Road Trip

The road of life twists and turns and no two directions are ever the same. Yet our lessons come from the journey, not the destination. ~ Don Williams Jr.

Last year, Zambales ang naging summer destination ng grupo. At ngayong 2009 pagkatapos ng iba't ibang lugar na pinagpilian at samo't saring plano, napagkasunduan na Pangasinan ang magiging saksi ng aming kulitan. Matapos makipagbolahan, bulyawan at landian sa mga kababayan ni Hatton, excited ang bawat isa sa pagbitbit ng bag at nakipag-unahan sa 24/7 na elevator. Matapos ang mabilisang paghahanda, kanya-kanyang pwesto na sa sasakyan. Alas-4 ng hapon nang umalis kami sa Eastwood para simulan ang makulit na paggalaw sa tag-araw. Maingay ang grupo. kakaiba ang energy level ni Mama G. Hindi siya maawat sa kanyang pambihirang galing sa pagpapatawa. At hindi rin papahuli ang astig na camera ni chong ( D official pornograher este photograher)



Have patience with all things, but chiefly have patience with yourself. Do not lose courage in considering your own imperfections, but instantly set about remedying them - every day begin the task anew... Saint Francis De Sales

8 na ng gabi nang makarating kami sa SM Rosales. Medyo pagod na ang lahat- siguro dahil sa kakatawa, kakaupo at dahil kanina pang 3 ng madaling araw kami gising..(galing pa kami trabaho). Hindi nakayanan ng pizza hut ang pag-aalburuto ng aming mga TIYANak. Walang nagawa ang paborito kong sneakers. Kaya lang kailangan namin bumaba para bumili ng pagkain. Hindi rin kailangan mawala ang bida ng kulitan...An Alak... Hindi na rin maipinta nag mukha ng iba dahil siguro sa pagkainip at pagod sa byahe.

X: Matagal pa? Ilang oras pa ba?
Y: Medyo. Isang oras pa ata.
X: Waaah....Gutom na ako....!



You will never be happy if you continue to search for what happiness consists of. You will never live if you are looking for the meaning of life...Albert Camus


Tumigil ang nakaambang pag-aalsa ng mga TIYANak nang makarating kami sa Dagupan- kung saan kami kakain, bandang 10 na ng gabi. Kahit na pagod at medyo nakasimangot na ang iilan, hindi kayang pigilan ng sanlibong sibat ang nag-uunahang mga kamay sa pagkuha ng pagkain. Sulit ang mahabang paglalakbay. D best talaga ang sinigang na bangus, pritong bangus at ang ibang klaseng pinakbet. Ang mangga ay hindi nakatakas sa aming kabagsikan. Saglit na nagpahinga at nagharutan. Isang oras na namang biyahe papunta sa San Fabian- Ang venue ng kakulitan. Pagdating ng grupo, kagad naglinis at nagbihis ang lahat. Inihanda na ang tagay at kakulitan . Habang lumalalim ang gabi, unti-unti na ring tumatalab ang hagupit ng alak. Buti na lang kahit me amats,Namumuro't bumibinggo. Hanggang sa unti-unti nang sumuko ang mga makukulit.



When you arise in the morning, think of what a precious privilege it is to be alive - to breathe, to think, to enjoy, to love... Marcus Aurelius


Nagising ako dahil sa alarm clock..Sinadya ko to para makita ang ganda ng pagsikat ni Haring Araw. Pambihira talaga ang ganda ni Inang Kalikasan. Habang inaantay ang masaganang agahan, napagkasunduan ng grupo na maligo at gumala. Ang sarap ng pakiramdam. Parang nawala lahat ng angas at bwisit sa kalooban. Lalo naging masaya dahil sa pagrerenta ng bangka. Napakapayapa ng dagat. Di ko tuloy maiwasang isipin na ilang sandali na lang at tuluyan nang mawawala ang kakulitan ni Mama G.Pero gaya ng nasabi ko sa G.T.G entry, maraming paraan para hindi mawala ang alaala ng isang pambihirang babae.






Slow down and enjoy life. It's not only the scenery you miss by going too fast - you also miss the sense of where you are going and why... Eddie Cantor

Masasabi kong isang pambihirang road trip ang nangyari sa amin. At sa bawat sandali na lumilipas, tuwing umaandar ang sasakyan, sa bawat halakhak ng aking ka-grupo, dampi ng sariwang hangin, halina ng mga luntiang puno at payapang handog ng bughaw na dagat, nagkakaroon ako ng bagong lakas at pag-asa. Siguro, katulad ng mga bata, minsan kailangan kong maglibang nang walang pag-aalinlangan at matutong matuwa sa mga munting bagay.





Hanggang sa susunod!

