mga mapalad na maging biktima ng Prof na araw araw ay nagbabalasa ng class card. Ang bawat pagkikita ay isang academic adrenalin rush. Kaya pagdating ng finals, na-aapreciate mo ang poetry. You think you shall never see a grade as lovely as three.

Mga bagay na hindi mo makakalimutan:

** Ang maging Bionicman. Kailangan mo lumipad mula isang building papunta sa kabila sa panahong naging tanga ka. Ang Registration ay isang napakahalagang desisyon. Kailangan mo isaalang-alang ang oras, subject, prof, prereq, requirement ng subject at building kung saan magaganap ang klase. Note: sadista ang karamihan sa mga prof. Iniisip nila, subject lang nila ang kinukuha mo sa boung sem.

** Ang isaw ni Mang Larry sa kalay, BBQ sa Beach House, SpicyChickenSilog sa Rodics, Ang tipid meals sa AristoCarts lalo na sa likod ng Eng'g, Thai food sa IC na lumipat sa balara, Unlimited rice sa Mang Jimmy's, food trip sa KNL, lutong bahay sa Area 2, tambay sa chocolate kiss, COOP Canteen, exotic food sa University Arcade at sino ang hindi nakakain sa CASAA, tusuk-tusok the fishballs at abangan ang monay na may palamang cheese ni manong potpot.

** Oblation run na minsan mo lang napanood, ang pag-aabang sa galing ng FA tuwing Lantern Parade, ACLE, Sem break issue ng Kule, UP Fair, iniation ng mga University Orgs neophytes. UAAP Cheerdance, Live AIDS ng samaskom, pakiki-usyuso sa Eng'g week, Faces sa Yakal, manood sa Film center, org-sponsored events, maging neophyte sa org, tambay hours

** Enlistment, Reg Period, CRS, tambay sa library hanggang hatinggabi, matulog sa Sunken Garden, tambay sa Lagoon, jogging sa Acad oval, maglakad sa betaway pag gabi, tambay sa AS steps, pumila sa AS 101, pumila sa 2nd flr ng PNB building, photocopy sa shopping center, magic cards sa harap ng lib, sumalampak kahit saan, sumali sa welga

** Cram sa papers, departmental exam sa Nat Sci, pakikipagtalo sa classmate at sa prof, pagpupuyat sa math exam tapos bagsak pa din, critical paper, term paper, reaction paper, nakakatawang graffiti sa upuan/cr/pader, pagkuha ng classcard sa FC, pakikipag-agawan sa reserved section, ikot, toki, pagpasok na nakapambahay, powerpoint presentation sa sts

hay...... nakakamiss ang Kulturang UP!

Ano ang natutunan mo?

Natutunan mo na marami ka pang hindi alam. Na hindi lahat ng matalino ay magaling. Natutunan mo kung paano mabuhay at mahalin ang buhay. Dito nabuo ang iyong prinsipyo, lumawak ang iyong mundo, nahasa ang iyong utak, nawasak at natuwa ang iyong puso, nagkaroon ng kulay ang iyong pagkatao.

Ang klasrum, libro, required readings, boses ni prof, angal ni klasmeyt, utak ng iskolar sa iba't ibang bahagi ng Pinas, palitan ng ideya sa kung anuman, pakikipagtalo .... ang nagpalaya sa iyong kamalayan, nagbigay liwanag sa iyong kaisipan. Pero ang acad oval, ikot, toki, paglalakad, pakikibaka, pagpila, bagsak na grades, kulang na allowance, pawis, kaba, takot at minsang pagluha .... ang nagbigay tatag at tibay sa iyong kalooban.

Gaya ng palagi mong sinasabi, dito mo natutunan ang tatlong S sa buhay: Sacrifice, Service at Survival.

Salamat Oble!

Nasaan KA?

2009-06-11T07:01:00.000+08:00

Hinahanap KA ..

ng mga paslit na nakikipaghabulan sa mga kalaro nilang sasakyan
ng mga dilag na sumasayaw sa mapang-akit na ritmo ng kamunduhan
ng mga lalaking nagtatago sa mga makukulay na maskara
ng lahat ng mga taong naging biktima dahil IKAW ay nawawala...

.....................

Ang sabi ng iba, nandito ka lang daw. Pero bakit marami ang naghahanap sa'yo? Pero aaminin ko minsan hindi rin kita mahagilap. May mga panahon na ang pakiramdam ko ay pinagtataguan mo ako, tinatago ka nila sa akin o hindi lang talaga kita makita dahil malabo ang aking paningin sa pagkakataong hinahanap hanap kita. Siguro kagaya ng maraming naghahanap sa'yo, hindi lang talaga namin ikaw lubusang kilala. Baka nga magkaiba kami ng pagkakilala sa iyong pagkatao. O baka naman dahil meron kaming magkaibang kultura, paniniwala at karanasang kinalakhan, nagkaroon din kami ng samo't saring interpretasyon sa iyong pangalan.

Naalala ko dati, lagi tayong magkasamang maglaro. Naghahabulan tayo sa pilapil habang nagpapalipad ng saranggola. Kasama kita sa paglanghap ng sariwang hangin habang umaakyat sa puno ng duhat tuwing panahon ng tag-init. Andun ka din tuwing kabilugan ng buwan. Pinagmamasdan mo kaming naglalaro ng patintero o kaya ay taguan. Kaya lang, nang unti-unting lumalawak ang aking mundo at dumadami ang aking nalalaman, unti-unti ka ding lumalayo sa aking tabi. Pero mas tama sigurong sabihin na ako ang unti-unting lumalayo sa'yo. Minsan kasi, natatakot akong maparusahan. Sige na nga. Kadalasan kasi ay duwag ako. Takot lumaban. Pero noong mag-aral ako dito sa Maynila, naging malapit uli tayo sa isa't isa at dito marami akong nalaman tungkol sa'yo. Nalaman kong makailang beses ka pinagsamantalahan.Yung iba ginagamit ka para pagkakitaan. Marami na rin ang namatay, pinatay o nagpakamatay dahil sa'yo. At ngayon, labis akong nag-aalala dahil sa iilan na bumabalak kumitil sa iyong buhay. Madami pa sana akong gusto ikwento tungkol sa'yo pero alam ko naman na lahat kami ay may kanya kanyang bersyon ng iyong pagkatao. Siyanga pala, tuwing tumitingin ako sa Salamin , hindi kita makita. Nahihirapan tuloy akong manalamin..

Nasaan KA nga ba, KALAYAAN?

Salamin

2009-06-09T10:30:00.000+08:00

Muli mong tiningnan ang iyong repleksyon.... Sinuri nang mabuti .... Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ... At ikaw ay napailing.

Ganito ka araw-araw. Tinitingnan ang sarili sa salamin. Sa bawat sandali na siya ay iyong sinisilip, iba't ibang emosyon ang iyong nadarama. Pero sa araw na ito, nakita kitang malungkot at may kaunting takot.

Ilang taon mo na ba itong ginagawa? Hindi ko na rin matandaan. Marahil napagod na din ako sa kakasilip sa'yo. Ang kulit mo kasi. Bakit ba masyado kang apektado sa iyong nakikita? Akala ko ba tanggap mo na ang kulay ng iyong balat. Ang hugis ng iyong mukha. Ang hubog ng iyong katawan. Akala ko ba, handa mo nang ipasilip sa iba ang repleksyon mo? Akala ko ba handa mo nang palayain ang iyong imahen?

Di ba ang sabi mo, hindi naman mahalaga kung anong makikitang repleksyon. Dahil ang mga salamin ay dekorasyon lamang. Ang imahen na ipinapakita nito ay bahagi lamang ng iyong sarili...hindi ang iyong kabuuan..hindi ang iyong pagkatao. Pero bakit ngayon, muli kang nagpapaalipin at nabubulag sa iyong nakikita?

Hanggat patuloy kang matatakot at maduduwag sa iyong imahen, hanggat patuloy kang magpapaalipin sa iyong sariling salamin... Hindi kakikitaan ng ngiti ang iyong mapupulang labi.. Kaya habang may panahon pa, basagin mo na ang sarili mong salamin. Dahil baka masugatan ka pa kapag ito ay winasak ng iba habang ikaw ay nanalamin.

Biyaheng Utak (Part 2)

2009-06-07T10:00:00.004+08:00

HIGH SCHOOL YEARS: Triumphant days/ Years of Agony

"You will know who I am, When you forget my name." -- Jim Paredes, Humming in my Universe

... Sabi nila, D Best daw ang buhay hayskul. siguro tama sila. pero sa kaso niya, ito ang panahon na nagsimulang gumulo ang kanyang isipan. Dahil sa matagumay na unang yugto ng biyaheng utak, naging usap-usapan ng mga matatabil na dila ang magiging kapalaran niya sa ikalawang yugto ng paglalakbay. May nagsasabi na hindi na niya kakayanin ang bagong hamon. Meron din naman nagsasabi na baka sakaling lumusot dahil ang kanyang kamag-anak ay may mataas na katungkulan. Marami ang nagduda sa kanyang kakayahan, maliban sa kanyang mga magulang. Kaya sa unang taon pa lang ng paglalakbay, kaagad niyang ipinamalas ang husay. Ito ang naging dahilan upang mabura ang mga alinlangan. Ito rin ang simula ng kanyang kalungkutan. Dahil ang bawat tagumpay, medalya, tropeo at karangalan ay inaasahan na sa kanya. Ang kabiguan ay isang krimen. At sa apat na taon niyang pag-iwas sa krimen, apat na taon din niyang pinagkaitan ang sarili masunod lamang ang kasiyahan ng nakararami. Siya ay naging kriminal at biktima ng sariling desisyon, maling akala, mapanuring lipunan at tradisyunal na paniniwala. Subalit ang totoo, hindi niya alam kung sino talaga ang kalaban at kakampi. Gayunpaman, lubos siyang naniniwala na minsan, kinakailangang mangyari ang isang digmaan. Subalit ang kanyang kaunting kaalaman ay hindi pa sapat upang magapi ang itinuturing na kalaban.

Makukulay na alaala ng Buhay Hayskul:

1. Iba't ibang mukha -- kikay girls, porma boys, the nerds/geeks, class clowns, bitches/villains, pabibo, the varsity players, pasaway, rich kids at walang pakialam. Siya ay boring, seryoso, tahimik at mahiyain.

2. High School Events -- school activities, campaign period/election day, induction program, JS prom, COC/CAT days, camping, intrams at iba pa. Siya ay naging bahagi ng magulong campus politics sa loob ng 4 na taon, naging SR President noong senior year dahil sa pamimilit ng mga kaklase kaya ala syang kalaban noong election, XO officer sa CAT, taga-cheer sa intrams at sawi sa JS prom. Sa awa ng diyos nakalikom ang kanyang SR Admin ng sapat na halaga mula sa kung anu-anong mga fund-raising projects na naging bahagi ng school auditorium. Mapulitika ang induction program dahil ito ang pagkakataong makaambon sa pork barrel ng imbitadong kongresista.

3. Contests/Activities -- literary contest, quiz bee, physics olympiad, science fair, school paper press conference, sabayang pagbigkas, speech choir, leadership training, ffp/fahp/vlp, comedy skit at kung anu-ano pang drama at kaartehan. Lagi siyang kasali sa extemporaneous speaking contest. Talunan sa provincial science quiz bee at physics olympiad. Pagala-gala sa Regional School Paper Press Conference at Youth Congress; At dahil hindi marunong umarte, naging narrator/director/writer ng comedy skit.

4. Hindi din niya malilimutan ang Periodic Table of Element sa Chemistry na kailangang i-memorize, Map of Asia, Ang debate sa teorya ng creation at evolution, Cell structures at functions, Life cycle of a Frog at iba pang hinayupak na hayop, Journal writing sa Values Ed., Iba't ibang projects sa Home Economics at Vocational Elective (Gumawa siya ng lampshade at water heater sa electricity class). Paborito niyang subject ang Physics at History.

5. Simple ang buhay hayskul. Dito nabuo ang tropa/barkada. Tambay sa canteen o school aud pag break time, Tambay sa town plaza kapag uwian, student meal, exemption sa exam dahil sa pagsali sa mga contests, memory tests, reporting, paggawa ng assignments ilang minuto bago magsimula ang klase, pagsali sa iba't ibang extra-curricular activities dahil 30% ito sa pagdedecide kung sino ang mapapasama sa Top 10. At kung anu-ano pang kalokohan.

6. Ito ang panahon na nauso ang boy bands. Naging kilala ang Backstreet Boys, ang rivalry ng hanson at the moffats, N Sync, Boyzone at Westlife. Ito rin ang labanan ng UMD vs Streetboys at ang famous signature dance na Always.

7. Isang major problem/issue ang pagkakaroon ng pimple.

8. Dito siya nahasang magsulat. Salamat sa School Paper. Nagsimula siya bilang staff writer, literary editor, news editor at EIC.

.... Natapos ang kanyang ikalawang yugto ng paglalakbay na nababalot ng iba't ibang katanungan. Dahil sa mga makukulit na tanong na ito, sinikap niyang makuha ang susi para sa pinapangarap niyang Pamantasan upang hanapin at alamin ang mga kasagutan.

"The most unfair thing about life is the way it ends. I mean, life is tough. It takes up a lot of your time. What do you get at the end of it? A Death! What's that, a bonus? I think the life cycle is all backwards. You should die first, get it out of the way. Then you live in an old age home. You get kicked out when you're too young, you get a gold watch, you go to work. You work forty years until you're young enough to enjoy your retirement. You do drugs, alcohol, you party, you get ready for high school. You go to grade school, you become a kid, you play, you have no responsibilities, you become a little baby, you go back into the womb, you spend your last nine months floating......and you finish off as an orgasm"......... George Carlin

........................ naghahanda para sa susunod na paglalakbay: Ang Biyaheng State U

Maligayang Paglalakbay!

2009-06-04T07:34:00.007+08:00

"Punta ka PGH. ASAP"

Binalot ko na ang hinihingi mong sapatos. Hinintay ko pa nga na bumalik ka sa bahay dahil wala akong pasok-- Ang araw na sinabi mong ikaw ay babalik. Pero hindi ka dumating...Inisip ko na lang baka bukas.. sa susunod na araw o kaya, sa susunod na linggo. Gusto pa naman kita makausap. Natutuwa lang ako dahil malaki ang iyong ipinagbago. Nakakatuwa dahil hindi ka man naging seryoso sa iyong karanasan sa loob ng silid kung saan hinasa ang aking utak at iba pang namamahal sa'yo, natuto ka naman sa hamon ng buhay na araw-araw mong kaulayaw sa labas. Hindi man ako naging masyadong malapit sa'yo pero ramdam ko ang respeto mo dahil mas matanda ako sa'yo pero isang taon lang naman.

"Kailangan mo magdonate ng dugo. biglaan daw kagabi lang."

Pero ang daya mo. Hindi ka man lang nagsabi. Wala ka man lang pinagkatiwalaan. Ang hilig mo manggulat.

"Comatose na."

Gusto kitang intindihin. Ang dahilan ng pananahimik mo pero nahihirapan ako. Siguro, hindi ka naman sasagot kung tatanungin kita. Ipipilit mo na hindi ka maiintindihan dahil magkaiba tayo ng daan na nilalakbay. Pero sana binigyan mo kami ng pagkakataon na pakinggan ka. Narito kaming lahat. Hinahanap ka ng mga pamangkin mo. Buo na naman ang angkan.

"Wala na siya"

-----------------------------------
Namatay si insan sa edad na 26 sa sakit na Leukemia. Biglaan ang pangyayari dahil walang nakakaalam ng kanyang karamdaman. Saan man siya ngayon, nawa'y maging mapayapa ang kanyang paglalakbay. Nakakalungkot isipin na nagkakaroon lang ng malaking pagtitipon sa panahon na may aalis. Paalam, Insan!

Biyaheng Utak (Part 1)

2009-06-01T12:00:00.003+08:00

"Train up the child the way he should go, and when he is old, he will not depart from it."
.... Proverbs 22:6 ....

X: Hindi magandang balikan ang nakaraan.
Y: Bakit naman?
X: Para mo na rin kasing pinapadugo ang mga naghilom na sugat. Para ka ring gumagawa ng mga bangungot sa mga magandang panaginip na nagbibigay sa'yo ngayon ng lakas at direksyon sa buhay. Niloloko mo lang ang sarili mo. Kasi umaasa ka na kapag binalikan mo ang nakalipas, magkakaroon ka ng mas magandang imahen ng nakaraan.
Y: Iba naman ang tingin ko dyan. Palagay ko, mas makakatulong ang pagbalik tanaw para mas maintindihan ko ang aking sarili at magkakaroon ako ng pagkakataong masuri ang mga bagay, karanasan at pangyayaring nagpasaya, nagpaiyak at nagpangiti sa aking 16.5 taong buhay estudyante. Hindi ko naman gustong baguhin kung anuman ang nangyari dahil para ko na rin pinagsisihan ang mga naging desisyon ko.

Dahil sa pambihirang pag-uusap na 'to, Naisipan niyang balikan kung paano napanday ang kanyang utak . Siguro kaya niya rin naisip magsulat tungkol sa kanyang buhay estudyante dahil hunyo na naman...Pasukan na!

Paano nga ba naglakbay ang kanyang utak?

ELEMENTARY YEARS: Age of the Innocence/Face of the Rebel

"You don't owe it to yourself, You owe it to me and to every guy that would love to have what you got" ---- Ben Afleck in Good Will Hunting

Pitong taon siya nang pumasok na Grade 1- sa panahong ang paniniwala ng mga matatanda ay kailangang maabot ng kanang kamay ang kaliwang tainga o vice versa para makayanan ang hamon sa isang Grade 1 Pupil. (Nabasa ko na rin ata to sa libro ni BO) Kakaiba siya dahil hindi kagaya ng ibang mag-aaral na kasa-kasama ang butihing nanay, tita, ate o lola; Siya ay natutong pumasok mag-isa. Kasama ang nanay, tita, ate o lola ng mga kaklase na naging kaibigan niya. Tahimik siyang bata. Mas tama siguro sabihin na mahiyain. Marahil bunga ng pagkakaroon niya minsan ng sariling mundo kung saan mas pinili niyang maglaro ng naipong mga tansan, bigyan ito ng mga pangalan at bumuo ng parang isang community kung saan siya ang nasusunod (Kaya siguro nagustuhan niya ang Sims pati na rin ang Zeus: Master of Olympus nang matuto siya gumamit ng kompyuter). Pero dahil sa mga pangyayari sa kanyang pamilya, ang patpating bata ay natutong makipagkulitan sa mga pisara, chalk, teksbuk, lapis at papel upang makuha ang tiwala, respeto at paghanga ng kanyang guro, kamag-aral at higit sa lahat, mahal sa buhay. Pero sa tingin ko, ang higit na nagpaalab sa kanyang murang isipan na maging angat sa iba ay ang pagiging saksi ng mga munting karahasan sa mga kagaya niyang bulilit na pilit lumalaban sa mga hamon sa unang yugto ng biyaheng utak. Lubos siyang naniniwala na ang mataas na marka at gintong medalya ay magiging mabisang sandata para hindi maging biktima.

Sa pagsisimula ng kanyang magiting na paglalakbay, baon niya ang unang gintong medalya na nakuha noong siya ay Prep. Sa mapanuring mata ng kanyang ginagalawang baryo, ito ay may kaakibat na tungkuling patunayan sa nakakarami na karapat dapat siyang magmay-ari nito. Kaya sa sumunod na 6 na taon naging madali sa kanyang ipanalo ang laban at naging makulay ang unang yugto ng paglalakbay.

Narito ang ilan sa mga makulit na alaala sa unang yugto ng biyaheng utak:

--->Hindi niya makakalimutan ang All Things Bright and beautiful na unang narinig noong siya ay Prep. Bungi pa siya nang magkaroon ng pinakaunang stage presentation. Pati na rin ang walang kamatayang Guardian Angel Prayer habang abala sa pagliligpit ng mga gamit, pagsusuot ng bag. Ito din ang panahon na ang notebook cover ay labanan ng mga That's Entertainment stars, naging hit ang young love, sweet love. Naabutan din niya ang Billy Joe-Aiza days. Grade 3 niya natuklasan na sosyal ang madaming layers na crayon.

--->Aliw na aliw siya sa ginagawang pag-eehersisyo tuwing umaga pagkatapos ng Flag Ceremony. Pero pinakaiiwasan noong Grades 5 at 6 (kakahiya kay crush). Iniiwasan niyang ma-late dahil may sarili silang Flag Ceremony o kaya ay maglilinis sa garden bilang parusa. Requirement sa EPP (Edukasyong Pantahanan at Pangkabuhayan) ang gardening. Kamote at pechay lang ata ang naitanim niya. Sa subject din na ito nakilala niya ang kauri nina running, blind, back at catch stitch. (nagagamit niya to paminsan minsan)

--->Lagi siyang kasama sa Monday Cleaners, nauuna sa pila at unang tinatawag pag nagtsek ng attendance dahil sa unang letra ng kanyang apelyido. Ang nakakatuwa, lagi din siyang nagunguna sa klase. Naging biktima din siya ng standing, noisy at kung anu ano pang listahan ng paglabag sa Walasiteacher Law. Grade 1 siya ng unang maranasan ang stereotyping sa pag-upo. Hindi niya maintindihan kung bakit row 1=matalino, row 2= medyo matalino at row 3=bobo. Row 3 siya nakaupo at dahil nga ayaw niyang mabiktima, pinakopya niya ang buong row 3.

---> Dito din niya unang naranasan ang pakiramdam ng isang politiko dahil sa Pupil Government. Bookmark ng karton ng gatas na kinulayan at may nakalagay na Vote: X for President o kaya isang puting kartolina na may nakalagay: VOTE STRAIGHT MASIPAG PARTY! (nakalista ang mga pangalan ng kandidato) ang naging makinarya. Dito din niya nasubukan ang tindi ni haring araw dahil sa Cub scout at BSP: Laging Handa. Dito niya unang nakilala ang iba't ibang klase ng knots. (square at over-hand knots na lang ang alam niya)

---> Pambihira ang Christmas Party. Parang piyesta dahil sponsor ang magulang ng mga batang angat sa baryo. (Laging present ang Palitaw) Kaya masaya dahil me bitbit ang lahat kapag uwian. Bitbit na din pauwi ang mga pinahiram na lanterns. (haha) Astig din ang ginamit na Christmas tree-sanga ng puno na binalutan ng crepe at lantern paper, walis tingting at pati styrofoam walang ligtas. Laging panyo o kaya ay baso (hindi mug) ang napupunta sa kanya kapag exchange gift.

---> Laging inaabangan ang tunog ng bell. Dahil ito ay: 1)Recess Time. 2)Faculty Meeting at 3) uwian na. Richie at Pee Wee ang famous tsitsirya sa recess kasama nito ang fanta o RC Cola. kilala din ang kending Lips, stork at white rabbit. (ginagamit ang mga balat ng kending ito bilang pera sa larong pambata. Ang wrapper ng lips ay katumbas ng P50.oo at ang stork ay P5.oo dahil buhay pa ang 5 pisong papel. Ginagamit din ang lips candy na parang lip shiner/gloss ) Naging hit din ang Bazooka dahil sa comic strips nito. Sa panahon ding ito pinag-kakaablahan ang FLAMES, tatsing, Jumping Rope, Police-Wanted, Patapangan ng gagamba at kung anu-ano pa.

---> Lagi siyang kasali sa slogan at poster making contest-(Nutrition Month, Linggo ng Wika at United Nations) Kasali sa Folk Dance na pinapalabas tuwing me graduation (ginagawang entertainers ng mga graduating students ang Grades 1-5 Pupils) kasali sa Quiz Bee at nag try-out sa 100m dash. Ang Grade school batch niya ang pinakaunang biktima ng NEAT. (National Elemntary Achievement Test)

---> Ang pinakamatindi sa lahat: hinubog ang paniniwala ng mga batang lalaki na bago iwanan ang elementarya, kinakailangan natuli ka na. Dahil kung hindi, kabilang ka sa mga pangalang bida sa pader ng mga gusali at loob ng Boy's CR na sumisigaw: BATANG X, SUPOT! SUPOT!

Abangan... BUHAY HAYSKUL!

Bente-Otso

2009-05-30T00:01:00.000+08:00

All my life I had been looking for something, and everywhere I turned someone tried to tell me what it was. I accepted their answers too, though they were often in contradiction and even self-contradictory. I was naïve. I was looking for myself and asking everyone except myself questions which I, and only I, could answer. It took me a long time and much painful boomeranging of my expectations to achieve a realization everyone else appears to have been born with: that I am nobody but myself. ~Ralph Ellison, "Battle Royale"

28 Random Things About ME:

1. Apat na taon na akong Kolboy.--Dalawang taon sa isang American Mobile Company at dalawang taon din sa UK-based Mobile Company.

2. Sa loob ng apat na taon, ngayon pa lang ako nagkaroon ng lakas ng loob na mag-aaply sa ibang posisyon. Napagod na din siguro ako o nakulitan na din ako sa pangungulit nila na mag-apply. Hindi pa tapos ang proseso..Goodluck sa akin.

3. Pagtuturo ang naging unang trabaho ko. Nagturo ako ng History (HeKaSi) sa Grades 3 -4 at Reading sa Grades 5-6. Naging Class Advisor ng Grade 4, Art Club Moderator at House Master. (Ginaya ng School na pinagtuturuan ko ang Hogwarts. Ang pangalan ng mga houses ay ayun sa mga Phil. Festivals)

4. P9000.00 ang pinakaunang sweldo ko. Dalawang taon ako nagturo. Hindi ko alam paano nagkasya to. Tama nga siguro ang Law of Supply and Demand. Gayunpaman, ito ang pinakamasayang taon ng pagtatrabaho ko.

5. Siguro kaya nagkasya ang no. 4 dahil sa tutorial job ko. Naging tutee ko ang anak ni Mr. Go Negosyo at ang 2 pinsan niya. Mababait naman sila.

6. Naranasan ko rin maging working student. Pinagsabay ko ang pagiging kolboy at pagkuha ng Certificate in Teaching Program sa PNU. Ginawa ko to sa loob ng isa't kalahating taon.

7. Produkto ako ng Public School System. Naglalakad nang 2.5 KM noong elementary, suki ng tricycle at trip mag top ride/sumabit sa dyip pag uwian noong Hayskul, walkathon/ suking pasahero ng ikot dyip sa State U at mrt/lrt sa PNU.

8. Sa 16.5 taon kong pag-aaral, buhay State U ang pinakamasaya sa lahat. Dito unang naganap ang pakikibaka at paninindigan ko laban sa TFI, campus repression at iba't ibang mukha ng isyung pampulitika (kasama ako sa picnic ng Edsa 2). Dito ko natutunan ang 3 S sa buhay: Service, Sacrifice at Survival.

9. Dormer ako sa loob ng 3 taon. Dahil sa kakulitan at hindi pagsunod sa curfew, naranasan ko matulog sa sunken garden at papakin ng lamok sa lagoon. Dito din naganap ang pagkamulat na dahilan ng pagkasilang ni BampiraAko.

10. Mahina ako sa Math. Ito ang pinakamababa kong grade sa elem, HS at College. 3 (tres) ang grade ko sa Math 1. (Impiyerno ang Math bldng. Satanas ang Math prof. ko)

11. Nakuha ko na ang PRC licence ko. Isang patunay na certified crammer ako. Isang magandang alaala at napakahalagang bunga ng # 6. Sana makapagturo na uli ako at matupad ko ang balak na pag-enrol sa graduate school.

12. Frustrated film student ako. (magastos kaya wala nangyari sa frustration ko). Dream ko makagawa ng isang pelikula o makasulat ng screenplay. Sinubukan kong kumuha ng scriptwriting elective. Summer class yun kaya dumugo ang utak ko sa araw-araw na pagsusulat at kumapal ang mukha sa araw-araw na presentation. (hay..bangungot sa tag-init ang nangyari)

13. H.S. Freshman ako nang maranasan ang tinatawag nilang M.U. Torpe lang talaga siguro ako kaya noong Sophomore na ako binalak siya ligawan pero lumipat na siya sa ibang school. BampiraAko nang magkita kami uli.

14. H.S. Senior ako nang unang manligaw. Pareho kaming CAT Officer kaya lagi ko siya hinahatid pagkatapos ng training. Ayun binasted niya ako sa tapat ng simbahan. Mas gusto niya ang Battalion Commander namin. (X0 ako at S4 siya)

15. Binalak ko uli manligaw noong nasa State U ako. BA Socio. siya at klasmeyt ko sa isang elective class. Pero ala nangyari dahil sa # 9. Nagkagusto ako sa dormmate ko. Ayun, nagulo ang utak at puso ko.

16. Naranasan ko ang isang complicated relationship kay J. Tumagal ito ng apat na taon. Siguro traumatic ang experience kaya takot ako sa commitment.

17. Mahilig ako sa matatamis. Favorite ko ang Pistachio ice cream, sneakers na chocolate at blizzard na strawberry banana flavor ng DQ.

18. Monggo ang pinakagusto kong gulay. Kaya paborito ko din ang monggo bread at pati na rin ang hopiang monggo.

19. Mas gusto ko ang pasta (I Love Pesto) kaysa pizza, hilaw na mangga kaysa hinog. Gusto ko din ng spicy food kaya peyborit ko ang Shin cup at hot and spicy tuna.

20. Fan ako nina: Nicole Kidman, Bob Ong, Jars of Clay, SpongeCola, Anne Rice, Jeffrey Jeturian at Mike De Leon. Na-hook ako sa Twilight Saga, LOTR, Vampire Chronicles at Harry Potter. Naging avid reader ako ng Liwayway, tagahanga ni Kapitan Pinoy at natakot sa Isang Gabi ng Lagim (Mga drama sa DZRH). Binasa ko ang mga akda nina Helen Meriz, Gilda Olvidado, Nerissa Cabral, Caparas, Patron at si Mars Ravelo. Hindi ko makakalimutan si Jun Cruz Reyes (Utos ng Hari)

21. Certified KAPAMILYA ako.

22. Nagsimula ako bilang chatter, naging online gamer (Khan at Tantra), Lurker sa Peyups.com at Pinoy Exchange at ngayon isang blogger at blog hopper.

23. Naging hobby ko ang stamp collecting. (tinigil ko nang masira ng baha sa Marikina). Nagcollect din ako ng movie tickets noong college (kulit ng ticket sa UP film center), tickets ng Cine Europa at Cinemanila, concerts pati plays. (astig ang St. Louis Loves dem Filipinos at sino ang hindi makakalimot ng Rama at Sita?) UAAP tickets at ang cheerdance competition(Non-stop pa dati ang sponsor)Hindi rin nakalagpas ang ticket ko sa Enchanted at Nayong Pilipino..Ngayon, trip kong i-collect ang business matters column ni Francis Kong sa Star, Youngblood/Highblood sa PDI at 60 minutes sa Bulletin.

24. Ginagawa ko ang # 17 kapag depressed o malungkot. Trip ko din pakinggan ang 98.7 (DZFE/Master's Touch) kung gusto ko magrelax. Favorite place ko na pagsumbungan, pagkwentuhan o pasalamatan ang Padre Pio Chapel saka ang St. Jude Church sa Mendiola. Lagi ako nagsisimba sa Perpetual Help Church sa Cubao kasama ang Wonder Women.

25. Naranasan ko na mahold-up sa dyip. Walang nakuha sa akin pero nakakuha ako ng 4-stitches na sugat. Nabadtrip siguro dahil P50 lang ang laman ng wallet ko at naitago ko kagad ang cellphone ko.

26. Grade 4 ako nang sumama sa mga pinsan para magpatuli sa ilog. Yun yung ngunguya ka ng dahon ng bayabas at gagamitan ng labaha. Umatras ata si Jr. dahil sa takot. Ayun, sa hospital ako nagpatuli noong grade 5. (Me birthmark si Jr. kaya siguro makulit)

27. Hindi ako nagyoyosi. Mahina din ako uminom. (2bote, mukhang kamatis na. 5 bote, lasing na) Nearsighted din ako pero hindi ko palagi sinusuot ang salamin ko. Ginagamit ko lang to kapag nasa sinehan, classroom, nag-aabang ng sasakyan o pila sa fastfood. Kaya suplado daw ako kasi kapag wala akong salamin at kahit todo smile ka, hindi kita makikita. Moody din pala ako. Hmmm siguro kasi typical Gemini. (me ganun?)

28. <------ Ito ang edad ko ngayon. Ngayong araw, kung kelan pinost ang entry na to, ang kaarawan ko. (happy bday to me!) Salamat sa lahat na naging bahagi ng 28 taon na kakaibang road trip ng buhay.

Kapitan Sino

2009-05-28T20:00:00.000+08:00

"Hindi naman kailangan ang maraming tao para bumuo ng mundo e. Minsan isang tao lang ang kasama mo, buo na ang mundong kailangan mo habambuhay." Kapitan Sino, Bob Ong

.... Yan ang forwarded sms ni elYAS. Alam ko na merong Ika-7 libro si BO pero hindi ko alam kung kelan ilalabas. Isa ako sa mga avid reader ni BO. Kumpleto ako ng 6 niyang libro: ABNKKBNPLKo?!?, Bakit Baligtad Magbasa ng Libro ang mga Pilipino, Paboritong Libro ni Hudas, Stainless Longganisa, Alamat ng Gubat at Mac Arthur. Kaya kinulit ko si bunso kung saan niya nabili. Bantayan bookstore daw. Saan yun? Salamat sa unlitxt promo ng Globe. Isa sa mga nakulit ko ay si Jinjiruks. Alam daw niya kung saan pero hindi niya matandaan. Waah. Nagtext pa ang isa:

Out of stock na sa Powerbooks. Meron daw sa MOA. Ala sa NBS.

Huh? WTF! Dahil siguro sobrang excited ako at ayaw magpahuli, pagkatapos ng tanghalian, kaagad naligo at sinubukan dalawin ang fully booked sa Gateway.

Miss meron na Kapitan Sino?
Meron na po. Pakitingnan sa Filipiniana section

Nagmadali naman ako. At nakita ko siya. Tiningnan ko muna nang matagal. Sabay sabi: Lagot ka sa akin. Kaagad ko siya kinuha at sinilip:

THERE IS SOMETHING STRANGE IN YOUR NEIGHBORHOOD
Naunahan na naman ang mga pulis sa pagtugis sa mga holdaper ng isang jewelry shop. Bago noon, may iba na ring nakahuli sa isang carnaper; sumaklolo sa mga taong nasa itaas ng nasusunog na building; nagligtas sa sanggol na hinostage ng ama; tumulong para makatawid sa kalsada ang isang matanda; tumiklo sa mga miyembro ng Akyat-Bahay; sumagip sa mag-anak na tinangay ng tubig-baha; nag-landing nang maayos sa isang Boeing 747 na nasiraan ng engine; at nagpasabog sa isang higanteng robot. Pero sino ang taong ‘yon? Maililigtas nya ba sila Aling Baby? At ano nga ba talaga ang sabon ng mga artista?
KAPITAN SINO
Ang pinakabagong superhero noon.
Mas matibay pa sa orig.
Sa mas mahabang panahon

Hmmm... kaya niyang lagpasan ang pinakapaborito kong libro? (Libro ni Hudas). Binayaran ko ang P175.00 at binasa ang text ng kaibigan:

Ngek, ngayon mo lang alam? Noong May 13 pa meron. Masyado ka ata busy. Available na yan sa lahat ng bookstores.

Hindi ko alam kung ano ba dapat ang maramdaman ko. Inisip ko na lang siguro kailangan ko ng superhero sa buhay. Para naman updated ako. o baka naman dapat ako ang maging superhero. Ewan. Basta pagkatapos nitong entry na to, babalatan ko na at aalamin ang husay ni KAPITAN SINO..