G.T.G

Matagal na akong hindi nakapagchat. Matagal na akong hindi naghahanap ng kaibigan. Matagal na kasi..... anjan ka. Isang kakaibang mama. Ang araw-araw ay parang chatroom. Hindi ka napapagod magsalita at magkwento. Ang daming pede pagpilian pero ikaw ang nagustuhan kong i-ping kasi angat ka. Tingin ko kasi mapagkakatiwalaan kita. Sa bawat araw na nagdaan, lahat ata ng emoticon nagamit ko. at bilang pag-alala, hayaan mong ipakilala ko ang aking nag-iisang mama.

ASL:

23, bionic woman, http://missoxymoronic.tabulas.com/

Ang totoo niyan. Hindi ka 23. Isa kang 35 taong ina sa isang 7 taong isip na kagaya ko. Hindi ko alam kung paano kita naging mama at ako ay iyong ipinanganak at naging my son. Basta sigurado ako isang karangalan ang pagiging anak ng isang pambihirang babaeng kagaya mo. Totoo nga siguro ang kasabihan na niluma ng panahon at ginasgas na ng mga samo't saring labi na nagsasabi: OPPOSITE ATTRACTS. Paano naman isa kang kakaibang babae na kayang makipagsabayan kay Kris Aquino sa pagkakaroon ng kakaibang energy sa pagsasalita. Ang iyong hindi mapapantayang talento sa pagpapatawa ay hinahangaan ng lahat at ang kakaibang tapang at tatag sa pagharap ng mga problema at hamon ng buhay at pag-ibig ay isang inspirasyon. Matanda ako sayo ng limang taon pero ang iyong kakaibang pagtingin sa buhay ay nagpabata sa aking 21 taon. Mula nang ipinanganak mo ako, naging magaan ang lahat. Alam kong alam mo (hindi ko alam kung kelan at paano) pero labis akong natutuwa na ang pag-unawa ng isang ina ay binigay mo sa akin ng buong buo. Salamat sa pakikinig at respeto. D best ka talaga.

STATS:

Sexiest and hottest momma. BABALA: Matakot ka sa alindog ng babaeng bilog

Mama, hayaan mong bolahin kita. Hayaan mong paminsan-minsan ay magsabi ako ng katotohanan na isa kang matalinong ina. Ang iyong utak ang pinaka-SEXY at pinaka-HOT sa lahat. Siguro hindi ako ganun kagaling magpakita ng aking pagmamahal at paghanga pero saludo ako sa iyong kagalingan. Ikaw lang ata ang nakilala ko na kayang magsup call sa sarili. Ikaw ang ilaw kapag malabo ang tingin ko sa mga pangyayari. Ikaw lang ata ang kayang makapagpatawa sa akin kahit na aburido na ako sa mga kakulitan ng kalahi ni Harry Potter. At dapat ko bang kalimutan na ikaw ang nagpakilala kay blogspot, pinoy exhange at kung bakit nagkaroon ng EdwardJacob? Basta ibang klase ang utak mo at hindi ko kayang ilarawan ang galing nito. Mama pede ko na siguro kantahin to:

Girl, your beauty is a sensation.You sittin in, in a temptation.I never knew a girl could shine like a sun.You better thank your mama, cause girl, you the one.We should have a date of celebration.Celebratin gods best creation.Girl you got a beautiful vibration.Everyday should be your birthday, hun. (Will.I.Am. I got it from my mama)

GTG:

Ang sabi sa dictionary.com: GTG- Got to go. The user is about to stop chatting.

Nang araw na sabihin mo ang iyong matapang na desisyon, naging duwag ang lahat ng nagmamahal sa'yo sa pagtanggap nito.Maraming mga tanong pero alam namin lahat na iisa lang ang sagot. Sobrang daming nangyari nitong nakaraang araw at siguro nangyari ito upang sabihin ni BRO na isa kang magandang nilalang at bibigyan ka niya ng isang magandang regalo na alam niya na matapang mo itong bubuksan. Di ba sabi nila: "When it rains, it pours". Kaya sigurado ako, babahain ka ng swerte. Makakalimutan mo din ang Astronaut sa buhay mo. Matutupad din ang matagal mo nang pangarap at sana makita kita sa isang news program o kaya mabasa ko ang katas ng iyong masustansyang utak. Mama, mamimiss namin ang tawa mo, ang bilugan mong alindog, ang mga kakulitan mo. Hindi ako naniniwala sa dictionary.com. Hindi ka naman talaga aalis. Hindi ka mawawala. Andito ang blogspot. Anjan si pareng globe. me imo pa. Hindi naman talaga got to go ang gtg e. Gienah the Gorgeous, Gienah the Great, Gienah the Goddess.. at of course GREETINGS TO GIENAH. HAPPY BIRTHDAY MAMA.