My # 1 Foreign Language Film

2009-05-26T02:00:00.002+08:00

Bago ko sabihin ang nangunguna sa aking mga paboritong foreign-language movies, gusto ko magpasalamat sa pambihira at natatanging mga pagtitipon gaya ng Cine Europa, Cinemanila, Eiga Sai at Pelikula at Lipunan (di ko alam kung meron pa nito) na nagbigay sa akin ng pagkakataon na masilip ang kultura at husay sa sining ng pelikula ng nga lahing dayuhan . Hindi rin ako magsasawang pasalamatan ang UP Film Center na naging tambayan ko at nagpakilala sa akin kay World Cinema. At para sa aking # 1. Silipin mo ito

1. Y TU MAMA TAMBIEN (AND YOUR MOTHER, TOO) 2001 - Mexico

"Truth is cool but unattainable" -- Julio Zapata

PLOT: Abandon by their girlfriends for the summer, teenagers Tenoch and Julio meet the older Luisa at a wedding. Trying to be impressive, the friends tell Luisa they are headed on a road trip to a beautiful, secret beach called Boca del Cielo. Intrigued with their story and desperate to escape, Luisa asks if she can join them on their trip. Soon the three are headed out of Mexico City, making their way toward the fictional destination. Along the way, seduction, argument and the contrast of the trio against the harsh realities of the surroundingpoverty. (Imdb.com)

Luisa: You have to make the clitoris your best friend.
Tenoch:What kind of friend is always hiding?

(dialogue courtesy of Imdb)

Sabi ng Bampira: Napanood ko to sa Instituto Cervantes sa Taft. At pagkatapos nun, hindi ko na siya makalimutan. (kaya bumili ako ng vcd) Isang kakaiba at simbolikal na road trip movie tungkol sa buhay at pagtuklas ng sarili. Napakasenswal at intelektwal. Ang galing kung paano ginamit ni Cuaron ang ideya ng road trip bilang paglalakbay sa hamon ng buhay. Kung paano tinitingnan ng manlalakbay ang iba't ibang isyung kanilang nadadaanan. Effective ang paglagay niya ng narrator. Nakakaaliw ang mga side comments nito. Ito ang nagsasabi kung ano ang nararamdaman at naiisip ng 3 pangunahing karakter. Nagamit din ito ni Cuaron para ikwento ang backstory ng 3 at ang politikal/sosyal na larawan ng Mexico. Gusto ko kung paano tinapos ang kwento. Kasi katulad ni Tenoch at Julio, walang nakakaalam kung ano ang mangyayari habang patuloy tayo na naglalakbay sa hamon ng buhay. Gaya ng sabi ni Ana: "life is like the waves you just have to go with the flow."

salamat sa imdb para sa plot, movie details at dialogue.
youtube para sa movie trailer
beyondhollywood.com,moviereporter.net,trailerfan.com,cinelmage,filhai.com,filmstarts.de para sa mga magandang imahen.

BigaTEN: My Best Foreign Language Films

2009-05-22T12:00:00.001+08:00

Ito na ang listahan ng mga paborito kong foreign-language movies.

10. Nae meorisokui jiwoogae (A MOMENT TO REMEMBER) 2004 - South Korea

PLOT: Beautiful Su-jun (Son Ye-jin), cossested by her devoted father, meets Chol-su (Jung Woo-sung) a carpenter in her father's employment. They meet, fall in love and marry, but their picture perfect life become less perfect when they discover that Su-jin has Alzheimer's disease.

Sabi ng Bampira: Maraming beses ko na to napanood. Maraming beses din ako umiyak. Grabe yung love nila sa isa't isa. Hindi ko makalimutan ang eksena noong time na hindi na niya maalala ang asawa niya. Ang sakit ng eksena na yun. Ang ganda-ganda talaga ni Ye-jin Son (yung bida din sa The Classic at endless love na pinalabas sa GMA 7) Meron ako dvd nito..

9. SHUTTER (2004) Thailand

"Have you ever carefully looked at your pictures?"

PLOT: A young photographer Thun and his girlfriend Jane discover mysterious shadows in their photographs after fleeing the sceen of an accident. As they investigate the phenomenon, they find other photographs contain similar supernatural images, that Thun's best friends are being haunted as well, and Jane discovers that her boyfriend has not told her everything. It soon becomes clear that you can not escape your past.

Tun: [Tun is working in the dark room when someone walks beside him and stands there. He does not look up]
Tun: Jane? You're early.
Tun: [Telephone rings outside, Tun goes to answer it] Hello?
Jane: Tun. Its Jane. I'm going to be a little late today.

(dialogue courtesy of IMDB)

Sabi ng Bampira: Buti na lang madami kami nang mapanood ko to. Gusto ko yung sound effects dito. Magugulat ka din talaga. Hindi ko kinaya ang ending. Ang tragic lang. Sobrang love talaga ni natre si tun. Walang iwanan. Gusto ko rin yung eksena dito nung binalasa ni jane ang mga pictures tapos pinakita ang movement ng ghost. Ang pinakapangit lang dito ang representation ng ghost. Sobrang standard o generic sa asian horror cinema. (opinyon ko lang) Ayan tuloy lagi ko na tsinetsek mga pictures baka kasi may shadow..hehe

Tied With.. Gwoemul (THE HOST) 2006 - South Korea

"It is Lurking Behind You."

PLOT: After a careless Morgue empties hundreds of bottles of formaldehyde into the sewers near Seoul's Han River, it gives birth to a terrifying mutant with a taste for blood. The Mutant abducts the daughter of Gang-du. Thinking she is dead, the family mourns her loss; until they receive a late-night call from her cell phone. Knowing she is alive, they band together to find and rescue her from the mutant before it is too late.

Sabi ng Bampira: Matagal ko din inisip kong dapat ba silang pareho ng spot ng Shutter o dapat na mas mataas ang ranking niya. Pero dahil medyo pareho sila ng genre, naisip kong ilagay sila sa parehong ranking. Pareho ko din naman silang gusto at pareho ko sila gusto mapasama sa listahan. Ang kaibahan lang nito sa Shutter, ibang pananakot ang gusto ipakita. Parang sinasabi ng pelikula na tayo mismo ang gumagawa ng mga sarili nating mga monsters o multo na kinatatakutan. Nagalingan din ako sa cast. Ang swabe ng shifting ng emotion mula sa pagiging kwela, desperado at pagiging emosyonal.

Young Korean Doctor: That's formaline.
US Doctor in Morgue: Formaldehyde, to be precise. To be even more precise, dirty formaldehyde. Every bottle is coated with layers of dust. Pour 'em into the sink.
Young Korean Doctor: Excuse me?
US Doctor in Morgue: Just empty every bottle to the very last drop.
Young Korean Doctor: It's just - They are toxic chemicals, and the regulations state -
US Doctor in Morgue: Pour them right down the drain, Mr. Kim.
Young Korean Doctor: If I pour them in the drain, they'll run into the Han River.
US Doctor in Morgue: That's right. Let's just dump them in the Han River.
Young Korean Doctor: But, you know, this is not just any toxic chemicals -
US Doctor in Morgue: The Han River is very broad, Mr. Kim. Let's try to be broad-minded about this. Anyway, that's an order. So, start pouring.

(dialogue courtesy of imdb)

8. Yi ge dou bu neng shao (NOT ONE LESS) 1999 - China

PLOT: In a remote mountain village, the teacher must leave for a month, and the mayor can find only a 13-year old girl, Wei Minzhi, to substitute. The teacher leaves one stick of chalk for each day and promises her an extra 10 yuan if there's not one less student when he returns. Within days, poverty forces the class troublemaker, Zhang Huike, to leave for the city to work. Minzhi, possessed of a stubborn streak, determines to bring him back. She enlists the 26 remaining pupils in earning money for her trip. She hitches to Jiangjiakou City and begins her search. The boy, meanwhile, is there, lost and begging for food. Minzhi's stubbornness may be Huike and the village school's salvation.

Sabi ng Bampira: Dito ata inspired ang movie na Munting Tinig ni Gil Portes. Grabe ang movie na to. Kakaiyak. A must see sa lahat ng mga estudyante. Isang inspirasyon sa lahat ng mga matatapang at masisipag na guro na sobrang nagpapakahirap magawa lang ang pinakadakilang propesyon sa buong mundo. Eye opener din ito sa lahat kung gaano ka-importante ang edukasyon at ang suporta ng gobyerno para sa ikakaunlad at ikakaganda ng sistema nito. Ang galing ng batang substitute- teacher dito.

7. Wo hu cang long (CROUCHING TIGER, HIDDEN DRAGON) 2000- China

"I would rather be a ghost drifting by your side as a condemned soul than enter heaven without you... because of your love, I will never be a lonely spirit" ...Li Mu Bai

PLOT: The disappearance of a magical jade sword spurs a breathtaking quest for the missing treasure. Li is embittered by the loss of his jade sword, and his unrequited pursuit of Yu is further complicated by the mysterious intrusion of an assassin. The identity of the assassin is gradually unveiled as another poignant tale of love begins to ravel with that of Li and Yu against the backdrop of Western China's magnificent landscape.

Sabi ng Bampira: Ito ang pinaka-unang foreign language film na napanood ko sa UP film center. Dito ko unang napansin si zhang ziyi (ganda niya dito). Gusto ko yung love scene niya sa disyerto. Astig din ang cinematography ng pelikulang ito. Parang painting lang. Gusto ko din ang mga martial art scenes. Corny joke tuloy namin sa title ay: Crouching Tiger, Hidden Dragon and The Flying Squirrel. Action movie to pero may puso. Siguro dahil lovestory ang sub-plot niya. Marami ang nagsabi na overrated daw to. Pero para sa akin..Magical!

6. El Orfanato ( THE ORPHANAGE) 2007 - Spain

"No secret stays locked away forever"

Plot:The former orphan Laura raises her adopted son Simon with her husband Carlos in an old house and former orphanage where she was raised. Simon is HIV positive and tells Laura that he has five invisible friends, and she believes they are fruit of his imagination. Laura decides to reopen an orphanage for handicapped children in the location and during the opening party, Simon calls her to show the little cabin of his friend Tomas. The busy Laura does not gives much attention to her son; then she sees a mysterious masked boy and Simon vanishes. Laura feels the presence of other persons in the house and months later, the desperate Laura invites a team of parapsychologists to try to unravel the mystery

Sabi ng Bampira: Sa dvd ko lang to napanood at nirent ko lang malapit sa amin. Hindi ako natakot pero ginulat ako ng pelikula. Ginulat ako kung paano ikinuwento ang dark secret ng orphanage, kung paano natapos ang kwento at kung paano sinagot ang tanong sa movie: Nasaan si Simon? Para sa akin epektibo ang paggamit ng larong treasure hunt para alamin ang mga nakatagong lihim-ang sakit, pagkatao at pagkamatay ni Simon. Galing ng gumaganap na Laura at ang cute ng batang si Simon. Nakakaiyak ang eksena nang mahanap na niya si Simon at ma-realize niya kung paano nangyari ang lahat. Astig para sa akin ang pag cut ng eksena nina Laura at ng ilaw sa ending. ( sumigaw talaga ako sa eksena na hinawakan ng batang ghost sa likod si Laura. nagulat ako!)

5. Cidade de Deus (CITY OF GOD) 2002 - Brazil

"Fight and you'll never survive..... Run and you'll never escape."

PLOT: City of God is based on a true story that takes place in the 60's where in the slums of Rio De Janeiro two boys growing up in the neighborhood take on different paths in life. The story is told through eyes of Buscape, a poor young fisherman's son who dreams of becoming a photographer one day. His story narrates the violence and corruption surrounding the city and the rise and fall of one of the city's most notorious boss'. Li'l Ze. As war wages on the streets Buscape's only way out of this violent life is to expose its brutality the world through his pictures. Along the way the lives of other are put into perspective as their stories intersect with the events that take place.

Sandro Cenoura: Have you lost your mind? You are just a kid!
Steak and Fries: A kid? I smoke, I snort. I've killed and robbed. I'm a man.

Sabi ng Bampira: Powerful ang storytelling. Para kang nanood ng live coverage ng isang gang war. Hindi ko pa rin mapigilang magulat sa realidad na pinakita ng pelikula lalo na at mga kabataan ang kasangkot. Nakakitaan ko din ng magaling na foreshadowing techique ang pelikula. Lalo na kung paano sinimulan ito. (kung saan hinahabol ng mga batang armado ang kawawang manok) Swan na swak tuloy ang isa sa mga taglines ng movie: If you run they'll catch you.If you stay they'll eat you. Tama nga siguro sabihin na brutally beautiful ang pelikulang ito.

4. Rak haeng Siam (LOVE OF SIAM) 2007 - Thailand

"If we can love someone so much, how will we be able to handle it when we are separated?...Is it possible to love someone and never be afraid of losing them? Is it possible that we can live our entire life without loving anyone at all?" ...... Mew

PLOT: Two young boys are best friends living quiet family lives in Bangkok. Their lives are disrupted when one boy's older sister goes missing on a jungle trip. The shattered family moves away, separating the boys. Years later, now in their late teens, the boys meet again. One of them is now the leader of an aspiring boy band whose managing assistant bears a striking resemblance to the lost sister. The boys must deal with their family and social lives and their feelings for each other.

Sabi ng Bampira: Napanood ko to sa Cinemanila. Noong una kong makita ang poster sa gateway (badtrip nga at pinalitan pa ng organizer) hindi ko akalain na gay-themed ito. Pero panalo ang movie. Hindi siya ang generic na gay film. LoS is all about love-iba't ibang mukha at anyo ng pag-ibig. Sobrang gusto ko ang ost nito. Naghanap pa talaga ako ng album ng August Band, online. Nakarelate din ako sa karakter ni Mew. Parang gusto ko siyang i-hug sa last scene ng movie habang umiiyak siya at nag-ta-thank you sa gift ni tong na nabuo pagkatapos ng ilang taon. Napaka-symbolic ng scene na yun; parang yun din ang pagkabuo ng pagkatao nina mew at tong. Ang dami din memorable scenes dito. Ilan sa hindi ko makakalimutan: 1) Yung treasure hunt game nina mew at tong. 2) Yung eksena ni tong at ng mommy niya sa christmas tree. 3) Yung natulog si tong kina mew at tabi silang natulog. at ang d best sa lahat, ang linya ni tong ng ibinigay niya ang huling part (nose) ng gift niya kay mew.: "I can't be with you as your boyfriend... but that doesn't mean I don't love you."

3. Chun gwong cha sit (HAPPY TOGETHER) 1997 - Hong kong

Ho Po-wing: Do you regret being with me?
Lai Yiu-fai: Damn right I do! I had no regrets until I met you. Now my regrets could kill me.

Plot:Yiu-Fai and Po-Wing arrive in Argentina from Hong Kong and take to the road for a holiday. Something is wrong and their relationship goes adrift. A disillusioned Yiu-Fai starts working at a tango bar to save up for his trip home. When a beaten and bruised Po-Wing reappears, Yiu-Fai is empathetic but is unable to enter a more intimate relationship. After all, Po-Wing is not ready to settle down. Yiu-Fai now works in a Chinese restaurant and meets the youthful Chang from Taiwan. Yiu-Fai's life takes on a new spin, while Po-Wing's life shatters continually in contrast.

Sabi ng Bampira: Ang bigat ng pelikulang to. Sobrang kaka-depressed. Pero totoo ang mga sinasabi sa pelikula. Napaka universal ng theme na pinakita sa movie. Isa siyang emotional journey. Ito lang ang napanood ko sa mga pelikula ni Wong kar-Wai (kakainis..hay!) At para sa akin, ito ang pinakamatalinong gay-movie na napanood ko. Astig yung paggamit ng kulay para iset ang mood ng pelikula.

2. Central do Brasil (Central Station) 1998 - Brazil

"He was looking for the father he never knew. She was looking for a second chance."

PLOT: Dora, a dour old woman, works at a Rio de Janeiro central station, writing letters for customers and mailing them. She hates customers and calls them 'trash'. Josue is a 9-year-old boy who never met his father. His mother is sending letters to his father through Dora. When she dies in a car accident, Dora takes Josue and takes a trip with him to find his father.

Sabi ng Bampira:Ito ay simpleng pelikula na may pinakamalaking puso. Siguro nakarelate ako dahil sa backstory ni Dora. Gusto ko yung movie direction at performance nina Josue at Dora. Meron ako kopya nito at kahit ilang beses ko ulitin ang final scene sa bus, hindi ko pa rin mapigilan maiyak. Isa ito sa mga memorable scenes sa maraming pelikula na napanood ko. Share ko lang ang letter ni Dora. (Pinagtiyagaan ko isulat habang pinapanood ang final scene sa youtube.)

Josue

I didn't send a letter to anybody for many years. Now, I'm sending this letter to you. You're right, your father will be back. He is everything you think he is. I remember me and my father in his train. He allowed me, a little girl, to play the horn during the travel. When you cross the roads in your big truck, I hope you remember, I was the first person to permit you to put your hands in a wheel. It is better you stay with your brothers. You deserve more than I have to give. When you want to remember me, take a look in our little portrait. I say that because I'm afraid that you will forget me. I miss my father, I miss everything.

Dora

Sa susunod na lang ang #1 sa listahan ko.. (Hulaan Mo!)

Salamat sa mga sumusunod:

Imdb para sa movie details, taglines at plot

moviepicturedb.com, moviescreenshots.blogspot.com, imageshack.us, sansaeverything.wordpress, ew.com, myspace.com, moviecritic.com, apu.ac.jp, beyondhollywood.com, zorcerezz of pinoyexchange.com, bombsite.com, asianews.net, farm3.static.flicker.com at filpresci.com para sa mga makukulay na imahen.