Basta mama, kapag kailangan mo ng kausap, BRB ka dito sa eastwood. Sa una mong sweldo, EB tayo para manlibre ka ng paborito nating blizzard sa DQ. At para maalala mo kami, eto tingnan mo: Delivery Room , Pangasinan , Zambales , Phase 1

Wonder Women

In my friend, I find a second self. ~ Isabel Norton

Friend...Mare...Dyosa...Lady Elle.... Yan ang tawag niya sa inyo. Wonder Women ng kulay rosas na buhay niya. Kayo ang nagsisilbing road signs sa kanyang mahaba at pasikot-sikot na paglalakbay; Eye shades upang maging banayad ang pagkasilaw sa liwanag ng pagkatuklas, pagtutuklas at tutuklasing sarili. Kayo ang may pinakamalaking tenga na walang sawang nakikinig sa kanyang kakornihan at naiirita sa kanyang kabaliwan at pinakamaking boses na nagbubulyaw o kumakantyaw sa mga panahon na siya'y nabibingi o napipipi. At dahil sa pambihira ninyong kagandahan, nararapat lamang na kayo ay pasalamatan. Sa inyong espesyal na araw (Abril15 at 19), isang pagpupugay ang ilalaan dahil kayo ang QUEEN ELIZABETH at JOAN OF ARC ng kanyang kasaysayan.

QUEEN ELIZABETH-- Di niya matandaan kung paano siya nakapasok sa iyong kaharian. Ang alam lang niya sa unang pagkakataon na nasilayan niya ang iyong kagandahan at narinig ang kakaibang lakas ng iyong tinig, nasabi niya sa sarili na ikaw ay kabilang sa dugong maharlika. Isa sa mga
pedeng pagkatiwalaan ng kanyang natatanging katauhan.Di nga siya nagkamali dahil ang unang thursday group bonding sa fazolis ang nagbigay sa kanya ng pagkakataong pansamantalang makatakas sa kanyang nilikhang kulungan na naglalayong protektahan ang kanyang sarili sa mapanghusgang mata at saradong isipan. Lumipas ang maraming huwebes hanggang ito'y maging linggo. Ang thursday group ay naging dakilang araw para kay bro at ang fazolis ay pinalitan ng pizza hut. Saksi ang paborito ninyong pizza, pasta at kakaibang husay mo sa sining ng pag-iimbestiga sa unti-unting pagbubukas niya ng janyang johari window. Nakakatuwang isipin na sa maraming beses na siya ay iyong pinahamak dahil sa kinagigiliwan mong bungee jumping, naging matapang siya sa pagharap sa kanyang kinatatakutan-ang kanyang sarili. May mga pagkakataong nasaktan mo siya pero labis siyang nagpapasalamat sa iyong pagtanggap at paalala. Saludo siya sa iyong katapangan at kakaibang lakas sa pagharap sa hamon ng buhay. Naging inspirasyon ka sa kanya. Tinuruan mo siya kung paano lumaban at maging matapang.

JOAN OF ARC--- Naalala mo pa ba ang kwento ng sundae? Ito ang tatak ng kanyang panghihina. Kaya sa araw na kanyang sinuko ang pakikipaglaban sa sarili, sundae ang kanyang kaulayaw habang maingat na ibinabahagi sa'yo ang kasaysayan ng kanyang pakikidigma. Hindi niya alam kung paano ka pasasalamatan. Labis siyang natutuwa at naging magiliw kang tagapakinig at saksi sa kwento ng ubas, ang alaala ni Japs, pangungulit ni school bum at pamamaalam kay Aquinas. Para kang diary ng kanyang buhay. Alam mo kung paano siya nagsimula, kung paano niya hinahanap ang kanyang sarili at paano siya natatakot na hindi siya matanggap. Alam mo ang dahilan kung bakit siya masaya, naiinis, natutuwa, kinikilig o natatawa. Dahil sa iyong pag-unawa at pagtanggap, nagiging madali sa kanya ang pagkilala at pagmahal sa sarili. Dalangin niya nawa'y hindi ka magsawa na samahan siya sa kanyang iba pang pakikipaglaban. Alam mo ba, hinahangaan ka niya sa angkin mong katalinuhan. Tunay ngang nag-iisa kang lyka at Dyosa sa buhay niya.

Para sa inyong dalawang mahalagang babae sa kanyang buhay, maraming salamat sa walang sawang pag-unawa sa aking kaibigan. At ikaw, kaibigan ko, sorry sa lahat ng aking pagkukulang. Yaan mo, kapag sobrang matapang ka na. Sasamahan kitang sabihin sa kanila kung sino ka talaga.