S.H.I.T

2009-05-21T03:53:00.004+08:00

SHOWBIZ ...
Ang tawag nila sa iyong makislap na mundo.
Sandata mo'y mukha at nakakasilaw na alindog.
Kinakabaliwan ang hugis at kinang nito.
Inaasam at pinapantasya ng matang malilibog.

HAYOP ...
Ang metapora at pang-uri ng kanyang pagkatao.
Kakisigan at kahubdan ay pinagnasaan ng karamihan.
Na-halili-na siya sa iyong pambihirang kaseksihan.
Bulag ka sa kanyang angking kalo-kho-han.

ISYU ...
Ang turing sa matinding laban mo ngayon.
Laman ng diyaryo, radyo at telebisyon.
Kumalat sa youtube, pirated cd's at cellphones.
Pinagpyestahan, pinagkakitaan at pinag-uusapan.

TULDOK ...
Ang hangad ko sa kontrobersyang ito.
Marami nang biktima, ang katulad mong naeskandalo.
Itigil na ang drama, ilahad na ang katotohanan.
Tapusin na ang grandstanding, ibigay ang katarungan.

S.H.I.T nga naman!

*ang SHIT na ito ay personal na pahayag mula sa malikot na utak ng isang bampira. salamat pala sa duncancumming.co.uk para sa imahen

BigaTEN: My All-Time Best Pinoy Movies

2009-05-18T20:15:00.000+08:00

Film spectators are quiet vampires.... Jim Morrison

Dahil sa entry nina: wandering commuter (top to top: the top film on my top 100 favorite films list), yoshke ( My Top 50 All-Time Favourite Films (Part 1)* ), Aris (My Top Ten Movies ), gillboard (MY TOP FILMS: CULT FAVORITES / SCI-FI ) at elYAS ( Movie List.); Nainggit ako at naisipan kong gumawa ng sarili kong listahan. Uunahin ko muna ang sariling atin kasi naniniwala pa din ako na may pag-asa pa ang Pelikulang Pinoy! Pipili ako ng sampung pelikula na masasabi kong D BEST batay sa aking personal na pamantayan! Narito ang aking listahan:

10. SEGURISTA (1996)

Director: Amable "Tikoy" Aguiluz
ScreenWriters: Amable Aguiluz at Jose F.Lacaba
Cast: Michelle Aldana, Gary Estrada, Albert Martinez
Plot: In the daytime, Karen is an insurance saleswoman in Manila, but in the evening she works as an escort in a club. She is very successful in selling insurance to her escort clients. On the weekends she returns to her husband and daughter in the provinces, who are living amongst the volcanic ash from Mount Pinatubo. She is forced to take stock of her life when Sonny, a rich car dealer, offers to set her up in an apartment. (Source:IMDB)

Sabi ng Bampira: Ang mainit na sex scene nina Karen (Michelle Aldana) at Sonny (Gary Estrada) ay masasabi kong isa sa hindi makakalimutan sa Philippine Cinema. Pero sigurado ako na hindi lang dahil doon kaya kasama siya sa aking listahan. Si karen ay larawan ng isang pambihirang babae at ina na kakapit sa patalim mabigyan lamang ng magandang bukas ang pamilya. Kahit nakakalungkot, nagustuhan ko kung paano tinapos ni Aguiluz ang paglalakbay ni Karen. Nagalingan ako kay Michelle Aldana dito pero hindi man lang siya napansin ng mga letseng award giving bodies na yan. hehe. (Binalak namin ng mga blockmates ko na makiset-in sa Math 1 class ni Michelle Aldana .. European Languages ata course niya. Isang beses ko lang siya nakita sa Campus. #12 daw pala to noong ipinadala sa Oscars as Pinas entry for Best Foreign Language Film)

9.NASAAN KA MAN (2005)

Director: Cholo Laurel
ScreenWriters: Ricky Lee at Cholo Laurel
Cast: Claudine Barretto, Diether Ocampo at Jericho Rosales
Plot: The story of two sisters (Gloria and Hilda), who have adopted three children (Gloria adopted Claudine and Jericho, Hilda adopted Diether). Trouble, lies and violence ensues as Gloria's children fall in love, and Hilda's son gets infuriatingly jealous. (Source:IMDB)

Sabi ng Bampira: Ito ang pinakagusto ko sa lahat ng mga pelikula ni Claudine. Next to Got to believe at Dahil Mahal na Mahal kita (Pinag-isipan kong isama sa listahan kasama ng One More Chance) Ang galing ni Diet dito. Hayup ng karakter. Hindi ko maisip ang rape scene niya kay Claudine. Buttfuck pa talaga. Ganda ng cinematography at setting ng pelikula. Gusto ko ang character development ng tatlo. Sayang at hindi ito masyado napansin nang ipinalabas. Natabunan kasi ng Batman Begins. Hay..!

8.MAGNIFICO (2003)

Director: Maryo J. De Los Reyes
ScreenWriter: Michicko Yamamoto
Cast: Jiro Manio,Lorna Tolentino,Albert Martinez,Gloria Romero
Plot: Set in an impoverished town, a couple begin to lose hope and courage when faced with life's adversities - a daughter who suffers from cerebral palsy, a son who loses his scholarship, and a young boy named Magnifico or Pikoy, who is not so good in school. But Pikoy is gifted with a good heart and a large spirit that allows him to give joy to hopeless people in their community and magically transforms their lives for the better.(Source:Wikipedia)

Sabi ng Bampira: Pinaiyak ako ng pelikulang ito. Hindi ko napaghandaan ang pagkamatay ni Magnifico (Jiro Manio) Para siyang si Santino (May Bukas Pa) sa wide screen. Sobrang nakaka-inspire ang movie. Napakasimple nang mga eksena pero na-knockout ang puso ko sa pagiging bigtime ng kabaitan ni Magnifico. Siguro sobrang bato na ang puso mo kung hindi ka maaapektuhan nito. Hirap maging kagaya niya sa panahon ngayon. Maiba ako, sobrang kyut ni Jiro Manio dito.

7. ITIM (1976)

Director: Mike De Leon
ScreenWriters: Clodualdo Del Mundo Jr. at Gil Quito
Cast: Charo Santos-Concio, Tommy Abuel, Mona Lisa, Mario Montenegro
Plot:The story centers on Jun (Tommy Abuel), a photographer whose family estate is in the countryside. He visits his paralyzed father during Holy Week. While he is taking photographs of people and events in the small town, a procession passes by and he spies a young woman named Teresa (Charo Santos) wandering along with the procession. Later, he meets the woman and while making friends with her, he discovers that their lives are linked by his father's past. Jun feels strongly that Teresa is possessed by the spirit of his dead sister, Rosa. Teresa's mysterious possession by Jun's late sister is solved in a stirring climax involving Rosa's spirit taking revenge for the injustices inflicted on her. (Source: Wikipedia)

Sabi ng Bampira: Isang natatanging pelikula na puno ng simbolismo. Ang galing ni Mike De Leon sa pagbuo ng isang kakaibang pelikula noong dekada 70 na hindi mo maaaring ikahon bilang horror, suspense or crime-thriller. Napakahusay ng pagkagawa at pagkasunud-sunod ng mga eksena. D' best ang istilo ng paglalahad ng kwento, ang anggulo at ilaw ng camera, production design (semana santa ang setting) at pati ang musical score, panalo. Astig talaga si De Leon lalo na nang malaman ko na ito ang pinakauna niyang pelikula. Tingin ko, dapat itong panoorin ng mga nangangarap maging filmmaker.

6. KISAPMATA (1981)

Director: Mike De Leon
ScreenWriters: Clodualdo Del Mundo Jr. at Raquel Villavicencio
Cast: Vic Silayan, Charito Solis, Charo Santos-Concio, Jay Ilagan
Plot: The irrational tyranny of a retired policeman over his abject wife and family emerges as a powerful force in this story of incest, abuse, and pervasive, internalized fear -- apparently based on a true case history. The ex-policeman's daughter Mila (Santos) two months pregnant, is allowed to marry her boyfriend Noel (Jay Ilagan), a mild young man of chubby proportions -- but Mila's father does everything he can to make the wedding difficult. It quickly becomes clear that the father is not going to let his daughter leave the house again -- and his ruthless dominance is unbalanced enough to indicate that a showdown will be inevitable. Meanwhile, flashbacks and dream sequences provide some clues as to who fathered Mila's baby -- an injustice in itself that merits some sort of retribution. (Source:Fandango.com)

Sabi ng Bampira: De Leon strikes back. Ikalawang pelikula na niya to sa listahan ko. Hindi naman ako fan ni Madame Charo Santos pero pansin ko, siya na naman ang bida dito. At sa pelikulang ito muling pinakita ni De Leon ang kakaibang galing niya sa camera handling. Gusto ko kung paano naging bahagi ng kwento ang dream sequence ni Mila (Charo Santos). Ang pinakaastig sa lahat, ang karakter ni Diosdado Carandang (Vic Silayan). Isa sa mga pinakamagaling na pagkaganap na nakita ko sa pelikulang Pilipino. (Trivia: Naging sup ko ang anak ni Vic Silayan..share ko lang..hehe)..Napamura ako kung paano tinapos ang pelikula. Isa lang masasabi ko: POWERFUL ang ending!

5. BAYANING THIRD WORLD (2000)

Director: Mike De Leon
ScreenWriters: Clodualdo Del Mundo Jr. at Mike De Leon
Cast: Joel Torre, Ricky Davao, Chris Villanueva
Plot: A complex film within a film that attempts to explore the myth of Philippine national hero Jose Rizal, director Mike De Leon's study in manufactured mythology attempts to explore the life of Rizal while simultaneously investigating his influence on modern Philippine society. It seems that the culture has embraced the idea of a nation icon rather than the physical reality of the man behind the myth, and director De Leon begins to study the historical accounts of Rizal's life while attempting to contact the family and friends that were closest to him. Confounded by the controversial letter of retraction that Rizal signed in his later days, the filmmakers attempt to uncover the motivation of the legend in renouncing all he stood for and opting for and embracing the society that he so vehemently denounced. Soon coming to the end of their search for facts and unable to solve the mystery of the letter, the filmmakers, at odds with their belief of recorded history, find that discovering the ultimate truth to the legend may be an unattainable goal.(Source:Answers.com)

Sabi ng Bampira: Waah. Sigurado na ako: Idol ko si Mike De Leon. Ito ang Pangatlong pelikula niya sa listahan ko. At magkakasunod pa. Para sa akin, ito ang pinakamatalinong pelikula na napanood ko tungkol kay Rizal. Isang malikhain at matapang na paglalahad at paghihimay sa konsepto ng pagiging bayani. Ang galing ng istilo ng pagkukuwento. Para kang nagbabasa ng isang detective story kung saan si Rizal ang kriminal at biktima. Ang buong pelikula ay tila isang paglilitis at tayong mga nanonood ang mga hukom at makakapaghusga kung anong bersyon ang paniniwalaan at tatangkilikin dahil kagaya nga ng sabi sa pelikula, mayroon tayong KANYA-KANYANG RIZAL.

4. HIMALA (1982)

"Walang himala! Ang himala ay nasa puso ng tao…ang himala ay nasa puso nating lahat!"

Director: Ismael Bernal
ScreenWriter: Ricky Lee
Cast: Nora Aunor, Veronica Palileo, Spanky Manikan
Plot: Himala tells the story of Elsa, a barrio lass whose visions of the Virgin Mary changed her life and caused hysteria in a poor, isolated village. The film is centered on the issues of religious faith and faithlessness.(Source:Wikipedia)

Sabi ng Bampira: Isang matapat na paglalarawan sa sistema ng pananampalataya at paniniwala ng mga Pinoy kung paano ito nasusubok ng pagkakataon at nagagamit o nasasamantala para mapanatili ang status quo. Ang galing ng paggamit ng iba't ibang elemento para ipakita ang pagkakaugnay at pagkakasalungat ng mga pangyayari. Gusto ko ang transformation ng karakter ni Elsa (Aunor). Sobrang galing niya dito. Hindi niya kailangan magsalita. Paksyet ang expression ng mga mata niya.

3. INSIANG (1976)

"Matanda na kayo inay. Kulubot na ang balat niyo. Kaya't paggising niya sa umaga'y nasusuka siya. Nasusuka sa pagmumukha niyo!!!"

Director: Lino Brocka
ScreenWriters: Mario O'Hara at Lamberto Avellana
Cast: Hilda Koronel, Mona Lisa, Ruel Vernal, Rez Cortez
Plot: In a slum in Manila, gentle Insiang washes clothing for a living, while enduring non-stop harassment by her mother. When she is raped by her disagreeable mother's equally disagreeable lover, she sets herself on a subtle course of revenge.(Source:starpulse.com)

Sabi ng Bampira: Astig ang paggamit ng slaughterhouse para ipakita kung ano ang dapat i-expect sa pelikula. Ang galing ng foreshadowing technique. Parang sinasabi ng pelikula: Ito ang buhay-iskwater! At puteks, 33 years ago na ang pelikula pero ang mukha ng kahirapan na pinakita dito parang walang nabago. Gusto ko ang treatment sa karakter ni Insiang (Hilda) Para siyang bidang kontrabida. hehe. Para sa akin, matalino at palaban ang karakter niya. Gayunpaman, parang hindi ako komportable sa ending. Ang tigas ni Insiang. Naisip ko tuloy sino ba ang mas masama sa kanilang mag-ina? Si Tonia(Mona Lisa) o si Insiang mismo (Hilda)....

2. TUHOG (2001)

"Kapag katotohanan ang ibinenta, kasama pati kaluluwa."

Director: Jeffrey Jeturian
ScreenWriter: Armando Lao
Cast: Ina Raymundo, Jacklyn Jose, Irma Adlawan, Dante Rivero
Plot: A movie production company wants to make a film based on a newspaper report of a man convicted of raping his granddaughter. The producer and director interview the girl and her mother, assuring them that the film will be tastefully done. But when the women turn up for the screening, they are dismayed to find their story turned into a sexploitation flick called "Lust for Flesh." They leave the cinema halfway, feeling they have been violated all over again. (Source:IMDB)

Sabi ng Bampira: Swak na swak ang title ng movie na to sa kanyang kwento. Dahil: 1) It is a film within a film. 2) kwento ito kung paano inabuso (tinuhog) ng isang walang hiyang ama ang kanyang anak at apo. Ang kaibahan nito sa kisapmata, nakapokus ang kwento sa sistema ng paggawa ng pelikula. Ito ay isang matapang na pagpuna o pagbatikos kung paano inaabuso ang pelikula bilang sining at negosyo at kung paano nabababoy ang mga elemento nito. Dito ko unang napansin ang kakaibang galing ni Irma Adlawan na naging dahilan upang silipin ko siya sa iba pang mga pelikula. Angat din para sa akin ang pag-arte ni Ina Raymundo.

Bago ko ipakilala ang pinakatatangi kong Pelikulang Pilipino, nais ko munang banggitin ang iba pang mga pelikula na akin ding nagustuhan at kasama sa mahabang listahan na pinagpilian ng bigaTEN. Pinakilig ako ng mga pelikulang: Sana Maulit Muli (1995), Dahil Mahal na Mahal kita (1998), Got to Believe (2002) at One More Chance (2007). Napaiyak ako sa mga pelikulang: Sinungaling mong Puso (1992), Madrasta (1996), May Nagmamahal sa iyo (1996) at Anak (2000). Hindi ko rin makakalimutan ang: Aguila (1980), Moral (1982), Sister Stella L.(1984) Scorpio Nights 1 (1985), Bata, Bata Paano ka Ginawa (1998), Live Show (2000) at Dekada 70 (2002). At hinayang na hinayang ako dahil hindi ko napanood o kung napanood ko man, hindi buo ang: Maynila:Sa mga kuko ng Liwanag (1975), Temptation Island (1980) at Batch 81 (1982). Nais ko pala pasalamatan ang mga Art Studies Subjects ko lalo na ang film appreciation class ko kay Prof. Patrick Flores, UP Film Center, mga astig na University Orgs na libangan ang film showing at ang inaabangan kong ACLE (Alternative Class Learning Experience) sa pagbibigay ng isang pambihirang pagkakataong masilip ang mga pelikulang nalikha sa panahong hindi pa uso ang youtube, dvd at torrent. Salamat din sa CinemaOne, Holy Week Special ng 2 higanteng istasyon sa Pinas at Cinemanila. Dahil sa kanila, patuloy ko pa ring minamahal ang Philippine Cinema. At ngayon, malugod kong ipinapakilala ang # 1 sa aking listahan:

1. ORO PLATA MATA (1982)

Director: Peque Gallaga
ScreenWriter: Jose Javier Reyes
Cast: Manny Ojeda, Liza Lorena, Sandy Andolong, Cherrie Gil, Joel Torre
Plot: Oro Plata Mata traces the changing fortunes of two aristocratic families in Negros during World War II. (Source: IMDB)

Sabi ng Bampira: Lupit ng movie. Astig ang cinematography. Although enjoy ako sa mga grabeng nude scenes dito: ang seksena sa shoehouse at waterfalls, (Hindi ko ma-imagine si Mitch Valdez doing a sexy role here. Ginulat niya ako. Wtf! tinanong ko pa ang katabi ko sa Film Center kung siya ba talaga yun) at some point nagiging weakness siya ng pelikula dahil tingin ko hindi naman siya kailangan. Ayoko ng pag-usapan ang teknikal na aspeto ng pelikula. Basta ang alam ko, gising na gising ako mula sa simula hanggang matapos ang pelikula. Parang ayokong kumurap sa bawat eksena. Siguro kaya #1 ito sa listahan ko, dahil ibang klase ang naging epekto nito sa akin sa panahon na pinanood ko siya. Very Engaging!

Ayan kompleto na ang listahan ng BigaTEN Pinoy movies ko. Sa susunod foreign-language films naman..Mabuhay ang Pelikulang Pinoy!

Salamat:
sa http://images.google.com.ph/ para sa mga posters.
sa imdb at wikipedia para sa plot summary at cast and support info

S-H-A-T-T-E-R-E-D

2009-05-16T03:30:00.000+08:00

The wind whispers...
dives through the shattering branches
rising, breaking the silence ….

I hear his voice...
echoes in the vast wilderness
begging, asking for forgiveness…

The door opens...
footsteps come out slowly
moving, losing dominion and security...

I see her face...
she weeps, scarred with deceit and pain
hurting, bidding farewell to him...

Jr. Dialogue

2009-05-13T04:40:00.001+08:00

B1: Musta na? Ano na balita sa'yo?

B2: Ok lang. Mejo Busy. Ikaw?

B1: Ito..Malungkot.. :( Miss ka na pala ni Jr. ....hay...!

B2: Owws..? Talaga lang ha..Musta si Jr.? Makulit pa din?

B1: Sobra Miss ka.. Lagi ka niya hinahanap. Gusto ka niya kasi kalaro.

B2: Lumaki ba? Lagi pa rin matigas ulo?

B1: Silipin ko. Natutulog e...Hmmmm.. Parang lumaki nga siya. Tumaba. At lagi matigas ulo nito.

B2: Spoiled kasi sa'yo. Dapat kasi matuto ka magdisiplina. Baka naman kasi kung anu-ano na pinapasok mo sa ulo niya.

B1: Ano ka ba? Sa'yo lang kaya sumusunod to. Magaling ka kasi mag-alaga. Alam mo paano siya pasayahin.

B2: Namimiss ko na nga din siya kalaro. Namimiss ko ang katigasan ng ulo niya. Humanda siya sa akin.

B1: Hahaha. Huwag mo naman takutin. Hinay hinay lang. Parang machine gun kasi bunganga mo. Iyakin pa naman to.

B2: Wag dapat siya iyakin. I-train mo yang si Jr. magpakatatag. Dapat astigin. Kakatawa pa naman yan umiyak. Nanginginig..Hahaha. Kakatakot nga lang pag nagwala.

B1: Oo nga. Ayan nagising tuloy. Daldal mo kasi. Nag-iinat ang loko. Tulo-laway ang mokong.

B2: Sige punta ako diyan. Me pasalubong ako sa kanyang rubber.

B1: Sige sasabihin ko. Naku tuwang tuwa to mamaya. Gising na siya. Damihan mo yang goma. Lam mo naman na peyborit niya yan.

B2: Sige magdadala ako isang box. Pakasawa siya. Dala na din ako chocolate at orange...

B1: Sige antayin ka namin ni Jr. Paliguan ko na siya para mabango.. hehe.. Gising na gising na.

B2: Ok.. Punta na ako. Papaiyakin ko yan..haha..Tingnan ko lang kong 'gang saan kakulitan niya.

** Salamat sa http://images.google.com para sa mga larawan.

D Best Ka!

2009-05-10T18:35:00.008+08:00

Dear Mama,

Musta ka na? Sa totoo lang hindi ko po alam kung paano ko sisimulan at kung ano sasabihin ko sa'yo.Kapag matanggap at mabasa mo to, sigurado akong magugulat ka, dahil kilalang kilala mo ako at alam mo na hindi ako mahilig gumawa ng sulat. Sa 27 beses na Mother's day na dumaan, hindi ko matandaan kung paano kita binati at napasalamatan. Ni hindi nga ata kita nabigyan ng bulaklak, nayakap o kaya na-kiss. Pero ngayon, hayaan mo po akong kwentuhan kita. Sasabihin ko na sa'yo lahat ng mga hindi ko nasabi. Yung mga kinatatakutan ko, kung bakit ako masaya at kung kelan ako nalulungkot, mga dahilan kung bakit ako umiiyak at pati na rin mga tampo ko sayo. Susubukan ko din balikan yung mga magagandang alaala at mga karanasang sumubok sa ating pamilya.

Simulan natin noong andito pa tayo nakatatira sa Maynila. Naalala ko kung paano ka nanghina at umiyak nang masunog ang bahay natin na pinaghirapan niyo ni Papa. Umiiyak ka habang yakap-yakap ako at ipinapaliwanag ang pangyayari sa paraang madali ko maintindihan. Siguro sobrang hirap na hirap ka noon dahil nasa ibang bansa si Papa. Pero matibay ka Ma. Buong tapang mong hinarap ang pagsubok bilang isang ina. Napilitan tayong umuwi sa probinsiya kung saan kayo lumaki ni Papa upang doon magsimula at ipagpatuloy ang buhay. Nakitira tayo noon kina Lolo't Lola. Hindi naging madali ang lahat. May mga panahon na nakikita kitang umiiyak sa hindi ko malamang dahilan. Wala kang sinasabi sa akin siguro dahil hindi pa kita mauunawaan. Palagi mo lang sinasabi sa akin na mag-aaral ako nang mabuti. Hanggang sa lumipat tayo sa sarili nating tahanan. At dahil bihira lang umuwi si Papa, ikaw ang nagsilbing mama at papa ko sa panahon na gusto kong matuto magbike, lumangoy sa dagat, maglaro ng basketbol at iba pang bagay na pede sana ituro ni Papa. Sinubukan kong alamin ang mga bagay na ito sa ibang mga bata. Kaya lang masyado ka naging mahigpit. Naiinis ka kapag umuuwi akong madumi ang damit, amoy araw at maraming galos. Ibang klase ka pag magalit. Lahat ata ng uri ng palo naranasan ko. Hanger, sinturon, kawayan at ano pang pede ihampas sa pwet ko. Naranasan ko na din ang lumuhod sa monggo.Siguro kaya naging paboritoko ito dahil gusto kong basagin ng matatalim kong ngipin ang hatid na pait nito. Naisip ko ito ata ang initiation ko sa katotohanan ng buhay. Dahil doon, sinikap kong hindi ka mabigyan ng kahit anumang sama ng loob. Pero alam mo Ma, masama din ang loob ko. Sa bawat palo na naranasan ko sa'yo, inisip ko na lang ang bawat sandali na nakikita kitang palihim na umiiyak, ang katigasan ng ulo ko at mga salita na naririnig ko mula sa mga kamag-anak na parang punyal na sumusugat sa iyong pagkatao. Gusto kong magalit sa'yo pero iniisip ko na ito siguro ang pinakamagandang paraan para damayan ka sa mga bagay na hindi lubos maintindihan ng aking murang isipan. Noong magsimula akong mag-aral, hindi ko ata naranasan na sunduin mo ako. Lagi mong sinasabi sa akin, na dapat mag-aral akong mabuti, wag iyakin at sumabay ako sa mga nanay ng mga kaklase ko. Naalala ko pa, Patapos na ang klase noon, pilit ko tinatapos ang mga zigzag lines ko habang ang iba kong kaklase ay nanay na ata nila ang gumagawa. Hindi ko alam kung paano kita naunawaan. Basta ang alam ko, madami kang pinagkakaabalahan at palagi kang pagod. Doon ko din nalaman na kuya na pala ako. Hindi ko rin makakalimutan ang una at huling assignment na ginawa natin. Kitang kita ko sa iyong mga mata kung paano ka nagalit at nalungkot dahil hindi ko alam kung paano basahin ang mga nakasulat. Dahil sa pangyayaring yun, Ipinangako ko na hindi ka na mahihirapan sa aking mga susunod pang assignments at magiging proud ka sa akin.

Sa paglipas ng mga taon, habang unti-unting lumalaki ang mundong aking ginagalawan at lumalawak ang aking isipan, nagbabago na din ang paraan ng pagpapakita mo ng disiplina't pagmamahal. Siguro dahil kuya na ako o iniisip mo na nagbibinata na ang iyong panganay. At doon ko na din lubos na naunawaan kung bakit ganun na lang ang pagpapahalaga mo sa aking pag-aaral. Naging mas malapit ako sa mga kamag-anak natin.Ginagalang ako at hindi inaapi ng nakararami. Nag-aral akong mabuti. Nag-uwi ng mga medalya. Sinikap kong makuha ang pinakamataas na karangalan para maging proud kayo ni Papa at para sabihin nila na ibang klase kayong magulang. Pero alam mo Ma, Nakakapagod din pala. Parang bawal na kasi ako magkamali. Lagi ko na lang iniisip ayokong mangyari yung dati. Noong panahon na kailangan kaming paghiwalaying magkapatid. Ako sa tita, si bunso kina Lola. Alam kong me problema. At dahil sa kagustuhan ko na mahanap ang aking sarili, sinigurado kong makapasa sa pinapangarap kong unibersidad. Wala akong narinig sa'yo kahit kitang-kita ko sa'yong mga mata ang pangamba.Dahil alam mo kung gaano ko ito kagusto. Noong una, 3 beses ako sa isang taon umuuwi. sem-break at pasko. Hanggang sa isang beses na lang sa isang taon. At noong makapagtapos na ako at makapagtrabaho, isang beses na lang sa dalawang taon. Pero hindi rin naman madali sa akin yun Ma. Sobrang nahihirapan din ako pero kailangn kong gawin. Tuwing umuuwi ako, nakikita ko ang pgbabago ng iyong pisikal na anyo- mayroon ka nang ilang kulay puting buhok, ang unti-unting pagkulubot ng iyong magandang balat. Hindi ka na kasinglakas tulad ng dati. At kitang kita ko sa'yong mga mata ang sobrang pananabik. Parang gusto mong yumakap at humalik pero alam ko, nahihiya ka dahil pareho naman tayong hindi sanay sa ganun. Ganun din naman ako e. Tuwing umuuwi ako, lagi mong hinahanda ang paborito kong pagkain. At lagi mong sinasabi, huwag ko pabayaan ang aking sarili. Sabay hirit kung bakit wala pa ata akong ipinapakilala.

Alam mo Ma, marami akong gusto sabihin sa'yo. Marami akong gusto ikwento. Marami din akong gustong itanong. Pero gusto ko lang malaman mo na alam ko ang dahilan kung bakit ka umiiyak nung panahon na andun pa tayo kina lolo't lola, kung bakit ganun ang paraan mo ng pagdisiplina. Alam ko kung ano ang pinagdaanan niyo ni papa mabuo lang tayong apat. Alam ko kung gaano kasakit para sa'yo noon ang iiwan mo kaming magkapatid para ayusin ang dapat maayos. Kung paano mo kinokontrol ang bawat paglapat ng iba't iba mong pamalo. Alam ko nasasaktan kang makita ako umuwi ng bahay galing school kasama ang ibang nanay. Alam ko ang pinagdadaanan mo bilang nanay, bilang asawa at bilang bagong kasapi ng pamilya ni Papa. Gusto ko rin sana magsorry. Sorry kung tumatakas ako pag pinapatulog mo ako kapag tanghali, kung pinapapak ko ang tinitipid mong cerelac ng kapatid ko, kung kinukuha ko minsan ang mga barya mo para me pambili ako ng holen o panlaro ng tatsing, kung bihira kitang tulungan sa gawaing bahay. Kung nagdadabog ako kapag inuutusan mo akong bantayan ang kapatid kong makulit,kung hindi man lang kita nabigyan ng bulaklak sa mga nagdaang mother's day, kung hindi man lang kita nayakap nang mahigpit at masabihan ng I Love You Mama. Gusto rin kitang pasalamatan sa hindi mabilang na kadakilaan na ginawa mo sa aming magkapatid. Hindi ko makalimutan kung paano mo kami inalagaan, kung paano ka gumigising ng maaga para ihanda ang aming baon, kung paano mo ako tinuruan na tumayo sa aking sariling paa, matutong maging matapang at alagaan ang sarili. Kung paano kang nag-astang si Papa sa panahon na sa ibang bansa siya. Hindi man ako magaling magpakita ng pagmamahal ko sa'yo, Mama gusto ko sabihin sa'yo na sobrang mahal na mahal kita. Kapag nagkakasakit ako dati sa dorm, kapag Christmas at New Year na nasa trabaho ako, kapag madami akong problema at gusto ko na lang umiyak... Gusto kong umuwi at hug kita. Alam ko kasi na hindi mo ako pababayaan. Alam ko na kahit hindi kita ihug, bigyan ng bulaklak, ikiss palagi o sabihan ng I love you, anjan ka pa din. Tatawagin mo pa din akong anak. At siguro kung bibigyan ako ng pagkakataon na pumili ng nanay, ikaw pa din ang gusto kong tawaging mama. Yaan mo, pag-uwi ko dyan, huhug kita ng sobrang higpit. Sasabihin ko na sa'yo kung gaano kita kamahal. Magkukwentuhan tayo gaya nung dati noong kinakalong mo pa lang ako. Ipag-shoshopping kita. Kahit ano gusto mo.(Goodluck sa akin) Sasagutin ko na din ang matagal nyo nang tanong ni Papa. At bago ko makalimutan... HAPPY MOTHER'S DAY!

P.S.

May mahalaga akong sasabihin sa'yo pag-uwi. Alam ko, matagal mo nang gusto itanong ito sa akin. Ikaw pa, lakas ng pakiramdam mo. Alam ko, inaantay mo akong magsabi sa'yo. At alam ko, maiintindihan mo ako.

Love You Mama,

Anak

Road Trip

2009-05-06T19:00:00.007+08:00

The road of life twists and turns and no two directions are ever the same. Yet our lessons come from the journey, not the destination. ~ Don Williams Jr.

Last year, Zambales ang naging summer destination ng grupo. At ngayong 2009 pagkatapos ng iba't ibang lugar na pinagpilian at samo't saring plano, napagkasunduan na Pangasinan ang magiging saksi ng aming kulitan. Matapos makipagbolahan, bulyawan at landian sa mga kababayan ni Hatton, excited ang bawat isa sa pagbitbit ng bag at nakipag-unahan sa 24/7 na elevator. Matapos ang mabilisang paghahanda, kanya-kanyang pwesto na sa sasakyan. Alas-4 ng hapon nang umalis kami sa Eastwood para simulan ang makulit na paggalaw sa tag-araw. Maingay ang grupo. kakaiba ang energy level ni Mama G. Hindi siya maawat sa kanyang pambihirang galing sa pagpapatawa. At hindi rin papahuli ang astig na camera ni chong ( D official pornograher este photograher)

Have patience with all things, but chiefly have patience with yourself. Do not lose courage in considering your own imperfections, but instantly set about remedying them - every day begin the task anew... Saint Francis De Sales

8 na ng gabi nang makarating kami sa SM Rosales. Medyo pagod na ang lahat- siguro dahil sa kakatawa, kakaupo at dahil kanina pang 3 ng madaling araw kami gising..(galing pa kami trabaho). Hindi nakayanan ng pizza hut ang pag-aalburuto ng aming mga TIYANak. Walang nagawa ang paborito kong sneakers. Kaya lang kailangan namin bumaba para bumili ng pagkain. Hindi rin kailangan mawala ang bida ng kulitan...An Alak... Hindi na rin maipinta nag mukha ng iba dahil siguro sa pagkainip at pagod sa byahe.

X: Matagal pa? Ilang oras pa ba?
Y: Medyo. Isang oras pa ata.
X: Waaah....Gutom na ako....!

You will never be happy if you continue to search for what happiness consists of. You will never live if you are looking for the meaning of life...Albert Camus

Tumigil ang nakaambang pag-aalsa ng mga TIYANak nang makarating kami sa Dagupan- kung saan kami kakain, bandang 10 na ng gabi. Kahit na pagod at medyo nakasimangot na ang iilan, hindi kayang pigilan ng sanlibong sibat ang nag-uunahang mga kamay sa pagkuha ng pagkain. Sulit ang mahabang paglalakbay. D best talaga ang sinigang na bangus, pritong bangus at ang ibang klaseng pinakbet. Ang mangga ay hindi nakatakas sa aming kabagsikan. Saglit na nagpahinga at nagharutan. Isang oras na namang biyahe papunta sa San Fabian- Ang venue ng kakulitan. Pagdating ng grupo, kagad naglinis at nagbihis ang lahat. Inihanda na ang tagay at kakulitan . Habang lumalalim ang gabi, unti-unti na ring tumatalab ang hagupit ng alak. Buti na lang kahit me amats,Namumuro't bumibinggo. Hanggang sa unti-unti nang sumuko ang mga makukulit.

When you arise in the morning, think of what a precious privilege it is to be alive - to breathe, to think, to enjoy, to love... Marcus Aurelius

Nagising ako dahil sa alarm clock..Sinadya ko to para makita ang ganda ng pagsikat ni Haring Araw. Pambihira talaga ang ganda ni Inang Kalikasan. Habang inaantay ang masaganang agahan, napagkasunduan ng grupo na maligo at gumala. Ang sarap ng pakiramdam. Parang nawala lahat ng angas at bwisit sa kalooban. Lalo naging masaya dahil sa pagrerenta ng bangka. Napakapayapa ng dagat. Di ko tuloy maiwasang isipin na ilang sandali na lang at tuluyan nang mawawala ang kakulitan ni Mama G.Pero gaya ng nasabi ko sa G.T.G entry, maraming paraan para hindi mawala ang alaala ng isang pambihirang babae.

Slow down and enjoy life. It's not only the scenery you miss by going too fast - you also miss the sense of where you are going and why... Eddie Cantor

Masasabi kong isang pambihirang road trip ang nangyari sa amin. At sa bawat sandali na lumilipas, tuwing umaandar ang sasakyan, sa bawat halakhak ng aking ka-grupo, dampi ng sariwang hangin, halina ng mga luntiang puno at payapang handog ng bughaw na dagat, nagkakaroon ako ng bagong lakas at pag-asa. Siguro, katulad ng mga bata, minsan kailangan kong maglibang nang walang pag-aalinlangan at matutong matuwa sa mga munting bagay.

Hanggang sa susunod!

Otso-Otso

2009-05-04T01:00:00.015+08:00

Hindi ito rebyu ng novelty song ni Bayani Agbayani. Hindi rin ito spin-off ng PITO-PITO entry ko. Ito ay sagot sa hamon ni The Pope. Na-TAG(a) niya ako, kaya ito nosebleed. Dumudugo ang utak ko. Natuyo na ata sa tindi ng summer heat ang creative juices ko. Waah. Pareng Pope, paumanhin po at medyo natagalan. Tama nga ata ang sabi-sabi: "Huli man at magaling, Huli pa rin". Pero dahil dakilang kasapi ako ng BSP, ako ay laging handa...Aray ko po..Bilis ng karma sa Sinungaling... Narito na po ang aking kasagutan. Yan yung mga naisip ko. Sulat lang ng sulat:

8 THINGS I AM LOOKING FORWARD TO:

1. Makauwi sa probinsya sa darating na Pasko at Bagong Taon. Miss ko na ang kwarto ko-kasama na ang aking kama, kumot at unan. Mas miss ko ang luto ni Ina. VIP ako pag umuwi sa bahay. Minsan lang kasi ito mangyari. huhu. At syempre, pinakamiss ko ang Nanay at kapatid ko. Sobra! (Si Ama kasi nasa Ibayong Dagat)
2. Batch 1998 HS Reunion. Last year pa to dapat. Waah. Ako ang may kasalanan. Hirap maging Leader-lideran. Promise! matutuloy na. Salamat sa mga BigaTEN kong classmates. Kitakits!
3. Magawa ko na ang pinakagusto kong gawin- MAGTURO! (Isa itong malaking hamon dahil sa hirap ng buhay ngayon) Sana...sana po Bro..Amen.
4. Kapag magawa ko ang nasa taas, magkakaron na ako ng oras para makapag-MA. Hay! sobrang tagal na itong plano. Grad. Skul...! Grad. Skul...! Waaaah P..r..e..s..s..u..r..e..!
5. Ang matagal ko nang inaantay-HARRY POTTER AND THE HALF BLOOD PRINCE, JULY 15 NA!
6. Ang Ika-7 libro ni Bob Ong- KAPITAN SINO?
7. Bagong mobile phone? Sira na si pareng Samsung d900i. waaaaah. Buti na lang me libreng telepono ang Globe Tipid Plan.
8. Siguro gift ko na sa sarili ang nasa taas kasi, malapit na ang Bigday ko. Waaah. Twenty-8 na ako. (The Attack of Peter Pan Syndrome)

8 THINGS I DID YESTERDAY:

1. Trabaho..Trabaho..Trabaho.. Hirap maging Bampira..Todo kayod kahit Linggo.
2. Naging saksi ng Pacman vs. Hatton Event..Wtf! done in 2 rounds. Bagsik ng kamao!
3. Nagbigay pugay kay Bro. Salamat sa lahat ng biyaya. Salamat sa buhay.
4. Bonding sa mgaWonder Women . Masaya ang Dyosang friend ko. . Finally found what I've been looking for ang drama niya.
5. YM... Online...Blog Hopping...Lurker sa Peyups at PEX
6. Check ng friendster at facebook. Update ng HS account para sa darating na reunion.
7. Update ng resume at check ng credentials. Sinubukang magcheck ng teaching jobs. Pinag-isipan ang offer sa ibang bansa.
8. Nag-isip. Nagplano paano makakatipid sa b-day at araw-araw na pakikipagsapalaran.

8 THINGS I WISH I COULD DO:

1. Mapuntahan ang lahat ng magagandang lugar sa Pinas. No. 1 sa listahan ang Batanes.
2. Magkaroon ng sariling bucket list o kaya version ng 100 nina Mylene Dizon at Uge.
3. Makapagsulat ng script o makapag direct ng isang pelikula na mananalo as Best Foreign Language Film sa Academy. (Libreng Mangarap)
4. Makapag-sulat ng libro.. Journey of the Complicated Mind...
5. Manalo ng Gold Medal sa Olympics. San kaya? Swimming na lang. Mabreak ang record ni Michael Phelps. Note: Di ako marunong lumangoy. waaaaaaah.
6. Makapagpatayo ng School. Experimental Learning. Student-centered ang Approach. Mission is to nurture the 8 types of intelligence.
7. Makapunta sa Outerspace. Wag lang maging Bad Astronaut . harhar. Maging Unang tao sa MARS. Dapat pala me kasama ako. Kaming dalawa lang....hmmmmmm.
8. Sana pede mag-REWIND. Ala Butterfly Effect. Dami ata akong unresolved conflicts. sighs...!

8 SHOWS I WATCH:

1. TV Patrol-World
2. Tayong Dalawa
3. MMK
4. Urban Zone
5. Camera Cafe
6. Pilipinas, Game Ka Na Ba?
7. May Bukas Pa
8. The Singing Bee

Sa wakas natapos din. Wala na ako panahon para i-TAG pa ang iba. Kantahin nyo na lang to:

Tayo'y mag-otso-otso (otso-otso)
Otso-otso (otso-otso)
Otso-otso (otso-otso)
Otso-otso na
Mag-otso-otso (otso-otso)
Otso-otso (otso-otso)
Mag-otso-otso pa

* Otso-Otso ni Bayani Agbayani

G.T.G

2009-05-02T07:30:00.006+08:00

Matagal na akong hindi nakapagchat. Matagal na akong hindi naghahanap ng kaibigan. Matagal na kasi..... anjan ka. Isang kakaibang mama. Ang araw-araw ay parang chatroom. Hindi ka napapagod magsalita at magkwento. Ang daming pede pagpilian pero ikaw ang nagustuhan kong i-ping kasi angat ka. Tingin ko kasi mapagkakatiwalaan kita. Sa bawat araw na nagdaan, lahat ata ng emoticon nagamit ko. at bilang pag-alala, hayaan mong ipakilala ko ang aking nag-iisang mama.

ASL:

23, bionic woman, http://missoxymoronic.tabulas.com/

Ang totoo niyan. Hindi ka 23. Isa kang 35 taong ina sa isang 7 taong isip na kagaya ko. Hindi ko alam kung paano kita naging mama at ako ay iyong ipinanganak at naging my son. Basta sigurado ako isang karangalan ang pagiging anak ng isang pambihirang babaeng kagaya mo. Totoo nga siguro ang kasabihan na niluma ng panahon at ginasgas na ng mga samo't saring labi na nagsasabi: OPPOSITE ATTRACTS. Paano naman isa kang kakaibang babae na kayang makipagsabayan kay Kris Aquino sa pagkakaroon ng kakaibang energy sa pagsasalita. Ang iyong hindi mapapantayang talento sa pagpapatawa ay hinahangaan ng lahat at ang kakaibang tapang at tatag sa pagharap ng mga problema at hamon ng buhay at pag-ibig ay isang inspirasyon. Matanda ako sayo ng limang taon pero ang iyong kakaibang pagtingin sa buhay ay nagpabata sa aking 21 taon. Mula nang ipinanganak mo ako, naging magaan ang lahat. Alam kong alam mo (hindi ko alam kung kelan at paano) pero labis akong natutuwa na ang pag-unawa ng isang ina ay binigay mo sa akin ng buong buo. Salamat sa pakikinig at respeto. D best ka talaga.

STATS:

Sexiest and hottest momma. BABALA: Matakot ka sa alindog ng babaeng bilog

Mama, hayaan mong bolahin kita. Hayaan mong paminsan-minsan ay magsabi ako ng katotohanan na isa kang matalinong ina. Ang iyong utak ang pinaka-SEXY at pinaka-HOT sa lahat. Siguro hindi ako ganun kagaling magpakita ng aking pagmamahal at paghanga pero saludo ako sa iyong kagalingan. Ikaw lang ata ang nakilala ko na kayang magsup call sa sarili. Ikaw ang ilaw kapag malabo ang tingin ko sa mga pangyayari. Ikaw lang ata ang kayang makapagpatawa sa akin kahit na aburido na ako sa mga kakulitan ng kalahi ni Harry Potter. At dapat ko bang kalimutan na ikaw ang nagpakilala kay blogspot, pinoy exhange at kung bakit nagkaroon ng EdwardJacob? Basta ibang klase ang utak mo at hindi ko kayang ilarawan ang galing nito. Mama pede ko na siguro kantahin to:

Girl, your beauty is a sensation.You sittin in, in a temptation.I never knew a girl could shine like a sun.You better thank your mama, cause girl, you the one.We should have a date of celebration.Celebratin gods best creation.Girl you got a beautiful vibration.Everyday should be your birthday, hun. (Will.I.Am. I got it from my mama)

GTG:

Ang sabi sa dictionary.com: GTG- Got to go. The user is about to stop chatting.

Nang araw na sabihin mo ang iyong matapang na desisyon, naging duwag ang lahat ng nagmamahal sa'yo sa pagtanggap nito.Maraming mga tanong pero alam namin lahat na iisa lang ang sagot. Sobrang daming nangyari nitong nakaraang araw at siguro nangyari ito upang sabihin ni BRO na isa kang magandang nilalang at bibigyan ka niya ng isang magandang regalo na alam niya na matapang mo itong bubuksan. Di ba sabi nila: "When it rains, it pours". Kaya sigurado ako, babahain ka ng swerte. Makakalimutan mo din ang Astronaut sa buhay mo. Matutupad din ang matagal mo nang pangarap at sana makita kita sa isang news program o kaya mabasa ko ang katas ng iyong masustansyang utak. Mama, mamimiss namin ang tawa mo, ang bilugan mong alindog, ang mga kakulitan mo. Hindi ako naniniwala sa dictionary.com. Hindi ka naman talaga aalis. Hindi ka mawawala. Andito ang blogspot. Anjan si pareng globe. me imo pa. Hindi naman talaga got to go ang gtg e. Gienah the Gorgeous, Gienah the Great, Gienah the Goddess.. at of course GREETINGS TO GIENAH. HAPPY BIRTHDAY MAMA.

Basta mama, kapag kailangan mo ng kausap, BRB ka dito sa eastwood. Sa una mong sweldo, EB tayo para manlibre ka ng paborito nating blizzard sa DQ. At para maalala mo kami, eto tingnan mo: Delivery Room , Pangasinan , Zambales , Phase 1

Bad Astronaut

2009-04-28T08:56:00.012+08:00

You promised me a flight to the moon

You nurtured me with warmth of the sun

But in a speed of light ......

You turned me into a falling star

And now ....

I am lost in space...

********

Hey Bad Astronaut: I was addicted to the strange light you emitted; light that I can't resist. The same light that caused my head to bump into those lazy clouds. I struggled with the meteors and comets. I experienced the most violent stellar explosion. Now, I am deeply wounded. Thanks to a moment of reflection that flashed through my mind. I will now say.. Houston, We don't have a problem anymore. It's over!

Para Kay J.

2009-04-24T18:43:00.009+08:00

ang taong minahal mo nung nakaraan, hindi mo makakalimutan kahit kailan - sabi-sabi sa tabi-tabi.

Abril - Ito ang hindi mo malilimutang buwan. Nagkakilala kayo sa panahong wala pa ang social networking. Kinalolokohan pa nun ang mga kakaibang private rooms sa yahoo chat. Hindi pa jologs sa mata ng nakararami ang mirc. Sikat at walang karibal ang nag-iisang Malate--ang itinuturing na tahanan ng naghahanap, hinahanap at nahanap na sarili. Yun ang panahon na naghahanap ka ng kakampi..ng karamay. Ang panahon na gabi-gabi kang umiiyak dahil naiinis, naaawa, natatakot ka sa iyong sarili. Ito ang panahon ng pagtuklas at pagsisimula ng iyong paglalakbay upang hanapin ang sagot sa mga makukulit mong tanong.

Text- Ang naging daan ng pagkakilanlan...Naging tawag- lalo na sa panahon na uso pa ang free calls ng mga higanteng mobile networks. Siya ang iyong naging kakampi. Siya ang naging gabay mo upang matapang na tahakin ang bago, sanga-sangang mga daan at paano basahin at intindihin ang mga komplikadong road signs . Hanggang...napagkasunduan ang isang pagkikita. Ito ang unang tikim mo sa sistema ng EB.

Intramuros- Dito nagsimula ang lahat. Dito ninyo binuo ang isang napakagandang samahan. Dito isinilang ang katauhan ni Japs. At dito mo isinabuhay ang gintong aral: magkaibigan kayo. Meron pa kayong kakaibang pangako: anuman ang mangyari, magkaibigan tayo. kahit me asawa at anak na tayo. walang magbabago. walang bibitaw. HINDI PEDE TAYO. Kasi pag tayo, pag naghiwalay, magkakagalit tayo. Naging maayos ang lahat..naging ok ang simula. Siya ang ang iyong ka-party para maglevel up sa panahon na addict ka sa khan at tantra. Naranasan ninyong matulog sa Luneta habang pinag-uusapan ang makukulay na pahina ng inyong buhay . Nagkaroon kayo ng monthsary ng pagkakaibigan. Alam niya na kumakain ka ng ice cream kapag hindi ka mapalagay. Alam niya kung kelan ka naiinis, natutuwa at nalulungkot. Siya ang sumusundo sa'yo minsan kung me topak ka sa buhay. Marami siyang alam.. maliban sa isa. Mahal mo siya....kasabay ng pagbabagong anyo ng Intramuros ay ang pag-usbong ng kakaibang damdaming ito. mahal mo siya dahil kagaya ng naisulat sa librong para kay B, naramdaman mo ang tatlong K: Kabog, Kilig at kirot.

Apat na taon- Ganito katagal ang naging bunga ng iyong matapang na pagsuway sa gintong aral. Hindi mo alam kung paano nagsimula. Pero markado kung paano ang pagtatapos.

Japs: Pede pa ba tayo.? Magsisimula uli. Sigurado na ako.
Ikaw: Hindi ko alam. Parang napagod na ata ako magmahal sa'yo.

Marami ang nangyari. Siya lang ang tanging tao na naipakilala mo sa iyong piling mga kaibigan. Siya lang ang taong nakapunta sa bahay mo at naipakilalang kaibigan ng walang pag-aalinlangan. Siya lang ang taong hindi mo nahihiyang akbayan sa harap ng madla sa takot na pag-iisipan ka ng mga malisyoso't malisyosa. Siya lang ang tao na kahit binubura mo na ang number sa phonebook, kabisado mo pa rin. Siya lang ang napagsasabihan mo ng lahat. Siya lang ang hindi mo makakalimutan. Siya ang dahilan kung bakit hanggang ngayon takot ka pa rin.

"at noon narealize ni Lucas, tapos na sia kay Bessie. At tapos na rin sia sa kanyang mga kwento. Pag-uwi niya ng bahay ay buburahin niya ang file at wala nang makakabasa pa sa mga iyon. Dahil hindi mo pedeng mahalin ang isang tao na hindi mo minamahal ang hilaga, silangan, timog at kanluran ng kanyang mga paniniwala. Kapag nagmahal ka'y dapat mong tanggapin bawat letra ng kanyang birth certificate. Kasama na doon ang kanyang libag, utot and bad breath. Pero me limit. Pantay-pantay ang ibinibigay na karapatan sa lahat ng mga tao upang lumigaya, o masaktan, o magpakagago, pero ka kapag sumara na ang mga pinto, nawasak na ang mga puso, nawala na ang mga kaluluwa at ang bilang ay umabot na sa zero, goodbye na." - Para kay B ni Ricky Lee

I hate Rainy Days

2009-04-22T20:50:00.014+08:00

Summer is not yet over but it's already raining..... I hate rainy days.. It stimulates my eccentricity..It makes me feel dejected. The rush of emotion pulsing through me shatters the facade that shields my disappointments in life.. Disturbing questions intrude my idealistic mind... leading to frustrations and painful realizations.

Right now...

I am extremely demotivated. I feel that I am losing the meaning of my existence..the value of hard work...my self worth. Why? because coming to work has become more stressful and annoying to me. I don't care anymore. All of the sudden, I feel so undignified.

I don't know why I am writing this blog entry. I think my brain cells get depleted. I am no longer the vampire my mind remembers. I feel a sense of inadequacy. I miss the old days.

I think I am struggling with my QLC, career, emotional crisis? The signs are becoming more obvious.

SCENARIO A: (TexT Conversation)

X: Msta? Ano n blta? Vampire: e2. la kwenta. gago p dn. kw msta?
X: pgod sa schl. 6 units n lng at thesis mata2ps k n MA ko. kw? wen ka magtu2ro? Wat plans mo?
Vampire: Di ko lam. Ewan. Bhala na.
X: Huh? Ano nangyari sau? di k nman dati gnyn a.

SCENARIO B: (YM CHAT)

Kuya: Asan na resume mo? Ano ba, gusto mo ba mgturo?
iskolar22: Gusto po. Sige maya po email ko sau. busy lang e.
Kuya: Ano ka ba? parang di ka naman interasado. Laki sweldo dito kaysa jan kinikita mo sa Pinas. Ayaw mo ba dito?
iskolar22: Gusto ko po sana dito magturo kuya. Basta send ko po sau.

SCENARIO C: (Text)

QA: Me opening sa QA. apply ka na sa amin. Dala ka resume maya
Vampire: Gusto ko yan. Sige check ko.

I have zero level of confidence. I have the tendency to stay in my comfort zones. I am confused if I must stay and step up or move out and fulfill my passion- to inspire young minds.

Damn it....

I hate rainy days..

BigaTEN: Blog Entries Edition.Q1

2009-04-19T01:00:00.002+08:00

~ Blogging is best learned by blogging...and by reading other bloggers. ~ George Siemens

Libangan kong magbasa ng mga blog entries ng iba. Siguro nga dahil isa akong bagong silang na bampira, kailangan ko ng maraming madugong kaalaman mula sa mga de-kalidad na utak at pambihirang puso para higit na maging malakas sa mundo ng blogosperya. Magandang panghasa din ito sa napupurol kong utak, inspirasyon para matinong makapagsulat at gabay para maging matapang sa patuloy kung paghahanap sa aking sarili-ang pangunahing dahilan kung bakit nabuo ang mundong MorOnMe. Sa aking paglalakbay sa iba't ibang mundo, natuklasan ko ang samot'saring kwento at karanasan na nagpatuwa, nagpaiyak, nagpakilig, nagpatawa at nagbigay inspirasyon. Kaya naisip ko na ibahagi ang kakaibang karanasang ito. Aking ilalahad ang aking personal na listahan ng pinakatatanging likha ng mga hinahangaan kong manunulat. Ang lahat ng ito ay nabasa ko( January 2009-April 2009) at tumatak sa aking puso at isipan.

10. beyond repair ni jay vee

Tama ang isa sa mga nagbigay ng puna sa entry na ito. kakaiba ang treatment na ginawa ni jv sa pagsulat at paglabas ng kanyang emosyon. Sobra nakarelate ako. Madami din akong mga pinagdaanan sa buhay at kadalasan, hinahayaan ko na lang mangyari ang dapat mangyari. Tinatanggap ko na lang. Pero naisip ko, minsan kailangan din siguro nating subukan baka may magagawa pa, may pag-asa pang ayusin.

at
Expensive Day [Mahal Na Araw] ni bioniclugaw

Gusto ko ang kuru-kuro ni bionic tungkol sa pagiging relihiyoso at ang pagkakaiba nito sa pagpapayaman ng aspetong ispirtwal ng pagkatao. Isang mahusay na pagpuna sa kung ano talaga ang kasalukuyang nangyayari. Naalala ko tuloy ang papel na ginagampanan ni Gloria Diaz at Hilda Koronel sa pelikulang Nasaan Ka Man. Gusto ko din ang istilo ng pagsusulat ni bionic. Astig! Tanong ko din: Paano nga kaya kung me silya-elektrika sa panahon ni Bro?

9. The Promil Kid Goes to School ni yoshke

Hindi pa man ako nagsisimulang magsulat, tagahanga na ako ng mundo ni yoshke. Isa ako sa mga natutuwang tagabasa ng kanyang Promil kid Series. Super cute at kakaaliw talaga. Ibang klase ang pamangkin. Isa siyang super pamangkin! Dapat siya ang kinuha sa Promil commercial tapos sasabihin niya: Because I’m so smart. I kept on answering Teacher Janna’s questions. I answered all her questions. And I stood up and sat again and stood and sat and stood and sat again. It’s tiring. I’m sooo tired. I’m soooo smart .

8. Rolando ni dabo
Tawa ako ng tawa ng mabasa ko ang entry na to.Parang naalala ko ang mga kwento ng batang naiihi sa kama pagkatapos managinip ng mga bagay na may kinalaman sa tubig. Pero nang basahin ko uli, parang naging iba ang dating sa akin. Parang ang talagang pakay ng pagkasulat nito ay ipakita ang isang kahilingang mapalaya ang sarili sa mapanghusgang lipunan. Ang inahing manok ay isang simbolo ng malayang sarili-na inaasam ng nakakarami. O baka naiisip ko lang yun. Dahil natatae na ako sa katatawa!

para kay dabo: Paumanhin po kung naipost ko ung profile pic mo nag walang paalam. di ko po kasi nagawan ng paraan ang header ng site mo. Ipagpatawad!

7. Lucky Me! ni PinoyPoz
Na-inspire akong basahin to. Saludo ako kay pinoypoz sa pambihirang katatagan at pagiging sobrang tapang. Pagkatapos ko mabasa to, parang naisip kong ang OA ko magreklamo sa mga bagay-bagay na pinoproblema at kinaiinisan ko. Lucky Me dahil naligaw ako sa site at nabasa ko ang mga inspiring at informative na entries. Nakatulong talaga to para lagi na ako magTHINK POSITIVE.

6. Single ni Chuck Suarez

Required Reading sa lahat ng mga single. hahaha. Isang nakakaaliw na listahan ng mga dahilan kung bakit dumadami ang bilang ng kagaya kong single at loveless. Parang hinakot ko ang mga dahilan...Aray ko po!

5. Break-Up Chronicles: "Austronaut-ing" (April 7, 2009)
masalimuot kong pag-ibig
http://missoxymoronic.tabulas.com/

"Break it to me gently, if you have to then tell me lies"...Grabe tong entry. Ramdam na ramdam ko yung sakit. Saludo ako sa tindi ng pagmamahal niya. Ganito siguro yung nararamdaman ng taong bibitayin o may sentensyang kamatayan-parang kandila, unti-unting nauupos. Ito siguro ang sagot sa beyond repair entry ni jv. minsan, kailangan nating tumayo at lumaban dahil ayaw nating mawala ang pinakamahalagang tao sa buhay natin kahit masaktan pa tayo nang sobra-sobra. Kahit masabi mo pa na it's killing me softly..

4. Never Late ni twink

Ang ganda ng pagkasulat ng letter para kay Goldie. Ang swabe ng pagkasabi ng kanyang hinanakit at pag-asa na sana sa bandang huli, pagdating ng tamang panahon, maging sila. Hirap na ganitong sitwasyon. Parang nagmamakaawa ka ng atensyon. Parang pelikula ni Ate Vi, Palimos ng Pag-ibig. Siguro habang sinusulat to nasa background ang kanta ni Rannie Raymundo: Why can't it be? ...waaaah. Isa ata to sa mga nabanggit na dahilan sa single entry ni chuck. Pero napakabrutal ni Goldie. Friendship na nga lang, ipinagdadamot pa. Minsan naisip ko, ako ba si Goldie? o ako ang gumagawa ng sulat para kay Goldie?...hay!

twink: Sorry din po at profile pic ang nagamit ko. di ko din po magawan ng paraan ang header e.

3. The Second - Guessing Game ni Maxwell5587

"The first one to fall is the first one to lose... " -- Poetic, beautifully written, sensual -- ito siguro ang best description ng entry ni maxwell. Ang ganda ng pagkabuo. Galing-galing! Pero: a.) gusto ko mainis kung bakit ganun siya nag-end. Naalala ko tuloy ang last part ng Love of Siam b.) kakabilib dahil grabe ang self-control o baka duwag lang sila pareho.

2. MARK SATO ni E

Pinaiyak ako ng blog entry na ito. Wala na talaga ako masabi! Asan man si Mark Sato ngayon, sobrang proud siya kay daddy E. Sana lahat ng mga tatay at anak na kagaya ko magkaroon ng chance na mabasa to. Very inspiring!

1. SA PAGITAN NG LIWANAG AT DILIM ni MIke Avenue

Lupit ng story telling ni Mike. Ang galing niyang magsulat. Kakaiba! Yung title pa ng blog entry para lang libro sa filipiniana section ng mga book stores. Isa itong magandang alay sa lahat na patuloy na lumalaban para sa kapakanan ng nakararami. (masyado naman ata ako makabayan) Mahirap talaga ata maging bayani. Da best!

Ito ang kompletong listahan ng 10 pinakapaborito kong blog entries sa q1 ng 2009. Gagawa uli ako para q2 (May-July). Gusto ko rin bigyan pansin ang kakaibang mundo nina: wanderingcommuter, MkSurf8, Jamie, Aris at elYAS. Salamat sa malikhain, malikot at makulit na imahinasyon. Salamat din kay The Pope sa daily slice of bread. Sa iba pang mga manunulat, ipagpatuloy ang pagbabahagi ng inyong malulupit, astig at pambihirang mga kwento at karanasan. Dalangin ko na hindi mapagod ang brain cells nyo at hindi matuyuan ng creative juices. Sana lalo pang maging makulay ang ating paglalakbay. Ating tandaan ang munting paalala ng isang Blog Addict: ~ A blog is a personal diary. A daily pulpit. A collaborative space. A political soapbox. A breaking-news outlet. A collection of links. Your own private thoughts. Memos to the world. ~

Maligayang Pagsusulat!

Personality Test

2009-04-17T18:27:00.007+08:00

Check this out:

http://www.quizbox.com/personality/test82.aspx

Your view on yourself:
You are down-to-earth and people like you because you are so straightforward. You are an efficient problem solver because you will listen to both sides of an argument before making a decision that usually appeals to both parties.

The type of girlfriend/boyfriend you are looking for:
You are not looking merely for a girl/boyfriend - you are looking for your life partner. Perhaps you should be more open-minded about who you spend time with. The person you are looking for might hide their charm under their exterior.

Your readiness to commit to a relationship:
You are ready to commit as soon as you meet the right person. And you believe you will pretty much know as soon as you might that person.

The seriousness of your love:
You like to flirt and behave seductively. The opposite sex finds this very attractive, and that's why you'll always have admirers hanging off your arms. But how serious are you about choosing someone to be in a relationship with?

Your views on education:
Education is very important in life. You want to study hard and learn as much as you can.

The right job for you:
You're a practical person and will choose a secure job with a steady income. Knowing what you like to do is important. Find a regular job doing just that and you'll be set for life.

How do you view success:
You are afraid of failure and scared to have a go at the career you would like to have in case you don't succeed. Don't give up when you haven't yet even started! Be courageous.

What are you most afraid of:
You are concerned about your image and the way others see you. This means that you try very hard to be accepted by other people. It's time for you to believe in who you are, not what you wear.

Who is your true self:
You are mature, reasonable, honest and give good advice. People ask for your comments on all sorts of different issues. Sometimes you might find yourself in a dilemma when trapped with a problem, which your heart rather than your head needs to solve.

Wonder Women

2009-04-14T17:23:00.015+08:00

In my friend, I find a second self. ~ Isabel Norton

Friend...Mare...Dyosa...Lady Elle.... Yan ang tawag niya sa inyo. Wonder Women ng kulay rosas na buhay niya. Kayo ang nagsisilbing road signs sa kanyang mahaba at pasikot-sikot na paglalakbay; Eye shades upang maging banayad ang pagkasilaw sa liwanag ng pagkatuklas, pagtutuklas at tutuklasing sarili. Kayo ang may pinakamalaking tenga na walang sawang nakikinig sa kanyang kakornihan at naiirita sa kanyang kabaliwan at pinakamaking boses na nagbubulyaw o kumakantyaw sa mga panahon na siya'y nabibingi o napipipi. At dahil sa pambihira ninyong kagandahan, nararapat lamang na kayo ay pasalamatan. Sa inyong espesyal na araw (Abril15 at 19), isang pagpupugay ang ilalaan dahil kayo ang QUEEN ELIZABETH at JOAN OF ARC ng kanyang kasaysayan.

QUEEN ELIZABETH-- Di niya matandaan kung paano siya nakapasok sa iyong kaharian. Ang alam lang niya sa unang pagkakataon na nasilayan niya ang iyong kagandahan at narinig ang kakaibang lakas ng iyong tinig, nasabi niya sa sarili na ikaw ay kabilang sa dugong maharlika. Isa sa mga
pedeng pagkatiwalaan ng kanyang natatanging katauhan.Di nga siya nagkamali dahil ang unang thursday group bonding sa fazolis ang nagbigay sa kanya ng pagkakataong pansamantalang makatakas sa kanyang nilikhang kulungan na naglalayong protektahan ang kanyang sarili sa mapanghusgang mata at saradong isipan. Lumipas ang maraming huwebes hanggang ito'y maging linggo. Ang thursday group ay naging dakilang araw para kay bro at ang fazolis ay pinalitan ng pizza hut. Saksi ang paborito ninyong pizza, pasta at kakaibang husay mo sa sining ng pag-iimbestiga sa unti-unting pagbubukas niya ng janyang johari window. Nakakatuwang isipin na sa maraming beses na siya ay iyong pinahamak dahil sa kinagigiliwan mong bungee jumping, naging matapang siya sa pagharap sa kanyang kinatatakutan-ang kanyang sarili. May mga pagkakataong nasaktan mo siya pero labis siyang nagpapasalamat sa iyong pagtanggap at paalala. Saludo siya sa iyong katapangan at kakaibang lakas sa pagharap sa hamon ng buhay. Naging inspirasyon ka sa kanya. Tinuruan mo siya kung paano lumaban at maging matapang.

JOAN OF ARC--- Naalala mo pa ba ang kwento ng sundae? Ito ang tatak ng kanyang panghihina. Kaya sa araw na kanyang sinuko ang pakikipaglaban sa sarili, sundae ang kanyang kaulayaw habang maingat na ibinabahagi sa'yo ang kasaysayan ng kanyang pakikidigma. Hindi niya alam kung paano ka pasasalamatan. Labis siyang natutuwa at naging magiliw kang tagapakinig at saksi sa kwento ng ubas, ang alaala ni Japs, pangungulit ni school bum at pamamaalam kay Aquinas. Para kang diary ng kanyang buhay. Alam mo kung paano siya nagsimula, kung paano niya hinahanap ang kanyang sarili at paano siya natatakot na hindi siya matanggap. Alam mo ang dahilan kung bakit siya masaya, naiinis, natutuwa, kinikilig o natatawa. Dahil sa iyong pag-unawa at pagtanggap, nagiging madali sa kanya ang pagkilala at pagmahal sa sarili. Dalangin niya nawa'y hindi ka magsawa na samahan siya sa kanyang iba pang pakikipaglaban. Alam mo ba, hinahangaan ka niya sa angkin mong katalinuhan. Tunay ngang nag-iisa kang lyka at Dyosa sa buhay niya.

Para sa inyong dalawang mahalagang babae sa kanyang buhay, maraming salamat sa walang sawang pag-unawa sa aking kaibigan. At ikaw, kaibigan ko, sorry sa lahat ng aking pagkukulang. Yaan mo, kapag sobrang matapang ka na. Sasamahan kitang sabihin sa kanila kung sino ka talaga.

Ang sabi ng Baraha

2009-04-12T12:00:00.005+08:00

Natagpuan sa mundo ni John Vincent aka Jay Vee
Aking sinubukan
At natuklasan ...

You are The Hermit
Prudence, Caution, Deliberation.

The Hermit points to all things hidden, such as knowledge and inspiration,hidden enemies. The illumination is from within, and retirement from participation in current events.

The Hermit is a card of introspection, analysis and, well, virginity. You do not desire to socialize; the card indicates, instead, a desire for peace and solitude. You prefer to take the time to think, organize, ruminate, take stock. There may be feelings of frustration and discontent but these feelings eventually lead to enlightenment, illumination, clarity.

The Hermit represents a wise, inspirational person, friend, teacher, therapist. This a person who can shine a light on things that were previously mysterious and confusing.

What Tarot Card are You?
Take the Test to Find Out.

MGA UP's NG BUHAY (Lessons of Good Friday)

2009-04-10T13:57:00.006+08:00

Sorry Bro. It's 4 out of 3. 4 UP's and 3 downs. 1)Hindi ko napigilang uminom ng paborito kong kape. Puyat at tensyonado kasi. Tingin ko kailangan ko talaga ng dagdag ng lakas ng loob. Pakiramdam ko isa akong Jeep na kailangan ng gasolina para umandar. 2) Di ko kinayang magpatay ng telepono. Hay! Tsk!..Tsk!.. Nakayanan ko nga wag magtext (dahil siguro ala ako load..) Pero di ko nakayang wag buksan, silipin at basahin ang mga pang-aakit nina lil bro, big bro, hot, super hot at supernova. Mahina ako. Mahinang-mahina. at 3) Ang ingay-ingay ng brain cells ko. Madaming gusto ikwento. Madaming gusto isulat. Gustong maglakbay ng diwa ko. Gustong inumin ang creative juices ng iba. Kaya ayun, blog hopping ako at eto, sinusulat ang pagkabigo at pag-amin na hindi naging mabisa ang pito-pito ko. Gayunpaman, napagtanto ko na hindi kailangan ng espesyal na araw para maging mabait, mas mabuti o higit na banal. (o baka palusot lang ako.hehehe)

Pero tingin ko, 7 talaga ang lucky number ko. Paano isa sa mga text messages na nabasa ko ay galing kay insan: Seven (7) UP's for a Wonderful Life. Nagkaroon tuloy ako ng pag-asa. Siguro ito ang 7 signs para madali kong mapatawad ang sarili ko sa pagiging mahina..(Masyado ata akong seryoso sa pito-pito penitensiya ko). Kaya pagkatapos ng pito-pito, subukan ko naman uminom ng 7 UP. Baka ito ang mabisang pamatid-uhaw sa ala sahara desert na buhay at adventures ko. (Narito ang kabuuan ng message ni insan)

1. Wake UP! ... Decide to have a good day.

2. Dress UP! ... Put on a smile each day.

3. Shut UP! ... Learn to listen.

4. Look UP! ... To the Lord.

5. Stand UP! ... For what you believe in

6. Reach UP! ... For something higher.

7. Lift UP! ... Your prayers.

Pagkatapos ko basahin ang text ni insan, naisip ko na parang may kulang. Madami atang UP's sa ating makulay na buhay. Sa panahon ngayon, ang buhay at ang mabuhay ay parang isang UPrising! Ang pakiramdam ng nakararami sila ay nahohold UP. Siguro dahil sa hindi UP-to-date na serbisyong pampubliko, UPshot ng korapsyon, ang paglevel UP ng presyo ng mga pangunahing pangangailangan at pati na rin ang patuloy na paglayo ng agwat sa pagitan ng masa at UPperclass. Kaya siguro lalo pang lumalakas ang UProar ng mga nasasaktan at tumitindi ang banta ng UPheaval.

Siguro naman hindi pa huli para mawala at mabago ang UPside down nating kalagayan. Pede pang i-UPgrade ang hindi kagandahang UPbringing. Kailangan lang natin siguro i-UPlift ang ating mga sarili para mas maging UPbeat tayo sa pagiging mentally, spiritually, morally, culturally at socially UPright. Subukan nating i-UPhold at i-live UP ang mga aral ng pagpapasakit sa krus ni Bro. Isa itong matibay na sandata para huwag kaagad mag give UP sa samo't saring hamon ng buhay.

Para kay Bro, sorry po sa UPset ng pito-pito

Para sa sarili ko, i-bottoms UP ang 7 UP

At para sa lahat, cheer UP !.... Sana maging makabuluhan ang ating Good Friday.

PITO-PITO

2009-04-05T04:29:00.020+08:00

Pito, se7en, SIYETe - Ito ang isa sa mga makulay at pabibong numero sa larangan ng kultura, relihiyon, sining at iba pa. Sino ang makakalimot kay Snow White at ang kanyang 7 duwende. Lahat ay alam na may 7 kulay ang bahaghari, 7 araw sa isang linggo, 7 Wonders of the World, 7 continents, 7 deadly sins at kahit si Harry Potter, may 7 libro. At dahil malapit na ang semana santa, alalahanin din natin ang 7 last words ni Bro. Pero ang pinakapaborito ko sa lahat ay ang pito-pito ng namayapang si ka Ernie Baron. Hindi ata lahat e alam ang pito-pito; na sabi ng nanay, tita at mga kapitbahay ko ay mabisang uri ng cleansing diet. Naisip ko tuloy sa panahon ngayon na bida ang salmonella at iba't ibang sakit na dala ng bacteria, pito-pito ang mabisang panlaban. At ngayong Semana Santa- sa panahon na kailangan nating magnilay (sa mga magaganda at di masyadong ok na mga pangyayari) at magbigay pugay kay Bro, pede kayang maibsan ng pito pito ang panghihina ng aking pisikal at ispiritwal na katauhan?

Wala naman sigurong masama kung aking susubukan. Gagawa ako ng sariling kong pito-pito. Mga pitong gawain o bagay na iiwasan ko ngayong Holy week bilang tanda ng pagkilala sa pasakit na ginawa ni Bro.

7. TIGIL PASADA. Tricycle ang laging karamay ng mga pagod kung binti't paa tuwing umuuwi galing sa pagbabanat ng buto at pagpapadugo ng utak. Lalo na ngayon at summer, isang malaking hamon ang paglalakad. 3pm pa naman ang uwian ko. Pero para kay Bro, titiisin ko ang hagupit ng mahal na araw. Sabagay, exercise na, tipid P15.00 pa. Galaw-galaw sa tag-araw!

6. DECAF. Isa akong certified coffee-drinker. Adik sa kape. It's my own brand of heroine (pahiram po ng linya Mr Edward Cullen) Pero, hindi naman ako tambay ng mga sosyal na coffee shops. 3-in-1 lang, nasa alapaap na ako. At ngayong Holy Week, mapapasaya ko ang mga taong lagi kong nauubusan ng mainit na tubig at nauunahan sa pila ng vendo. tubig-tubig muna to. Cheers!

5. SWEET SWITCH. Mahilig din ako sa matatamis. Mahigpit akong karibal ng mga langgam. Suki ako ng DQ at Weakness ko ang mga tsokolate. Pinakapaborito ko ang Sneakers. At kapag sneakers diet muna ako sa loob ng 6 na araw (siguro naman pede na kumain sa Easter Sunday), 36*6=P216.00 ang matitipid ko. Matutuwa pa ang Toothpaste at Toothbrush ko dahil napapadali ang trabaho nila. I have Pearly white teeth.

4. NO CARBS. Lamon. yan ang palaging sinsabi ng dyosa kong kaibigan kung paano ako kumain. Paano naman umaabot ako ng 3 plato ng kanin lalo na kapag sinigang ang ulam. Kaya siguro, palaki nang palaki ang TIYANak ko. Pero simula ngayon, 1 plato na lang. Pramis! baka sakaling ang binawas ko ay maging dahilan ng 2-packs. (Mali ka Eloisa, May Himala!)

3. OFFLINE. Ang pagkatuklas ng Internet ang isa sa mga pinakamagandang pangyayari sa buhay ng tao. Dahil dito, Ang lahat ay isang klik na lang. At kung ang pag-oonline ay tulad ng pagpasok sa trabaho o eskwela, malamang Best in Attendance ako. Pero dahil ang darating na semana ay alay para kay Bro, kakalimutan ko muna si http://www.peyups.com/. pati na rin si http://www.yahoo.com/. Magpapahinga muna ako sa blog hopping hobby ko at hindi ko muna dadalawin ang friendster at facebook account ko. Bibigyan ko muna ng oras ang Magandang Balita ni Bro. Amen!

2. aSEXual. Malibog ba ako? Siguro. Hindi ko alam. Minsan. No comment na nga lang. Pero sigurado ako at 100% kapanalig na sex is the best way to fight stress. Garantisado! Pero Is it the right way? hmmm. siguro kailangan kong irebyu ang sex life ko...privately. Sa panahon ng raging hormones, susundin ko si biogesic man. Mag-iingat ako. At para kay Bro, No to pork, beef at ipapako ko ang 2 kamay ko. Panginoon, ilayo mo po ako sa tukso.

1. MESSAGE FAILED. Adktus me sa txt. lgi me unlitxt. lagi frwrd mesej sa frnds. wer u? msta?. Isa akong texter. Bahagi na ng araw-araw kong adventures ang aking mobile phone. Kapag naiwan ko to, babalikan ko pa talaga. Hindi ata kompleto ang araw ko pag-alang telepono. Kaya marahil, ito ang naisip kong pinakamahirap iwasan. Waaah. Hindi ako magtetext. Hindi ko makukulit si big bro, lil bro, bunso, hot, super hot, supernova at kung sinu-sino pa. Hindi ko mababasa ang mga korni, cute at inspiring forwarded messages. Kaya lang, kailangan ko din maging silent mode. Dahil sa pagiging texter ko, busy line ko kay bro. lagi na lang siya call waiting, nakahold. Nakaka alarm na din baka dumating ang araw, kapag napagod na siya sa missed calls at magalit sa dropped calls, out of coverage na ako sa mata ni Bro. Sige na nga. save ko na message ni bro sa memory card. Sige po. turn off ko na.

So pano, Palm Sunday na! Sisimulan ko na.

*** Sana mapagaling ako ng pito pito ****

CHEAPest, CHAOtic Apology

2009-04-03T17:21:00.000+08:00

27March2009- Ito ang araw kung saan tumaas ang blood pressure ng mga Pilipino dahil sa nakakagalit, nakakainis at nakakapag-init ng ulong pahayag ni CHEAP (Chip) Tsao, isang Hongkong columnist na nagsabing ang Pilipinas ay bayan ng mga utusan. Ang malisyosong pahayag na ito ay gumising ng damdaming makabayan, naging laman ng mga diyaryo't blogs, naging mainit na balita sa radyo't telebisyon at paboritong paksa sa mga kwentuhan, tsismisan at tambayan.

Bilang isang anak ng OFW at makabayang Pinoy, isa ako sa mga labis na nasaktan. Naisip ko tuloy gumawa ng mga personal na mungkahi kung paano makaganti kay Cheap Tsao. Narito ang APAT kung mga mungkahi:
A. Ipagpalit siya sa mga bihag na Red Cross Volunteers ng Abu Sayaff . Para naman mabingi siya sa pagsabog ng galit na galit na mga sinasabi niyang utusan. Sana lang hindi siya makawala baka kasi maisulat niya na ang Pilipinas ay bayan ng mga terorista at kidnappers.

B. Dalhin siya sa Crocodile Farm. Sigurado ako matutuwa at matatawa ang mga buwaya. Dahil diyan, pede siyang tawaging happy meal- Isang Chauvinist Chinese Pig. Baka nga lang masuka ang mga buwaya dahil sa kapal ng mukha at cholesterol ng utak. At kapag makawala siya, baka maisulat pa niya na ang Pilipinas ay bayan ng mga buwaya. Sigurado magagalit at mapipikon si Mahal na Pangulong Gloria.

C. Patakbuhin siya ng hubo't hubad sa EDSA (ala Oblation run). Simbolo ito ng kawalan niya ng kredibilidad at kawalan ng puso at matinong pag-iisip. O dahil isa siyang Chinese national, subukan kaya niya ang Great Wall of China. Kaya lang kapag sa Edsa, makikita niya kung gaano katraffic sa Pilipinas at dahilan kung bakit me ganto katinding problema sa Pinas. Baka dahilan pa ito para maisulat niya na tayo ay bayan na matraffic at walang disiplina.

D. Dahil malapit na ang Semana Santa, ipako kaya siya sa krus dun sa may bundok ng basura sa payatas. Para naman maramdaman niya ang hirap at sakit ng bawat OFW na nagtatrabaho ng maayos. At maisip din niya na ang kagaya niya ay mukha at isip-basura. Pero dapat habambuhay na siya nakapako kasi kapag nakawala yan at gumaling ang mga sugat, baka isulat niya na ang Pilipinas ay bayan ng basura.

Hmmm. Paano kaya kung putulan na lang siya ng mga kamay para hindi makapagsulat o kaya ay tanggalan ng dila para hindi na makapagsalita. Kaya lang parang wala rin yung pinagkaiba sa maraming mga pilipinong mamamahayag na nawalan ng boses at buhay mailabas lang ang katotohanan. E, totoo ba ang sinasabi ng Cheap Tsao na yan? Ewan. Sabi ng pelikula ni Winona Ryder, Reality bites. Sabi din naman ng iba, the truth will set you free. Pero sigurado ako natakot din yang Cheap Tsao na yan sa pedeng gawin ng mga Pilipino sa kanya. Kaya siguro nung martes, humingi na siya ng paumanhin sa sambayanang Pilipino. Nagkaron pa ng iba't ibang reaksyon ang mga pinoy. Pero iniisip ko din, paano kung si Cheap Tsao ay salamin ng imahen na nakikita ng ibang tao? Ano kaya ang dapat nating gawin? kailangan kaya nating basagin ang salamin dahil masakit sa mata ang repleksyon nito? baka kailangan nating palitan o kaya takpan? Baka naman kailangan nating tingnan ng mabuti ang repleksyon natin sa salamin. Malay natin kulang lang tayo sa paligo, magulo lang yung damit o kaya di lang tayo nakapagsuklay. Baka kailangan natin baguhin ang ating sarili para pag tumingin tayo uli sa salamin, isa nang pogi, maganda, maayos at kaaya-ayang repleksyon ang makikita. Tuloy naiisip ko, siguro hindi lang si Cheap Tsao ang kailangang mag sorry. Baka kailangan din ng mga tuta, mga buwaya at ahas sa Pilipinas.

Pero siguro.. Sinuman yun, Anuman yun at kahit ilang milyong beses pa ulitin ang famous line na I-A-M-S-O-R-R-Y.. Isa pa rin itong CHEAPest, CHAOtic Apology.

Sana naman magkaroon na tayo ng bagong salamin at bagong imahen sa 2010.

SIMULA NG WAKAS

2009-03-31T13:37:00.007+08:00

Matagal ko na gusto magsulat. Matagal ko na gusto ilabas ang aking mga angas, lahat ng saya't lungkot, libog at libag ng katawan, dahilan kung bakit ako natutuwa o kaya ay natatawa. Matagal... dahil hindi ko alam paano magsisimula at magtatapos. Hindi ko alam paano matapang na simulan ang hamon ng pagsusulat at kung paano tapusin ang duwag na pagtalikod sa pagbabasa at pagbabahagi ng mga munting aral sa aklat ng aking buhay.

Ngayon, handa na akong magsulat at magbahagi. Magpapalabas ako ng mga pahina na may marka ng aking tagumpay at kabiguan, talino at katangahan at kwento ng iba't ibang pakikipagsapalaran.

TSAPTER 1: ANO ANG INIISIP KO?

Mahilig akong mag-isa at mag-isip. Madalas akong tumingin sa kawalan, pansamantalang mawala sa uliran at tuluyang maanod ng samo't saring kaisipan.. kagaya na lang ng love, relationship, sex, career, pamilya ko, pera, politika at ibang mga bagay na hindi ko akalaing maiisip ng utak kong palaging pagod. Ang sabi nila, kapag nag-iisip o nagrereflect, magkakaroon daw ng linaw ang mga bagay na malabo, sagot sa sanlibong mga tanong o gaya ng sabi ng Rivermaya, Liwanag sa Dilim. Pero sa kaso ko, ang personal reflection na sinasabi nila ay nagbibigay ng mas maraming mga tanong kaysa malinaw na sagot.

27 na ako. Naranasan ko ang 27 taon ng saya, galit, tuwa, lungkot, pagkabigo, sakripisyo at pag-ibig. At simula nang matuto akong mag-isip at lumaban sa hamon ng buhay, hindi pa rin nagbabago ang mga tanong naisip, iniisip at siguro iisipin ko pa rin. Ano ba dapat ang buhay ng isang 27 years old? Ano ba ang mga gusto kong gawin? Ano ba ang mga dapat kong gawin? Kailangan ko gawin ang mga gusto ko o yung mga dapat?

TSAPTER 2: MASAYA BA AKO?

Simula nang matuto akong magbasa ng ABC, ABAKADA (ABNKKBSNPLAko?) Nagsimulang mangarap ng makulay na kinabukasan ang mga magulang at kamag-anak . Inasahan nila na magiging magaling at matagumpay ako sa iba't ibang mga larangan. Sa loob ng siyam na taon(Pre-School to 4th year high School) naging mabuti at masunurin akong anak. Hindi ko sila hinayaang mabigo sa kanilang pangarap. Pinasaya ko sila dahil sa iba't ibang medals, trophies at magagandang salita mula sa ibang tao-kakilala man o hindi na nagbibigay pugay kung gaano sila kahusay na magulang at napalaki nila akong angat sa iba. Siguro kung ang pagiging matagumpay ay kagaya ng PBB o kaya ay Survivor, masasabi ko na Big Winner/Ultimate Survivor ang nanay at tatay ko. At ako ang biggest trophy nila. Subalit, nabago ang pananaw ko sa konsepto ng talino, tagumpay at pagiging masaya nang makilala ko si OBLE. Siya ang naghubad sa aking tradisyunal na paniniwala at mababaw na pagtingin sa mundo. "Deconstruction becomes my world and Idealism my cup of tea"

At ngayon na nagtatrabaho ako, lagi kong tinatanong sa sarili ko: Masaya ba ako? Successful ba ako? Tingin ko kasi sa Pilipinas, ang konsepto ng success ay nasusukat kung gaano ka kayaman, mga titulong nakakabit sa pangalan, bilang ng magagandang sasakyan, impluwensiya sa lipunan at kung gaano ka kaangas o kayabang. Naalala ko tuloy nung grumadweyt ako sa elementary at high school, kailangan ang guest speaker ay isang kilala't may sinabi sa lipunan. dapat daw ay may tinapos o pinag-aralan. Bakit kaya di nila subukan ang kagaya ni Jamal Malik ng Slumdog Millionare, Si Lea Bustamante ng Bata Bata Paano ka Ginawa? o kaya si Marlene ng Tayong Dalawa. Sigurado ako maiiba ang mukha ng walang kamatayang success na yan. Siguro hindi ko na kailangang magpaliwanag kay nanay, tatay, classmate, mam at sir kung bakit ang Valedictorian noong elementary at high school ay hindi kasing yaman ng pasang awa lamang noong nag-aaral pa siya. Kung bakit ganito at hindi ganyan o bakit ganyan at hindi ganito.

Naisip ko tuloy, Napakahirap ba maging successful? Sino ba ang may karapatang magsabi na siya ay successful at ako naman ay hindi? Siguro nga mahirap talaga ang daan papuntang tagumpay. Masyadong makulay pero puno ng pagkukunwari. Para kaya itong kennon road, pasikot sikot? katulad kaya ito ng EDSA, matraffic, mabagal, madalas nakakainit ng ulo at minsan pa ay madaming detours? o baka naman kagaya lang ito ng UP Acad oval kapag linggo. Tahimik, walang usok ng mga sasakyan at kahit nakakapagod, alam mo na ito ay 2.3 KM lamang. Baka magulo lang ako kasi maangas, o tama nga si Jamal sa pagsabi, " You don't have to be a genius".

TSAPTER 3: SINO BA TALAGA AKO?

Kapag tinitingnan ko ang aking sarili sa salamin, nakikita ko ang unti-unting pagbabago sa aking pisikal na anyo. -- TUMATANDA NA AKO. Pero edad lang ata ang nagbabago at nadadagdagan. Tingin ko, bagsak pa rin ang aking EQ. Isa pa rin akong maangas, duwag, suplado, sugatan at ligaw na nilalang. Hinahanap ko pa rin ang aking sarili, wala pa ring sagot ang lahat ng aking mga tanong at unti-unti na akong inaanod ng agos ng buhay.

Siguro masyado akong nasaktan. Siguro hindi masaya ang childhood ko. Pero sigurado ako, pinilit kong kalimutan ang mga dahilan kung bakit: 1) Mababa ang Self-Esteem ko. Wala akong bilib sa sarili ko. 2) bitter at maangas ako. 3)Mahilig ako mag-isa. Lagi ko solo flight at fight. 4) Masyado akong tahimik, parang di ko na alam minsan paano magsalita. 5) Masyado active ang brain cells ko at wild ang imagination . Naisp ko, marami akong oras na sinayang para protektahan ang sarili ko sa lahat ng mga bagay na kinatatakutan ko at tingin ko'y mananakit sa akin. Imbes na hi o hello, puro goodbyes ang nasasabi ko. Pakiramdam ko tuloy isa akong Batanes Island. Trainspotting ang pelikula ko at The warrior is a child ang OST nito.

TSAPTER 4: ANO NA PLANO KO?

Napapagod na din ako. Malapit na din akong sumuko. Pero lagi din naman akong nagdadasal kay Bro na sana sa paggising ko, malakas na akong lumaban at matapang na maglakbay. Iniisip ko din na kahit siguro maging SuperHuman ako gaya ng sinasabi este kinakanta pala ni Chris Brown, hindi ko na mababago ang mga pangyayari. Sigurado na masasaktan uli ako. Gagawa ng maling desisyon pero hindi naman siguro dahilan yun para magkaroon din ng positibo at magandang pangyayari sa buhay ko. Me happy ending din naman siguro sa akin. Kailangan ko lang siguro tingnan ang aking mga kalakasan at malay ko may tinatago pa akong galing na kailangan lang gisingin para lumabas ang PINAKA, D BEST at SUPER DUPER ng sarili ko. Baka me SUPER POWERS din ako. hmmm. Sana bukas, SUPERMAN na ako.